تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1581

مساهمون:

ص١٥٨١

ديو كردار

(
div - kerd r
) ص . پ . بدكار و مفسد .

ديو كلوچ

(
div - koluc
) ا و ص . پ . كودك مصروع و مبتلا بصرع .

ديو كلوخ

(
div - kolux
) ا . پ . كلوخ هاى بزرگ كه در وقت شيار از زمين برآيد .

ديو كمان

(
div - kam n
) ا . پ . كمان بزرگ .

ديوگاه

(
div - g h
) ا . پ . ديولاخ .

ديو گندم

(
div - gandom
) ا . پ . نوعى از گندم كه هر خوشهء آن داراى دو دانه است . و خوشهء بزرگ بىدانه .

ديوگير

(
div - gir
) ا و ص . پ . جن گرفته . و كسى كه ديو را بگيرد . و نام شهرى در دولت‌آباد هندوستان .

ديوگيرى

(
div - giri
) ا . پ . نوعى از قماش ابريشمى كه در ديوگير مىبافند .

ديولاج

(
div - l j
) ا . پ . جائى كه در آن سنگ و خار فراوان باشد .

ديولاخ

(
div - l x
) ا . پ . جا و مقام ديو . و صحرا و خارستانى كه از آبادى دور باشد . و چراگاه دور از آبادى . و سردسير . و جايگاه خراب و خرابه و باير . و اين جهان .

ديولاك

(
div - l k
) ا . پ . جايگاه خراب و خرابه .

ديوم

(
doyum
) ع . ج . ديمة .

ديوم

(
dayyum
) ص . ع . هميشه آرميده .

ديو مرد

(
div - mard
) و ديو مردم (
div - mardom
) ا . پ . مردم بيابانى و وحشى و جنگلى . و غول . و نسناس . و مردم مفسد و مفتن . و مردم گمراه .

ديو مشنگ

(
div - macang
) ا . پ . نوعى از حبوب كه پوست كنده‌اش مانند عدس است .

ديون

(
doyun
) ع . ج . دين .

ديوند

(
divand
) ا . پ . قسمى از دارو .

ديو و رسا

(
div - vars
) ا . پ . ديو فرسا .

ديوه

(
dive
) ا . پ . كرم پيلهء ابريشم . و زلو . و غارچ و سماروغ .

ديوى

(
divi
) ص . پ . منسوب بديو . و شيطانى . و قوى هيكل و عظيم الجثه . و ديوى كردن و يا ديوى نمودن : شيطنت نمودن و اعمال شيطانى را پيروى كردن .

ديويت شور

(
divit - cur
) ا . پ . افزارى كه بدان دوات مركب را بهم زنند .

ديه

(
dih
) ا . پ . ده و قريه و قصبه و روستا .

ديهاز

(
dih z
) ا . پ . جائى كه در قديم ده و روستا بوده .

ديهبان

(
dih - b n
) ا . پ . رئيس و كدخداى ده .

ديهم

(
dayhem
) ا . پ . ديهيم .

ديهمد

(
dihamad
) ا . پ . روز پانزدهم از هر ماه شمسى .

ديهمك

(
dihmak
) ا . پ . نام روز پنجم از هر ماه شمسى .

ديهور

(
dihur
) ا . پ . - آسمان و فلك و چرخ .

ديهول

(
dihul
) ا . پ . داهول و تاج مرصع .

ديهه

(
dihe
) ا . پ . ديه و ده و قريه و روستا و قصبه .

ديهى

(
dihi
) ا . پ . منسوب بديه يعنى روستائى و دهاتى .

ديهيم

(
dayhim
) ا . پ . تاج مخصوص پادشاه . و تخت و چار بالش . و چتر . و كلاه مرصع . و افسرى كه جهة تيمن و تبرك بر بالاى سر پادشاهان مىآويزند .

ديهيم جوى

(
dayhim - juy
) ص . پ . طالب تخت و تاج و پادشاهى .

ديهيم دار

(
dayhim - d r
) ص . پ . تاج‌دار .

دئى

(
daiyy
) ع . ج . دأية .

ديئ

(
dayyi '
) ص . ع . رجل ديىء : مرد بيمار .

ديئة

(
dayyeat
) ص . ع . امراة ديئة : زن بيمار .

دييمير

(
dayeymir
) ا . پ . روز شانزدهم از هر ماه شمسى .