قولهم : لا دعم بفلان اذا لم تكن له قوة و لا سمن .
دعم
(
doom
) ع . ج . دعام .
دعم
(
deam
) ع . ج . دعمة .
دعمة
(
de'mat
) ا . ع . ستون خانه . و چوبى كه بر آن واديج انگور و مانند آن نهند .
ج : دعم .
دعمصة
(
da'masat
) م . ع . دعمص الماء دعمصة : دعموص ناك گرديد آن آب .
دعمظة
(
d'mazat
) م . ع . دعمظ ذكره فى الفرج دعمظة : داخل كرد همهء نرهء خود را در فرج .
دعموص
(
do'mus
) ا . ع . جانوركى سياه كه در پارگينها وقت فرورفتن آب آن پيدا شود و آن را كفچليز نامند . ج : دعاميص و دعامص . و بسيار در آيندهء در كارها . و زيارت كنندهء ملوك و سلاطين . و الاطفال دعامص الجنة اى سياحون فى الجنة لا يمنعون من بيت . و مردى بسيار زناكننده كه خداى تعالى او را به صورت دعموص مسخ كرد .
دعموظ
(
do'muz
) ا . ع . بدخو و كج خلق .
دعمى
(
do'miyy
) ا . ع . درودگر . و راه فراخ و يا ميانه . و هر چيز سخت و محكم .
و اسبى كه در سينه و يا سر وى سپيدى باشد .
و نام پدر قبيلهاى از تازيان .
دعن
(
da'n
) ا . ع . برگهاى خرما كه بعضى را با بعضى با ريسمانى از ليف خرما بافته و در آن خرما گسترند .
دعن
(
daen
) ا . ع . بد خلق و بد خو .
و بدغذا .
دعن
(
da'ann
) ا . ع . بىباكى . ج :
دعنة .
دعنة
(
deanat
) ع . ج . دعن .
دعنكر
(
daankar
) و دعنكران (
daankar n
) ص . ع . كسى كه ناگاه ببدى پيش آيد .
دعوا
(
da'v
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پرخاش . و خصومت و نزاع و جدال و جنگ .
و داد و فرياد . و ادعا . و دعواى برابرى كردن : ادعاى همسرى نمودن . و دعواى خود را بكرسى نشاندن : ادعاى خود را بگواه و دليل ثابت كردن .
دعوات
(
daav t
) ا . پ . دعاها .
دعوة
(
da'vat
) ا . ع . سوگند . و هو منى دعوة الرجل اى قدر ما بينى و بينه ذاك . و لهم الدعوة على غيرهم يعنى ابتدا بايشان است در دعا .
دعوة
(
da'vat
) و (
de'vat
) ا . ع .
ادعا .
دعوة
(
da'vat
) و (
do'vat
) ا . ع .
بطعام خواندن . يق : كنا فى دعوة فلان و كذا فى دعوة فلان .
دعوة
(
de'vat
) ا . ع . پسرى خواندن .
و دعواى نسب كردن و هذا كلام اكثر العرب و بعضهم يفتحون الدال فى النسبت و يكسرونها فى الطعام .
دعوت
(
da'vat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خواهش آمدن كردن از كسى جهة طعام و جز آن و درخواست و خواهانى جهة ضيافت و مهمانى . و خواهش و طلب . و دعوت كردن :
خواندن و طلب كردن و بميهمانى و ضيافت و جز آن خواستن كسى را . و آواز دادن و بانگ كردن . و خواندن . و ويشانيدن .
دعود
(
doud
) ع . ج . دعد .
دعوس
(
daus
) ص . ع . رجل دعوس :
مرد نيك در آيندهء در كارزار .
دعوى
(
da'v
) ا . ع . خواهانى .
دعوى
(
da'v
) م . ع . دعا دعاء و دعوى . مر . دعاء .
دعوى
(
da'vi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ادعا . و گواهى و گردا . و اظهار چيزى كردن كه در شخص نباشد . و دعوى دوستى كردن : اظهار دوستى كردن درصورتىكه دوست نباشد .
دعوى
(
do'viyy
) ا . ع . كسى . يق .
ما بالدار دعوى : نيست در خانه كسى و لا يستعمل الا مع الجحد .
دعوى دار
(
da'v - d r
) ا . پ . مدعى .
و دادخواه . و ادعاكننده .
دعوى كارى
(
da'v - k ri
) ا . پ .
ادعا .
دعوىگر
(
da'v - gar
) ا . پ . مدعى .
و دادخوه . و ادعاكننده .
دعويگى
(
da'vigi
) ا . پ . استدعا و التماس و تضرع و درخواست .
دعى
(
daiyy
) ا . ع . پسر خواند . ج :
ادعياء . قوله تعالى :
وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ .
و آنكه در نسب خود متهم نباشد .
دعيميص
(
doaymis
) ص . ع . دانا و و زيرك و كاردان . و دعيميص الرمل :
نام بندهء سياه زيرك كاردان . و رهبر دانا و يضرب به المثل و يقال : هو دعيميص هذا لامر يعنى او داناست به اين كار و نيست احدى غير او كه در بلا دو بار درآمده باشد .
دغ
(
daq
) ا . پ . مخفف داغ . مر . داغ . و زمين بىآب و علف كه هرگز گياهى در آن نرسته باشد . و سر بىموى همچون ته طاس .
و شخص چار ضرب زده يعنى كسى كه ريش و سبيل و ابرو و مژه را پاك تراشيده باشد .
دعا
(
daq
) ا . پ . مردم ناراست و دغل و عيبدار و حرامزاده . و غدر و گولى و خيانت و فريب و مكر . و سيم ناسره . و زر قلب .