دندان در فك اعلا باشد و بتازى طواحن گويند و دندان آفرين كردن : آرايش دندان نمودن و خلال كردن . و دندان به خون بردن : گزيدن و گزندگى كردن . و دندان بزهر خائيدن : مكروه داشتن . و درشت و سخت گشتن كه ناشى از نهايت دشمنى و عداوت باشد . و دندان بكام خود بردن :
كامياب شدن و مستولى گرديدن . و دندان پوشيده كردن : عاجز شدن . و فروتنى كردن . و خنده كردن . و دندان تيز كردن : چشيدن . و برابر كردن . و خصومت ورزيدن و كينه خواستن . و طمع داشتن و حريص و آزناك گرديدن . و دندان حوت : باران ريزه . و اشك چشم . و دندان خنده : ضواحك . و دندان داشتن : چشم داشت و توقع داشتن . و كينه ورزيدن . و اقدام نمودن و در كارى بجد ايستادن .
و دندان زدن : چسبيدن . و برابرى كردن .
و خصومت ورزيدن و كينه خواستن . و دندان سپيد كردن : ترسيدن . و عاجز شدن . و فروتنى كردن . و خنده كردن . و دندان شير : بيست دندانى كه در طفوليت و از هفت سالگى بناى سقوط گذارند . و دندان طمع : ظلم و بدخواهى . و دندان فرو بردن : خشم و قهر داشتن و كينه ورزيدن .
و كارى را بجد گرفتن . و خام طمعى و اقامت نمودن در كارى . و دندان فرو گذاشتن : اقدام نمودن و سخت بجد شدن در كارى . و چشم داشت و تواقع داشتن .
و كينه ورزيدن . و دندان فيل : عاج .
و دندان كردن : ظلم كردن . و اعراض كردن . و مضايقه نمودن . و دندان كليد :
زبانهء كليد . و دندان كندن : از ريشه بيرون آوردن دندان . و قطع طمع كردن . و دندان گرد : طماع و حريص . و دندان گوساله : نوعى از تير كه پيكان آن از استخوان باشد . و دندان گير : دندانهاى پيشين . و دندان مصرى : نوعى از حلوا . و دندان ناب : دندان كلبى و نيش كه بتازى انياب گويند . و دندان نمودن : ترسيدن .
و ترسانيدن . و عاجز شدن . و زارى كردن .
و تهديد نمودن . و خوشحال گرديدن و خنده كردن . و دندان نهادن : قبول كردن . و رغبت نمودن و طمع به چيزى بستن . و دندان نيشتر : دندان ناب و دندان كلبى و انياب .
دندان
(
dend n
) ا . ع . آواز خفى .
دندان آپريز
(
dand n - priz
) و دندان آپريش (
dand n - pric
) و دندان آفريز (
dand n - friz
) و دندان آفريش (
dand n - fric
) دندان اپريز (
dand n - apriz
) و دندان اپريش (
dand n - apric
) ا . پ . خلال و هر چيزى كه بدان ميان دندانها را پاك كنند .
دندان پريز
(
dand n - pariz
) و دندان پريش (
dand n - paric
) ا . پ .
خلال .
دندان تيز
(
dand n - tiz
) ص . پ .
بىرحم و ظالم و جفاكار و متعدى . و بدخواه و حسود .
دندان خاى
(
dand n - x y
) ص . پ .
سگ گزنده .
دندان ريخته
(
dand n - rixte
) ص .
پ . بىدندان و كسى كه هيچ دندان ندارد .
دندان زد
(
dand n - zad
) ص . پ .
مطلوب و آرزو شده .
دندان زنى
(
dand n - zani
) ا . پ .
عداوت و دشمنى و خصومت .
دندان سا
(
dand n - s
) ا . پ .
تخم خرفه .
دندانساز
(
dand n - s z
) ا . پ .
آنكه دندان عاريه مىسازد .
دندانسازى
(
dand n - s zi
) ا . پ .
شغل دندان ساز .
دندان سفيد
(
dand n - safid
) ص . پ .
خندان . و فروتن . و متملق .
دندان فريز
(
dand n - fariz
) و دندان فريش (
dand n - faric
) ا . پ . خلال .
دندان كاو
(
dand n - k v
) ا . پ .
خلال .
دندان كن
(
dand n - kan
) ا . پ .
كلبتين و ابزارى كه بدان دندان را برميكنند .
دندان كنان
(
dand n - kan n
) ا . پ .
قطع كنندهء طمع . و بىوقرى . و بيقرارى و زارى . و رسوائى . و قباحت . و خجالت .
دندان كنان
(
dand n - kon n
) ص .
پ . رسواكنان و خوار و زاركان .
دندان گير
(
dand n - gir
) ا و ص . پ .
هر چيز كند كنندهء دندان مانند ترشىها . و گاز گيرنده مانند اسب .
دندان مال
(
dand n - m l
) ا . پ .
سنون و داروى دندان .
دندان مز
(
dand n - maz
) ا . پ .
شيرينى و ميوهاى كه بعد از طعام خورند .
دندان مزد
(
dand n - mozd
) ا . پ .
پول و يا جنسى كه پس از خوردن طعام به مهمانهاى فقير و مسكين دهند و آن را مزد دندان نيز مىگويند .
دندان نماى
(
dand n - nam y
) ص .
پ . خشم آلود و غضبناك . و كسى كه اظهار قهر و غضب و عجز و فروتنى كند . و بسيار روشناس و معروف .
دندانه
(
dand ne
) ا . پ . دندان وسن و ضرس . و هر چيز شبيه بدندان . و شاخههاى شانه . و برآمدگيهاى دم اره و جز آن .