و لاى و دردى هر چيز . و خس و خاشاك . و دغا نمودن : فريفتن و غدر نمودن و فريب دادن .
دغاباز
(
daq - b z
) ا و ص . پ . مكار و حيله باز و غدار و عيار و خائن و حرامزاده و فريبنده و فريب دهنده .
دغابازى
(
daq - b zi
) ا . پ . فريب و تزوير و غدر و حيله و مكر .
دغاپيشه
(
daq - pice
) ا و ص . پ .
عيار و مكار و حيلهباز .
دغارة
(
daqarat
) ا . ع . ربوده گرفتن چيزى را و ربودگى .
دغال
(
deq l
) ع . ج . دغل .
دغام
(
doq m
) ا . ع . بيمارى كه در حلقوم عارض شود .
دغامر
(
daq mer
) ا . ع . مردم زيرك تيز فهم و بىباك و دلير .
دغاول
(
daq vel
) ا . ع . سختيها و بلاها ( لا واحد له ) .
دغبجة
(
daqbajat
) م . ع . دغبج المال : بر آب خور آورد شتران را هر روز .
و هم يدغبجون انفسهم يعنى در ناز و نعمتاند .
دغة
(
doqat
) ا . ع . نام زنى گول و احمق و هى مثل فى الحمق . يق : احمق من دعة .
دغت
(
daqt
) م . ع . دغته دغتا ( از باب فتح ) : خفه كرد او را تا كشته گرديد .
دغثر
(
daqsar
) ا . ع . گول و احمق .
دغد
(
doqd
) ا . پ . عروس و بيوگ .
دغدار
(
daq - d r
) ا و ص . پ . داغدار .
و عيبناك و معيوب . و بنده .
دغدار
(
doqd r
) ا . پ . باز شكارى .
دغدغة
(
daqdaqat
) ا . ع . سستى كلام . و فسوس . و خارش درون گلو و بغل و خارش در فرج زن و نره وقت انزال . و جاى باريك از كف پا و قد لا يكون لبعض الانسان .
و پنهان كردن چيزى . و جستن بند سر مشك را جهة كشادن . و نرم ماليدن چيزى را .
دغدغة
(
daqdaqat
) م . ع . دغدغه بكلمة دغدغة : طعن كرد به روى .
دغدغك
(
daqdaqak
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دغدغه .
دغدغه
(
daqdaqe
) و (
doqdaqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ترس و تشويش خاطر . و ميل به چيزى .
دغدغه
(
deqdeqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنبش انگشتان در زير بغل و پهلوى كسى تا بخنده افتد . و خاراندن كف پا .
دغدو
(
doqdu
) ا . پ . نام مرغى كه وزن آن قريب شش هفت من بوده و اكنون وجود ندارد .
دغدو
(
doqdu
) و دغدويه (
doqduve
) ا . پ . نام مادر شت زردشت پيغمبر .
دغر
(
daqr
) م . ع . دغره دغرا ( از باب فتح ) : فشرد او را تا آنكه مرد . و دغر عليهم : درآمد بر آنها . و نيز دغر :
راندن . و سپوختن در حلق . و برداشتن زن كام كودك را بانگشت . الحديث : علام تعذبن اولاد كن بالدغر . و درآميختن . و ناگوارد شدن غذاى كودك . و سير نادادن شير كودك را .
دغر
(
daqar
) ا . ع . بدخوئى . و بسودن سنگ حجر الاسود را بلب و يا بدست . و روارو درآمدن در حرب جاى . و ناگهان درآمدن بدون توقف و درنگ ( و الفعل من سمع ) .
دغر
(
daqer
) ص . ع . آنكه ناگهان درآيد و بدون درنگ زود برگردد .
دغرا
(
daqran
) و دغراء (
daqr '
) ا . ع . مر . دغرى و دغرى .
دغرة
(
daqrat
) ا . ع . ربوده گرفتن چيزى را و ربودگى .
دغرة
(
daqerat
) ص . ع . مؤنث دغر .
دغرور
(
doqrur
) ا . ع . آنكه مردمان را بسيار بفحش كنايه كند و ببدى پيش آيد .
دغرى
(
daqr
) ا . ع . ناگهان درآمدن و بدون درنگ و توقف زود برگشتن .
دغرى
(
daqr
) و (
daqar
) ا . ع .
حملهء بر دشمن بدون رعايت ترتيب نظامى .
يق : دغرى يعنى درآئيد بر دشمن و حمله كنيد . و كذلك دغرى و دغراء . و نيز مىگويند دغرى لا صفى و دعرا لا صفا اى ادغروا عليهم و لا تصافوهم .
دغسر
(
daqsar
) ا و ص . پ . اصلع و كسى كه سرش كچل و بىموى باشد .
دغش
(
daqc
) م . ع . دغش عليهم دغشا ( از باب فتح ) : بناگاه درآمد بر ايشان . و دغش فى الظلام : در تاريكى درآمد .
دغش
(
daqac
) ا . ع . تاريكى و ظلمت .
دغص
(
daqas
) م . ع . دغصت الابل دغصا ( از باب سمع ) : بسيار خوردند شتران گياه صليان را پس گلو گرفته شدند از پيچيده شدن آن گياه در اطراف حلقوم آنها .
و نيز دغص : پر خشم شدن . و امتلا آوردن شتر چنان كه نشخوار نزند .
دغصان
(
daqs n
) ا . ع . خشمناك و غضبان .
دغف
(
daqf
) م . ع . گرفتن بسيار ( و الفعل من فتح ) .
دغفاء
(
daqf '
) ا . ع . اين لفظ را در تحميق كسى استعمال كنند و گويند يا ابا