و تژه و زبانههاى قفل . و كنگره . و هر چيز رخنهدار .
دندانه دار
(
dand ne - d r
) ا و ص .
پ . مضرس و هر چيز كه داراى دندانه باشد .
دندانى
(
dand ni
) ص . پ . منسوب و متعلق بدندان . و دندانى كردن : شرم كردن . و شرمگين ساختن .
دندانيدن
(
dand nidan
) ف م . پ .
خائيدن .
دندش
(
dandec
) پ . م . ح . دنديدن .
و ا . سخن و كلام مرموز . و نمازى كه آهسته خوانده شود . و لنديدن از خشم . و زمزمه كردن از شعف .
دندك
(
dondok
) ا . ع . قچقارى كه از فربهى چون برفتار آيد گوشت وى بلرزد .
دندم
(
dendem
) ا . ع . گياه كهنهء سياه .
دندن
(
dandan
) ا . ع . گياه كهنهء سياه .
دندن
(
denden
) ا . ع . علف سياه خشك شده و يا درخت سياه خشك شده . و بيخ صليان .
و سخن بآواز خفى كه مفهوم نشود .
دندنة
(
dandanat
) ا . ع . آواز مگس و زنبوران . و سخن بآواز خفى كه فهم نشود .
و بيخ صليان .
دندنة
(
dandanat
) م . ع . دندن الذباب دندنة : بانگ كرد مگس . و دندن الرجل : در جائى آمد و شد كرد آن مرد .
و نيز دندنة : سخن گفتن بآواز خفى كه فهم نشود .
دندنه
(
dandane
) ا . پ . سخن آهستهء زير لبى . و لنده .
دنده
(
dande
) ا . پ . هر يك از استخوانهاى پهلو . مر . ضلع .
دنديدن
(
dandidan
) ف ل . پ . لنديدن و از روى قهر و غضب در زير لب آهسته آهسته با خود حرف زدن . و جوشيدن از خشم .
دنس
(
danas
) ا . ع . ريمناكى و چركينى .
دنس
(
danas
) م . ع . دنس دنسا و دناسة . مر . دناسة .
دنس
(
danes
) ا و ص . ع . آلودهء بريم و چركين . و مرد زشت خود و آلوده آبرو . ج :
ادناس و مدانيس .
دنع
(
dana '
) ا . ع . آنچه شتركش از شتر كشته شده بيندازد . و خوارى . و فرومايگى و ناكسى .
دنع
(
dana '
) م . ع . دنع الصبى دنعا ( از باب سمع ) : خواهان طعام و گرسنه گرديد كودك و آرزومند و اميدوار طعام گشت . و دنع فلان : فروتنى نمود فلان . و خوار شد . و ناكس و بخيل گرديد .
دنع
(
dane '
) ص . ع . ناكس بىخير . و بىعقل . و بخيل و آزمند . و گرسنه .
دنغ
(
daneq
) ا . ع . مردم فرومايه و ناكس و رذل . ج : دنغة .
دنغة
(
danaqat
) ع . ج . دنغ .
دنف
(
danaf
) ص . ع . بيمار دائمى و يستوى فيه المذكر و المؤنث و التثنية و الجمع .
يق : رجل دنف و امراة دنف و هما و هم و هن دنف .
دنف
(
danaf
) م . ع . دنف المريض دنفا ( از باب سمع ) : بيمار گران شد آن بيمار . و دنفت الشمس : نزديك شد آفتاب بفرو شدن و زرد گرديد . و دنف الامر :
نزديك شد آن كار .
دنف
(
danaf
) ا . ع . بيمارى دائمى .
دنف
(
danef
) ص . ع . بيمار دائمى . يق :
رجل دنف و هما دنفان و هم دنفون .
دنفات
(
danef t
) ع . ج . دنفة .
دنفاس
(
denf s
) ا . ع . مرد احمق فرومايه .
دنفة
(
danefat
) ص . ع . مؤنث دنف .
يق : امراة دنفة و نسوة دنفات .
دنفخ
(
danfax
) ا . ع . ستبر و گنده و تناور . و از اعلام است .
دنفس
(
denfes
) ا . ع . زن گول .
دنفشة
(
danfacat
) م . ع . هر دو چشم را خوابانيده ديدن . و چشمك زدن . يق : دنفش الرجل اذا نظر و كسر عينيه .
دنفصة
(
denfesat
) ا . ع . دابهء كوچك .
و زن لاغر .
دنفون
(
danefuna
) ع . ج . دنف .
دنق
(
danq
) ا . ع . سپستان .
دنق
(
donoq
) ع . ج . دنيق . و ج دنوق .
دنقالة
(
donq lat
) ا . ع . دنگاله .
دنقة
(
danqat
) و (
danaqat
) ا . ع .
دانهء تلخ كه در گندم زارها رويد .
دنقر
(
danqar
) ا . ع . شوره .
دنقرة
(
danqarat
) م . ع . جستجو كردن كارهاى مشكل و يا كارهاى حقير و ركيك را .
يق : فلان يدنقر الامور . و نيز دنقرة :
دويدن و يا راه رفتن ستور اذا كان دميما .
دنقرى
(
danqeriyy
) و (
denqeriyy
) ص . ع . كوتاه زشت حقير . يق : فرس دنقرى و رجل دنقرى و فرس دنقرى و رجل دنقرى كذلك .
دنقسة
(
danqasat
) م . ع . تباهى فگندن ميان قوم . و پست نمودن سر از فروتنى و خوارى . و خوابيده چشم ديدن .
دنقشة
(
danqacat
) م . ع . هر دو چشم فروخوابانيده ديدن . و دنقش بينهم :
تباهى انداخت ميان آنها .
دنقه
(
danqe
) ا . پ . تلخ دانه كه در ميان گندم زارها رويد . و دانهاى سياه .
دنكاسه
(
dank se
) ص . پ . مغموم و مهموم و دلتنگ . و بدبخت . و طفيلى و مفتخوار .
دنكس
(
dankas
) ا و ص . پ . ناكس و