الرقم الرقماء اذا وقع فيما لا يقوم به .
رقمپذير
(
raqam - pazir
) ص . پ .
قابل تحرير .
رقمة
(
raqmat
) ا . ع . مرغزار . و كرانهء رود . و فراهم آمد نگاه آب رود . و خبازى و نان كلاغ .
رقمة
(
raqamat
) ا . ع . گياهى .
رقمتان
(
raqmat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو تندى در پاى گوسپند كه به ناخن ماند .
و نشان دو داغ در كرانهء ران خر . و دو تندى دو بازوى ستور . و دو گوشت پارهء بيموى متصل به باطن ذراع اسب . و دو كرانهء ران ستور . و نام دو مرغزار در ناحيهء حمان .
رقمزده
(
raqam - zade
) ص . پ . نوشته و مكتوب و تحرير شده .
رقمكش
(
raqam - kac
) ا . پ . نشان كنندهء حروف و علامات و رسم كنندهء خطوط .
و محو كننده و حك كننده .
رقميات
(
raqamiyy t
) ا . ع . تيرهاى منسوب برقم مدينهء طيبه .
رقن
(
raqan
) ا . ع . تخم مرغ مردار خوار .
رقو
(
raqv
) ا . ع . ريگ تودهء گرد اندك كلان .
رقوء
(
raqu '
) ا . ع . آنچه بر جراحت نهند تا خون بايستد و منه قول اكثم : لا تسبوا الابل فان فيها رقوء الدم اى تعطى فى الديات فتحقن بها الدماء .
رقوء
(
roqu '
) م . ع . رقارقأ و رقوء مر . رقأ .
رقوب
(
raqub
) ا . ع . زنى كه جهة ميراث چشم بر مرگ شوى دارد . و شترى كه از انبوهى شتران بآبخور و حوض نزديك نيايد .
و زن و يا مردى كه او را بچه نزيد . و زنى كه او را فرزندى باقى نبود . و زن فرزند مرده .
و ام الرقوب : بلا و سختى .
رقوب
(
raqub
) و (
roqub
) م . ع .
رقب رقوبا و رقوبا و رقابة . مر .
رقابة .
رقوة
(
raqvat
) ا . ع . ريگ تودهء گرد اندك كلان .
رقود
(
roqud
) ع . ج . راقد . قوله تعالى :
وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَ هُمْ رُقُودٌ
.
رقود
(
roqud
) ا . ع . حواب .
رقود
(
roqud
) م . ع . رقد رقدا و رقادا و رقودا . مر . رقد .
رقوف
(
roquf
) م . ع . لرزيدن و جنبيدن .
و رايته يرقف من البرد : ديدم او را كه مىلرزيد از سرما ( و الفعل من نصر ) .
رقوق
(
roquq
) ع . ج . رق .
رقوم
(
roqum
) ع . ج . رقم .
رقون
(
raqun
) و (
roqun
) ا . پ .
زعفران . و حنا .
رقه
(
raqqe
) ا . پ . شهرى در كنار رود فرات و اكنون خراب و ويران .
رقى
(
raqy
) م . ع . رقاه رقيا و رقيا و رقية ( از باب ضرب ) : بردميد بر وى افسون خود را . و رقى اليه رقيا و رقيا و رقية ( از باب سمع ) : برآمد بر وى . و رقى فى السلم : برآمد بر نردبان . و ارق على ظلعك اى امش و اصعد به قدر ما تطيق و لا تحمل على نفسك ما لا تطيقه .
رقى
(
roq
) ع . ج . رقية .
رقى
(
reqqiyy
) ا . ع . بلغت اهل عراق لاغر و نزار از مرد و يا از شتر .
رقى
(
roqq
) ا . ع . پيه بسيار تنك .
المثل : وجدتنى الشحمة الرقى عليها الماتى اى وجدتنى ارق شحمة عليها جهة و سبيل الى الوصول اليها اين مثل را شخصى گويد كه صاحبش وى را ضعيف و ناتوان انگارد .
رقى
(
roqiyy
) م . ع . رقى رقيا و رقيا و رقى رقيا و رقيا . مر . رقى .
رقى
(
roqiyy
) ا . ع . صعود . قولى تعالى :
وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ
اى صعودك .
رقيب
(
raqib
) ا . ع . يكى از اسماء اللّه تعالى . و نگهبان و چشم دارنده و پاسبان . و موكل . و امين اصحاب قمار . و امين بر قداح زننده . و تير سيوم از تيرهاى قمار . و ستارهاى از ستارههاى باران كه انتظار ديگر كند و ستارهاى كه چون طلوع كند ستارهء مقابل او فرو شود مانند ثريا كه رقيب آن اكليل است اذا طلعت هى غابت تلك . و همهء منازل قمر رقيباند مر صاحب خود را . و نام مارى بد .
ج : رقيبات و رقب . و سپس آيندهء مرد از فرزند و قبيله .
رقيب
(
raqib
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - همكار و هم شغل و ضمانا . و چون دو كس بر يك نفر و يا يك چيز عاشق و مايل باشند هر يك مر ديگرى را رقيب خواهد بود . ج :
رقيبان .
رقيبات
(
raqib t
) ع . ج . رقيب .
رقيبان
(
raqib n
) پ . ج . رقيب . و رقيبان دست : نگهبانان صدر و مسند . و سيارات . و رقيبان راز : عارفان و اصحاب مشاهده كه نگهبانان اسرار و رازند . و رقيبان هفت بام : هفت ستارهء سيار .
رقية
(
raqyat
) ا . ع . يك بار صعود كردن .
رقية
(
raqyat
) م . ع . رقى رقيا و رقية . مر . رنى .
رقية
(
reqyat
) ا . ع . هيئت صعود كردن .
و نوع صعود كردن .