تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1684

مساهمون:

ص١٦٨٤

ركبانة

(
rakb nat
) ص . ع . ناقة ركبانة : ماده شتر صالح بر نشستنى و ماده شتر رام .

ركبة

(
rakbat
) ص . ع . ماده شتر صالح براى برنشستن و سوار شدن و ماده شتر رام .

ركبة

(
rekbat
) ا . ع . برنشست و نوع برنشست و هيئت آن .

ركبة

(
rokbat
) ا . ع . بيخ بريدهء صليان . و زانو . و جاى باريكى ساق . و ذراع ستور . و آرنج از هر حيوان . ج : ركبات و ركبات و ركبات و ركب .

ركبة

(
rakabat
) ا . ع . شتر سواران كمتر از ركب .

ركبة

(
rakabat
) و (
rekabat
) ص . ع . ج . راكب .

ركبوت

(
rakabut
) و

ركبوتى

(
rakabuta
) ص . ع . ماده شتر آمادهء براى سوارى و ماده شتر رام .

ركبه

(
rakbe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زانو .

ركح

(
rakh
) م . ع . ركح اليه ركحا ( از باب فتح ) : اعتماد كرد و تكيه نمود بر آن . و ركح اليه ركوحا : ميل كرد بسوى آن و يار گرديد و آرام گرفت بوى .

ركح

(
rokh
) ا . ع . بينى كوه و كرانه و ناحيهء آن . ج : ركوح و اركاح . و ساخت خانه و ميان سراى . و ناحيهء پس سراى . و بنياد . ج : اركاح .

ركحاء

(
rakh '
) ا . ع . زمين درشت بلند .

ركحة

(
rokhat
) ا . ع . ساحت و گشادگى سراى و ميان آن . و پارهء تريد كه در ميان كاسه مانده باشد .

ركداء

(
rakd '
) ص . ع . ساكت . و مار بىصدا و بىحركت كه چيزى نمىشنود .

ركده

(
rakde
) ا . پ . صراحى چرمى كوچك . و ظرف دست‌شوئى . و پياله‌اى به شكل كشتى . و كشكول درويشى .

ركراكة

(
rakr kat
) ا . ع . زن بزرگ سرين و بزرگ ران .

ركركة

(
rakrakat
) ا . ع . سستى و ضعف هر چيزى .

ركز

(
rakz
) م . ع . ركز الرمح ركزا ( از باب نصر و ضرب ) : بر زمين زد نيزه را و سپوخت در آن . و ركز المعدن : صاحب ركاز گرديد كان . و ركز العرق : برجست رگ و پريد .

ركز

(
rekz
) ا . ع . حس . و آواز نرم . و مرد دانا و عاقل جوانمرد .

ركزة

(
rakzat
) ا . ع . يك بار برجستن عرق .

ركزة

(
rakzat
) و (
rekzat
) ا . ع . خرما بن بركنده از تنه .

ركزة

(
rekzat
) ا . ع . ثبات رأى و عقل . و پارهء بزرگ از سيم و يا زر .

ركس

(
raks
) م . ع . بسپسايگى برگردانيدن و به حالت نخستين بردن . و اول چيزى را بر آخر آن نمودن . و ركاس بستن شتر ( و الفعل من نصر ) .

ركس

(
reks
) ا . ع . پليدى مردم . و مردم بسيار .

ركض

(
rakz
) م . ع . ركضه البعير برجله ركضا ( از باب نصر ) : لگد زد او را شتر . و نيز ركض : پاى جنبانيدن . و اركض برجلك : بجنبان پاى خود را . و راندن . و اسب تاختن . و بال جنبانيدن مرغ در هوا . و گريختن و منه :
إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ
. و دويدن . و ركض الفرس ( مجهولا ) فركض هو يعنى دوانيده شد اسب پس دويد . و هو لا يركض المحجن اى لا يدفع عن نفسه .

ركضة

(
rakzat
) ا . ع . جنبش و حركت . و دفعة و يك بار حركت دادن پاى . و هى ركضة من الشيطان اى دفعة منه .

ركضة

(
rekzat
) ا . ع . نوع حركت دادن پاى و هيئت آن .

ركع

(
roka '
) ع ج . ركعة .

ركع

(
rokka '
) ع . ج . راكع .

ركعات

(
raka t
) ع . ج . ركعة .

ركعة

(
rak'at
) ا . ع . هر قيامى از نماز را يك ركعة گويند به شرطى كه ركوع در آن داخل باشد . ج : ركعات . و ركع المصلى ركعة و ركعتين و ثلاث ركعات يعنى نماز گزارد يك و دو و سه .

ركعة

(
rok'at
) ا . ع . مغاك در زمين . ج . ركع .

ركعت

(
rok'at
) و (
rak'at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر قيامى از نماز كه ركوع در آن داخل باشد .

ركل

(
rakl
) ا . ع . گنذتا و كراث .

ركل

(
rakl
) م . ع . ركله ركلا ( از باب نصر ) : بيك پاى زد او را . و ركل الفرس : پاى زد بر اسب تا بدود .

ركلة

(
roklat
) ا . ع . بندتره و يكدستهء از تره .

ركم

(
rakm
) م . ع . بر هم نشاندن و فراهم آوردن چيزى را بر چيزى تا توده گردد مانا بتودهء ريگ ( و الفعل من نصر ) . يق : ركمت الشيئ اذا جمعته و القيت بعضه على بعض .

ركم

(
rakam
) ا . ع . ابر بر هم نشسته و هر چيز مانند آن .

ركمة

(
rokmat
) ا . ع . گل تنك فراهم آورده و گرد آمده .

ركن

(
rakn
) ا . ع . موش . و كلاكموش .

ركن

(
rokn
) ا . ع . كرانهء قويتر چيزى .