و سرشته . و طومار و انگارين . و روزنامه . و كتابچه و كتابچهء ثبت . و فهرست . و فرد . و فرد تفصيل . و كتابچهء حساب و اوراق مجموعهاى كه دبيران نوشته دارند . و مجموعهء حساب .
و دفتر اعمال : كتابچهء تفتيش و زندگانى .
و دفتر را گاو خورد يعنى حساب آخر شد . و دفتر كردن : طومار نمودن . و در فهرست مندرج كردن .
دفتر
(
daftar
) و (
deftar
) ا . ع . - مأخوذ از پارسى - نامههاى فراهم آورده .
ج : دفاتر .
دفتربند
(
daftar - band
) ا . پ . بند دفترها . و ادارهدار . و صحاف .
دفتر خانه
(
daftar - x ne
) ا . پ . ادارهء عمومى كه در آنجا دفترها و دفتر مخارج سلطنتى را ثبت نموده حفظ مىكنند . و ادارهء محاسبات و شمارگاه .
دفتردار
(
daftar - d r
) ا . پ . خزانه دار . و مواظب ماليات . و محاسب .
دفتر نويس
(
daftar - navis
) ا . پ .
ميرزا و منشى . و محاسب و حساب نويس .
دفترى
(
daftari
) ا . پ . اداره دار . و اهل دفتر .
دفته
(
dafte
) ا . پ . افزارى مر جولاهگان را مانند شانه كه در بافتن هر بار بدست حركت مىدهند .
دفتى
(
dafti
) ا . پ . مقوائى مر نقاشان و خوشنويسان را كه در آن كاغذهاى خود را نگاهدارند .
دفتين
(
daftin
) ا . پ . افزارى مانند شانه مر جولاهگان را و دفته . و مقوا و دفتى .
دفدفة
(
dafdafat
) ا . ع . پشتهء زمين .
ج : دفادف .
دفدفة
(
dafdafat
) م . ع . دفدف الطائر دفدفة : نزديك به زمين پريد آن مرغ و يا بر زمين نشسته جنبانيد بالها را . و نيز دفدفة : شتاب نمودن .
دفر
(
dafr
) ا . ع . گند . و دفرا له اى نتنأ له . و ام الدفر : دنيا . و سختى و بلا .
دفر
(
dafr
) م . ع . دفر فى صدره دفرأ ( از باب نصر ) : دست بر سينهء وى زده راند آن را . و نيز دفر : سپوختن .
دفر
(
dofr
) ص . ع . ج . ادفر . و دفراء .
دفر
(
dafar
) ا . ع . گند و خوارى .
دفر
(
dafar
) م . ع . دفر الشيئ دقرا ( از باب سمع ) : گنديده شد بوى آن چيز .
و دفر الطعام : كرم افتاد در آن طعام .
و دفر الرجل : خوار شد آن مرد .
دفر
(
dafer
) ص . ع . گنديده و بد بو شده .
دفراء
(
dafr '
) ا و ص . ع . مؤنث ادفر و گياه بد بو كه شتران نخورند . و كتيبة دفراء : لشكرى كه از وى بوى زنگ آهن آيد .
دفراه
(
dafar ho
) ع . در ندبه و افسوس گويند . و ادفراه اى واذلاه .
دفرة
(
daferat
) ص . ع . مؤنث دفر گنديده و بدبو شده .
دفزك
(
dafzak
) ص . پ . فربه و گنده و ستبر و غليظ و ضخيم .
دف ساز
(
daf - s z
) ا . پ . كسى كه دف و طبل مىسازد .
دفص
(
dafs
) ا . ع . تابانى و نرمى و ملاست و هو فعل ممات مهجور .
دفض
(
dafz
) م . ع . دفضه دفضا ( از باب ضرب ) : شكست و پاره كرد آن را .
دفطسة
(
daftasat
) م . ع . دفطس الرجل دفطسة : ضايع كرد آن مرد مال خود را .
دفع
(
daf '
) دفع اليه دفعا و مدفعا ( از باب فتح ) : داد او را چيزى و دفعه :
راند آن را و سپوخت . و دفع عنه الاذى :
دور كرد از وى رنجش و اذيت را . و دفع الشيئ : دور كرد آن چيز را . و دفع القول :
رد كرد آن قول را بحجت . و دفع عن الموضع : رحلت كرد از آنجاى . و دفع القوم : يك دفعه آمدند آن قوم . و دفعت الى كذا ( مجهولا ) : اى انتهيت اليه .
دفع
(
daf '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سپوختن به زور . و رفع و اخراج . و ترك . و بازداشت و منع . و راندگى و رد و طرد و عقب نشاندگى . و شكست . و ممانعت . و دادن نجات و بخشش . و دفع انداختن : تأخير كردن و بتأخير انداختن . و راندن و دور كردن . و دفع شدن : خارج گشتن . و بر طرف شدن و زايل شدن . و دفع عطش كردن :
فرونشاندن تشنگى . و دفع عم كردن :
بر طرف نمودن اندوه و غصه . و دفع كردن : منع كردن و رد كردن . و به زور داخل كردن . و زايل كردن . و بازداشتن .
و خارج كردن و اخراج نمودن . و راندن .
دفع
(
dofa '
) ع . ج . دفعة .
دفعات
(
dafa t
) ع . ج . دفعة .
دفعات
(
daf t
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - دفعه بدفعه و بار بار ضد يك دفعه و چندين بار .
دفعات
(
dofa t
) ع . ج . دفعة .
دفع الوقت
(
daf ' - ol - vaqt
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - تأخير و درنگ و فرغل و فرغول و اهمال . و دفع الوقت نمودن :
اهمال نمودن و امروز و فردا كردن .
دفعة
(
daf'at
) ا . ع . يك بار . ج :
دفعات .
دفعة
(
daf'atan
) م ف . پ . - مأخوذ