بدست يا به پا . و دعث الرجل ( مجهولا ) :
رسيد بان مرد فراخه و سستى و دردسر .
دعث
(
de's
) ا . ع . باقى ماندهء آب در حوض و جز آن . و كينه و دشمنى . ج : ادعاث و دعاث .
دعثر
(
da'sar
) ص . ع . گول و احمق .
دعثر
(
de'asr
) ص . ع . جمل دعثر :
شتر قوى كه هر چيز را بشكند و ويران سازد .
دعثرة
(
da'sarat
) م . ع . دعثره دعثرة : ويران كرد آن را و منهدم ساخت .
و دعثر الشيئ : شكست آن چيز را .
دعثور
(
do'sur
) ا . ع . حوض گرداگرد برآورده . و حوضى كه آراستگى آن تمام و خوب نباشد . و حوضى كه گرداگرد آن شكسته و ريخته باشد . و بسيار از چارپايان . و از اعلام است .
دعج
(
do'j
) ص . ع . ج . ادعج و دعجاء .
دعج
(
da'aj
) م . ع . دعجت العين دعجا ( از باب سمع ) : نيك شد سياهى آن چشم در فراخى و يا نيك سياه شد سياهى چشم در نيك سپيدى آن .
دعجاء
(
da'j '
) ا . ع . جنون . و شب اول از سه شب محاق كه شب بيست و هشتم باشد و شب دويم را كه شب بيست و نهم باشد سرار گويند و شب سيوم را كه شبى سىام بوده فلته خوانند . و نيز دعجاء : نام پشته و يا كوهى .
دعجاء
(
da'j
) ص . ع . نيك سياه . يق امراة دعجاء العينين : زن نيك سياه چشم .
و كذلك عين دعجاء . و يق ايضا : امراة دعجاء : زن نيك سياه چشم . ج : دعج .
دعجة
(
dojat
) ا . ع . نيك سياهى چشم با فراخى آن و يا نيك سياهى چشم در نيك سپيدى آن .
دعد
(
da'd
) ا . ع . بوقلمون . و خرما .
ج : دعود و دعدات و ادعد . و نام زنى ( منصرف و غير منصرف هر دو آيد ) .
دعدات
(
da'd t
) ع . ج . دعد .
دعداع
(
da'd '
) ا و ص . ع . كوتاه بالا .
و نوعى از دويدن نرم و آهسته .
دعدع
(
da'da '
) ا . ع . زمين بىنبات .
دعدع
(
da'da '
) ( مبنى بر سكون ) و دعدعا (
da'da'an
) ع . كلمهء امر كه به شخص لغزيدهء افتاده گويند يعنى برخيز و بمان .
دع دع
(
do ' - do '
) ا . ع . كلمهايست كه بدان گوسپندان را زجر كنند . و يا كلمهء امر است كه بدان گوسپندان را زجر مىكنند .
دعدعة
(
da'da'at
) م . ع . دعدع دعدعة : بآهستگى دويد . و دعدع الجفتة : پر كرد كاسه را . و دعدع بالمغر :
بانگ زد بر بز . و نيز دعدعة : جنبانيدن پيمانه و خنور را تا بيشتر جاى گيرد .
دعر
(
do'r
) ا . ع . كرمك چوب خوار .
و مالك بن دعر : كسى بود كه يوسف را از چاه برآورد .
دعر
(
daar
) ا . ع . تباهى و فسق و پليدى ( و الفعل من سمع ) .
دعر
(
daar
) م . ع . دعر العود دعرا ( از باب سمع ) : دود برآورد آن چوب و افروخته نگرديد . و دعر الزند : آتش نداد آتش زنه .
دعر
(
daer
) ا . ع . چوب و جز آن كه سوخته شود و ناافروخته فروميرد .
دعر
(
daer
) و (
daar
) و (
daor
) ص . ع .
عود دعر : چوب ردى بسيار دود . و كذا عود دعر و عود دعر .
دعربة
(
da'rabat
) ا . ع . سختى و اشكال . و اقرار . و جريمهء آزار و اذيت . و جريمهء قتل .
دعرة
(
do'rat
) ا . ع . كرم چوب خوار .
دعرة
(
da'rat
) و (
daarat
) ا . ع .
تباهى و فسق . و پليدى و خبث .
دعرم
(
de'rem
) ا . ع . زشت روى كوتاه بالاى هيچكاره . و شترى كه آب پس خوردهء شتران خورد .
دعرمة
(
da'ramat
) ا . ع . كوتاه انداختن گام در سرعت .
دعرور
(
do'rur
) ا . ع . ناكس و لئيم .
دعز
(
da'z
) م . ع . راندن . و جماع كردن ( و الفعل من فتح ) .
دعس
(
da's
) ا و ص . ع . نشان . و طريق دعس : راه بسيار نشان و سپرده . و گاه بطور كنايه جماع را دعس گويند .
دعس
(
da's
) م . ع . آگندن خنور .
و سخت سپردن . و دست ميان پوست بالائين و پوست تنك گوسپند انداخته پوست كندن .
و نيزه در زدن به جائى . و جماع كردن ( و الفعل من فتح ) .
دعس
(
de's
) ا . ع . پنبه . و ريگ تودهء مدور و دعص .
دعسبة
(
da'sabat
) ا . ع . نوعى از دويدن .
دعسجة
(
da'sajat
) م . ع . دعسج دعسجة : شتابى كرد و تيز دويد .
دعسرة
(
da'sarat
) ا . ع . سبكى و شتاب .
دعسقة
(
da'saqat
) م . ع . دعسق عليهم دعسقة : حمله آورد بر آنها . و دعسقت الابل : پامال كردند شتران حوض را و شكستند . و دعسقت الجمال : راست و درست شدند شتران . و نيز دعسقة : كوشش