ج : اركان . و ج ج : اراكين . و قوله تعالى :
أَوْ آوِي إِلى رُكْنٍ شَدِيدٍ
اى الى اللّه تعالى الذى هو اشد الاركان و اقواها ، شبه القوى العزيز بالركن من الجبل . و امر بزرگ . و حجر اسود . و هر امر كه باعث قوت و غلبه و شوكت باشد مانند ملك و لشكر و جز آن . و ارجمندى . و قوت و غلبه .
ركن
(
rokn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عمود و ستون . و ستونى كه بر كرانهء آن تكيه مىكند چيز ديگر . و جزء اعظم از هر چيز . و عضو عمدهء بدن . و پناه و پشتى و پشتيبان . و كار مهم . و ركن حطيم : يكى از اركان كعبه . و ركن ركين : ستون محكم . و جزء عمده از هر چيز . و ركن يمانى :
يكى از اركان كعبه .
ركناباد
(
rokn - b d
) ا . پ . قناتى كه ركن الدولهء ديلمى در شيراز بنياد كرده .
ركن الدوله
(
roknoddavle
) ا . پ .
لقب حسن بن بويه دو يمين پادشاه ديلمى از آل بويه كه 44 سال پادشاهى كرد و در 366 هجرى وفات نمود درصورتىكه عمر وى زياده از هفتاد بود .
ركنى
(
rokni
) ا . پ . زر خالص و صاف و بىغش . و آب ركنى : آب ركناباد .
ركو
(
rakv
) م . ع . ركا الامر ركوا ( از باب نصر ) : اصلاح كرد آن كار را و محكم و استوار نمود . و ركا الارض :
كند زمين را . و ركا على فلان : بزشتى صفت كرد فلان را . و ركا الامر : تأخير كرد در آن كار . و ركا بالمكان بقية يومه : ماند در آنجا باقى روز را . و ركا الحمل على البعير : دو چندان كرد بار شتر را .
ركو
(
roku
) و (
raku
) ا . پ . قطعهاى از پارچهء كهنه و لته .
ركوات
(
rakav t
) ع . ج . ركوة و ركوة و ركوة .
ركوب
(
rakub
) ص . ع . ستور بر نششتنى و آمادهء براى سوارى . و طريق ركوب :
راه پا سپرده . و رجل ركوب : مرد شتر سوار .
ركوب
(
rokub
) ا . ع . ج . راكب . و ج .
ركب .
ركوب
(
rokub
) م . ع . ركب ركبا و ركوبا و مركبا . مر . ركب .
ركوب
(
rokub
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سوار شدن . و سوارى خواه بر ستور باشد و يا بر كشتى . و ركوب كوسج : نام جشنى مر ايرانيان را . مر . كوسه بر نشين .
ركوبة
(
rakubat
) ص . ع . ناقة ركوبة : ماده شتر صالح براى سوار شدن و ماده شتر رام .
ركوبة
(
rakubat
) ا . ع . ستور حاضر و آمادهء براى سوارى . يق : ما له ركوبة و لا حمولة .
ركوة
(
rakvat
) ا . ع . حوض بزرگ .
و جرموز كوچك . و كوزهء آبخورى . و مشك آب . ج : ركاء و ركوات . المثل : صارت القوس ركوة يضرب فى الادبار و انقلاب الامور .
ركوة
(
rakvat
) و (
rekvat
) و (
rokvat
) ا . ع . كشتى خرد . و فرج زن . و رقعهاى كه زير سنگهاى انگور فشار گسترند . ج : ركى (
rokiyy
) و ركايا و ركوات .
ركوتا
(
rakut
) ص . پ . بلغت زند هشيار و صاحب هوش .
ركوح
(
rokuh
) ا . ع . ج . ركح .
ركوح
(
rokuh
) م . ع . ركح ركحا و ركوحا . مر . ركح .
ركود
(
rakud
) ص . ع . ماده شترى كه پيوسته شير دهد و قطع نگردد . يق : ناقة ركود . و كاسهء پر . يق : جفنة ركود .
ركود
(
rokud
) ا . ع . ركود الصلاة :
سكونت و آرامى ميان دو حركت مانند طمأنينهء بعد ركوع و جلسهء ميان دو سجده .
ركود
(
rokud
) م . ع . ركد الماء ركودا ( از باب نصر ) : ساكن شد آب .
و ركد الريح : ايستاد باد . و كذلك السفينة و ركدت الشمس به نصف النهار : ايستاد آفتاب . و ركد القوم :
آرميدند آن قوم از آمد شد در شب . و ركد الميزان : راست ايستاد ترازو . و ركد الشيئ : ثابت و برقرار ماند آن چيز .
ركوسية
(
rakusiyyat
) ا . ع . گروهى ميان ترسايان و صابئين كه ستارهها را ستايش مىكنند .
ركوض
(
rakuz
) ص . ع . قوس ركوض : كمان زود تيرانداز .
ركوع
(
roku '
) م . ع . ركع الشيخ ركوعا ( از باب فتح ) : به روى افتاد آن پير از پيرى . و ركع فلان : محتاج گرديد فلان بعد توانگرى و فروتر شد حال او . و فروتنى نمود .
و ركع المصلى : به نماز ايستاد آن نماز گزار . و نيز ركوع : پشت خم دادن . يق :
ركع الشيخ يعنى خم گرديد آن پير .
ركوع
(
roku '
) ا . ع . خميدگى پشت .
و ركوع در نماز آنست كه شخص نمازگزار به نحوى خم شود كه پشت آن راست و برابر گردد و كفهاى دست وى از سر زانوها پر گردد .
ركوع
(
roku '
) ص . ع . ج . راكع .
ركوگ
(
rakug
) ا . پ . لته و پارچهء كهنه . و ركوگ حيض : كهنهء حيض و پارچهاى كه زنان در ايام حيض به خود بردارند .
ركوگر
(
raku - gar
) ا . پ . پينه دوز و كهنه چين .