الساكن . و ظل دائم : سايهء آرميده .
دائم
(
d em
) ص و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - جاويد و پايدار و جاويدان و سرمد و پاينده و هميشه و همواره و مدام و متصل و پيوسته و بدون انفصال . و حماى دائم :
تب متصل و بدون فتره . و دائم الايام :
هميشه و همواره و على الاتصال . و دائم الخمر : باده پرست و هميشه مست . و دائم المرض : عليلى كه هميشه دردمند است .
دائما
(
d eman
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - هميشه و همواره و على الدوام و همه وقت .
دائمة
(
d emat
) ص . ع . مونث دائم .
دائمى
(
d emi
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - هميشگى و پيوستگى و مدام و پاليان .
دائمية
(
d emiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اتصال و مداومت و هميشگى و ازليت و استمرار و بقا .
دائن
(
d en
) ص . ع . رجل دائن :
مرد وام دار و وام گيرنده و وام خواه .
دايه
(
d ye
) ا . پ . مرضعه و شير دهنده و شير ده و دده و زنى كه از طفل پرستارى مىكند و او را پرورش مىدهد . و قابله و ماماچه و پاتراج . و دايهء شوهر پسر : كرهء زمين .
دايهگرى
(
d ye - gari
) ا . پ .
شيردهندگى و ددگى و قابلگى و پرورش و پرستارى كودك .
دائى
(
d i
) ا . پ . خال و خالو و برادر مادر و داى .
دائى
(
d i
) ص . ع . رجل داء :
مرد بيمار .
دائى
(
d iyy
) ص . ع . رجل دائى :
مرد بيمار .
دائية
(
d iyat
) ص . ع . امراة دائية :
زن بيمار .
دب
(
dab
) ا . پ . نگاهبانى و حفاظت .
دب
(
dabb
) م . ع . دب دبا و دبيبا و دبة ( از باب ضرب ) : نرم رفت . و دب الشراب و السقم فى الجسم : سرايت كرد شراب و بيمارى در بدن . و دب البلى فى الثوب : سرايت كرد كهنگى در جامه .
و دب عقاربه : سرايت كرد سخن چينى و ايذاى او . و دب الشيخ دبا : آهسته خراميد آن شيخ . و كذلك دب الصغير على وجه الارض .
دب
(
dabb
) ا . ع . ج . دبة .
دب
(
dabba
) ا . ع . قولهم هو اكذب من دب و درج : او كاذبترين زندگان و مردگان است .
دب
(
debb
) ا . ع . رفتار نرم و آهسته گام زنى .
دب
(
dobb
) ا . ع . خرس نر . ج :
ادباب و دببة . و طريقه خواه نيك باشد و خواه بد . و دب الاكبر : بنات النعش كبرى . و دب الاصغر : بنات النعش صغرى . و فعلت كذا من شب الى دب يا من شب الى دب اى من الشباب الى وقت الدبيب بالعصا يعنى از جوانى تا پيرى و من نونهما جعلهما اسمين و من لم ينون جعلهما فعلين .
دبأ
(
daba '
) م . ع . دبأ دبا ( از باب فتح ) : ساكن شد و آرميد . و دباه بالعصا :
زد او را بعصا .
دبا
(
dab
) ا . ع . رفتار نرم و آهسته .
و ملخ پياده . و مورچه . و جاء بدبا دبى :
آورد مال بسيار چون مور و ملخ در كثرت .
و كذلك بدبا دبيين .
دبا
(
dob
) و (
dabb
) ا . ع . كدو .
دباء
(
dabb '
) ص . ع . زن بسيار موى .
و زن كه موى اولين و كوچك و نرم بر تن وى برآمده باشد . و ناقهء بسيار موى .
دباء
(
dobb '
) ا . ع . كدو .
دباءة
(
dobb at
) ا . ع . واحد دباء يعنى يك كدو .
دباب
(
dab b
) و (
dob b
) ا . پ . سيسنبر .
دباب
(
dab b
) ع . كلمهايست كه بدان كفتار را خوانند بمعنى دبى يعنى نرم گام زن .
دباب
(
deb b
) ا . ع . موضعى بسيار ريگ در حجاز . و ج : دبة .
دبابة
(
dab bat
) ا . ع . نرم راه رونده .
و يكى از آلات جنگ كه از پوست و چوب سازند و مردان را در آن درآورده در بن قلعه فرستند تا درون آن بوده در آن قلعه نقب زنند .
دبابيج
(
dab bij
) ع . ج . ديباج .
دبابيذ
(
dab biz
) ع . ج . دبوز .
دبابيس
(
dab bis
) ع . ج . دبوس .
دبأة
(
dab'at
) ا . ع . گريز .
دباة
(
dab t
) ا . ع . واحد دبا يعنى يك ملخ پياده .
دباج
(
dabb j
) ا . ع . ديبافروش .
دباخ
(
dobb x
) ا . ع . يك نوع بازيچهاى .
دبادب
(
dob deb
) ا . ع . مرد ضخيم بسيار بانگ .
دبادبا
(
dab dab
) ا . ع . گلهء مانند مور و ملخ .
دبار
(
dab r
) ا . ع . هلاك .
دبار
(
deb r
) ا . ع . خيابانهاى زراعت و كرد زراعت . و دشمنى . و جويها كه در زراعت روند . و حوادث . و هزيمتها . و لا يعرف قبالا من دبار : يعنى نمىشناسد قبيل را از دبير . مر . دبير .
دبار
(
deb r
) م . ع . دابر مدابرة و دبارا . مر . مدابرة .
دبار
(
deb r
) و (
dob r
) ا . ع . روز چهارشنبه و شب چهارشنبه .
دبارة
(
deb rat
) ا . ع . واحد دبار يك خيابان زراعت و كرد .