دمورا : بدون دستورى درآمد . و ببدى ناگاه درآمد و حمله كرد .
دمور
(
domur
) ا . ع . حمله و يورش بد و سخت .
دموس
(
damus
) ا . ع . كسى كه پوست را جهة بركندن موى در خاك پنهان كند . ج :
دمس .
دموس
(
domus
) م . ع . دمس دمسا و دموسا . مر . دمس .
دموع
(
domu '
) ع . ج . دمع .
دموق
(
damuq
) ا . ع . تباه بىخير .
دموق
(
domuq
) م . ع . دمق دموقا ( از باب نصر ) : بناگاه درآمد بىدستورى .
و دمق فاه دمقا : شكست دندان او را .
و نيز دموق : درآمدن صياد در كازه . و بسيار نوشيد شراب . يق : دمقوا فى الخمر اذا تهافتوا فى شربها و اكثروا منه . و دمق الشيئ فى الشيئ ( كنصر و ضرب ) :
درآورد چيزى را در چيزى .
دموك
(
damuk
) ص . ع . بكرة دموك : چرخ دلو سبك گرد و يا بسيار سخت و يا چرخ بزرگ كه بر آن آب با شتر آبكش كشيده شود . و هر چه تيز رود و سريع باشد . ج :
دمك . و رحى دموك : آسياى زود آرد كننده . و اما قولهم انا بن عمرو و هى الدموك فصفة اى السريعة كما تسرع الرحى او اسم وصف به .
دموك
(
domuk
) م . ع . دمك دمكا و دموكا . مر . دمك .
دمون
(
dammun
) ا . ع . مرد زشت و چركين .
دموى
(
damavi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - خونين و پر خون .
دموى
(
damaviyy
) ص . ع . منسوب بدم خونين .
دمه
(
dame
) ا . پ . هر آلتى كه بدان آتش افروزند . و آلتى به شكل كلهء آدمى كه در آن آب كنند و در كنار اندك آتش نهند از سوراخهاى بينى آن بخارى بر آتش وزد و آتش افروخته گردد . و ضيق النفس . و باد و برف . و گلفهشنگ . و دمهء آهنگران و دمهء زرگران : دم آهنگرى و زرگرى .
دمه
(
damh
) م . ع . دمهته الشمس دمها ( از باب فتح ) : گرم كرد آن را آفتاب و يا سخت شد به روى گرمى آفتاب .
دمه
(
damah
) ا . ع . بازيچهاى مر كودكان تازى را .
دمه
(
damah
) م . ع . دمه الرمل دمها ( از باب سمع ) : سخت شد حرارت آن ريگ . و دمه الحر : سخت شد گرما .
و دمه فلان بالحر : سخت گرديد بر فلان گرما .
دمهكر
(
damahkar
) ا . ع . - مأخوذ از دمه گير فارسى - يعنى خبه كننده .
دمى
(
dam
) م . ع . دمى دمى و دميا ( از باب سمع ) : خون آلوده گرديد .
دمى
(
dami
) ا . پ . نوعى از غليان و يا چپق .
دمى
(
dami
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - خونين .
دمى
(
dom
) ع . ج . دمية .
دمى
(
damiyy
) ص . ع . منسوب بدم خونين .
دمى
(
domayy
) ا . ع . مقدار كمى از خون .
دمى
(
domiyy
) ا . ع . ج . دم .
دمى
(
domiyy
) م . ع . دمى دمى و دميا . مر . دمى .
دميا
(
damy
) ا . پ . بلغت زند خون و دم .
دمياط
(
demy t
) ا . ع . شهرى از مصر كه در روى شعبهء شرقى نيل بنا شده و داراى 100 34 نفر جمعيت است .
دمياطى
(
demy ti
) ا . پ . نوعى از پارچهء پنبهاى .
دميان
(
damay n
) ا . ع . تثنيهء دم يعنى دو خون .
دمية
(
domyat
) ا . ع . پيكر منقوش . و پيكر منقوش از مرمر و يا عاج و مانند آن . و پيكر منقوشى كه در آن سرخى هم باشد . و بت . ج : دمى .
دميث
(
damis
) ص . ع . نرم . و نرم خو .
و دميث بليث از اتباع است .
دميجة
(
dommayjat
) ا . ع . مرد بسيار خواب كه همواره ملازم خانه باشد .
دميدگى
(
damidagi
) ا . پ . بروز و ظهور . و بروز بثور در پوست بدن . و شكفتگى . و بثره و آبله . و انتشار بوها . و طلوع صبح .
دميدن
(
damidan
) ف ل و م . پ . وزيدن باد . و دم زدن و نفس كشيدن و تنفس نمودن . و خود را پر باد كردن . و شكفتن گل . و رستن و روئيدن گياه . و طلوع كردن صبح . و بر آمدن بثره و آبله و آماس در بدن . و حمله كردن .
و لاف زدن .
دميده
(
damide
) ا و ص . پ . وزيده .
و وزنده و شكفته . و شكوفه . و رسته و روئيده .
و ممتد و گسترده شده . و دميدهء صبح :
سپيدهء صبح .
دميس
(
damis
) ا . ع . چيز پنهان كرده شده .
دميغ
(
damiq
) ا و ص . ع . سرشكسته .
و آنكه دماغ او را آفتى رسيده باشد . و دميغ الشيطان : لقب مردى .
دميق
(
damiq
) ص . ع . در چيزى درآمده .
دميقى
(
damiqi
) ا . پ . نوعى از بافتهء ابريشمى .
دميك
(
damyak
) و (
damayak
) ا .