دفوع
(
dafu '
) ص . ع . بسيار راننده و دفع كننده .
دفوع
(
dafu '
) ا . ع . توپ و آلتى كه بواسطهء آن مىتوان هر چيزى را پيش راند .
دفوع
(
dofu '
) ع . ج . دفعة .
دفوف
(
dafuf
) ص . ع . عقاب دفوف :
عقابى كه نزديك زمين رسيده باشد وقت فرود آمدن .
دفوف
(
dofuf
) ع . ج . دف و دف .
دفوفى
(
dofufiyy
) ا . ع . دف ساز و دف فروش .
دفوق
(
dafuq
) ص . ع . اسب مادهء نيكو رفتار شتاب رو .
دفوق
(
dofuq
) م . ع . دفق دفقا و دفوقا . مر . دفق .
دفون
(
dafun
) ص . ع . بندهء گريخته .
و شتر رميده . و كسى و يا شترى كه بىحاجت همچو گريختگان هر سو رود . و ناقة دفون :
ناقهاى كه عادتش چنان باشد كه در آب خور ميان شتران بود .
دفى
(
dafy
) م . ع . دفوت الجريح و دفيته دفوا و دفيا . مر . دفو .
دفى
(
dafiyy
) ص . ع . يوم دفى :
روز گرم . و كذلك الثوب و البيت .
دفئ
(
dafe '
) ا . ع . جامهء گرم پوشيده .
دفئة
(
dafeat
) ص . ع . ارض دفئة :
زمين گرم .
دفيف
(
dafif
) ا . ع . رفتار نرم . و نرم از رفتار شتر .
دفيف
(
dafif
) م . ع . دف الطائر دفيفا ( از باب ضرب ) : نزديك به زمين پريد آن مرغ و يا به زمين نشسته جنبانيد هر دو بال را . و نيز دفيف : نرم رفتن . مر . دف .
دفين
(
dafin
) ص . ع . پنهان . ج : ادفان و دفناء و ركية دفين : چاهى كه تمام و يا بعض آن انباشته شده باشد . ج : دفن .
و حوض دفين و منهل دفين كذلك .
و امراة دفين : زن پنهان . ح : دفنى و دفائن . و داء دفين : بيمارى كه معلوم نشود مگر آنوقت كه فسادش منتشر گشته و آبله ها بر اطراف و لب برآيد .
دفينة
(
dafinat
) ا و ص . ع . پنهان . و گنج . ج : دفائن . و امراة دفينة : زن پنهان . ج : دفائن .
دفينه
(
dafine
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گنج و مالى كه در زمين دفن كرده باشند . و هر پول اندوختهء در پنهانى و پروژ .
دفئى
(
dafaiyy
) ا . ع . باران آخر بهار .
و هر حيوانى كه در آخر بهار زائيده شود .
دفيئة
(
dafia't
) ص . ع . ارض دفيئة :
زمين گرم . و ليلة دفيئة : شب گرم .
دفئية
(
dafa'iyyat
) ص . ع . هر خواربار .
و نتاج پيش از تابستان .
دق
(
daq
) ا . پ . دك و گدائى . و درخواست و خواهش . و سر بىمو . و نوعى از لباس پشمينه كه موها از آن آويخته باشد .
و نوعى از پارچهء نفيس مانند دق مصرى و دق رومى . و اعتراض و مؤاخذه در گفتار كسى و كار كسى . و دق زدن : درخواستن . و گدائى كردن . و دق گرفتن : طعن زدن و ملامت كردن و عيب گفتن . و دق و لق : دك و لك و خشك و خالى . و صحراى بىعلف . و سر بىمو . و دق و لق شدن : پريشان شدن . و دق و لق كردن : صداى با غرش نمودن و غوغا نمودن .
دق
(
daq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كوبش . و دق باب كردن : در زدن و حلقه بر در زدن و دركوفتن .
دق
(
deq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دقيق و باريك . و تب دق : تب متصلى كه شخص را مىكاهاند و باريك و لاغر مىكند . و دق كردن : از اندوه و رنج و غصه آزرده شدن و رنجور شدن . و مردن .
دق
(
daqq
) م . ع . دقه دقا ( از باب نصر ) : كوفت آن را و شكست . و يازد و ريزه ريزه نمود . و دق الشيئ : آشكارا كرد آن چيز را .
دق
(
deqq
) ا . ع . ريزه و شكسته از هر چيز .
و باريك . و منه حمى الدق . و چيز اندك . و اخذت دقه و جله اى قليله و كثيرة .
دقارير
(
daq rir
) ع . ج . دقرار . و ج .
دقرارة . و ج . دقرور . و ج . دقرورة . و فلان يفترى الدقارير اى الاكاذيب و الفحش .
دقارس
(
daq res
) و دقاريس (
daq ris
) ا . ع . روباهها .
دقاع
(
daq '
) و (
doq '
) ا . ع . خاك .
دقاق
(
deq q
) ا . ع . ريزه و تراشه .
و ج . دقيق . و ج . دقيقة و دقاق العيدان :
تراشههاى چوب .
دقاق
(
doq q
) ا . ع . شكسته و ريزهء از هر چيز . و تراشه . و باريك . و دقاق العيدان : ريزههاى چوب .
دقاق
(
daqq q
) ا . ع . آرد فروش .
دقاق
(
daqq q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گازر .
دقاقة
(
daqq qat
) ا . ع . كوبهاى كه بدان برنج و مانند آن كوبند و دنگ رزازى .
دقاقى
(
daqq qi
) ا . پ . گازرى . و دقاقى كردن : كوفتن و دق كردن . و گازرى كردن .
دقال
(
deq l
) ع . ج . دقلة . و ج . دقيلة .
دقائق
(
daq eq
) ع . ج . دقيقة .
دقة
(
deqqat
) ا . ع . باريكى . و هيئت شكستن .
و فرومايگى . و خردى ضد بزرگى .