خويخية
(
xovayxeyat
) ا . ع . سختى و بلا .
خويد
(
xavid
) و (
xevid
) و (
xoyd
) ا .
پ . غله زار و كشتزار . و غلهء نارس و غلهاى كه سبز باشد و خوشهء آن هنوز نرسيده باشد .
خوى درد
(
xevy - dard
) ا . پ . بيمارى در انگشتان كه بتازى داخس گويند .
خويدع
(
xoveyda '
) ا . ع . گسستگى پى ساق شتر از نشستن . يق : به خويدع .
خويدك
(
xavidak
) و (
xoydak
) ا .
پ . قسمى از خربزه .
خويدن
(
xaveydan
) و (
xavidan
) ف ل و م . پ . نشخوار كردن و فروختن غلهاى كه هنوز در خوشه باشد .
خوى زده
(
xoy - zade
) ص . پ . عرق كرده .
خويسه
(
xaveyse
) ا . پ . منازعه و مناقشه و مباحثه .
خويش
(
xic
) ا . پ . خود و خود او و شخص و خويشتن . و وجود و هستى ضد عدم . و قلبه يعنى چوبى كه گاو آهن را بدان محكم سازند و زمين را شيار كنند . و گاو آهن . و اقوام و خويشاوندان و اقارب . و نوعى از بافتهء كتان .
خويش
(
xic
) ص . پ . خوش و خوب و نيك .
خويشان
(
xic n
) ا . پ . ج . خويش اقارب و اقوام و منسوبان .
خويشاوند
(
xic vand
) ا . پ . كسى كه بواسطهء نسبت يا از طرف پدر و يا مادر و جز آن به شخص نزديك باشد .
خويشاوندان
(
xic vand n
) پ . ج .
خويشاوند .
خويشاوندى
(
xic vandi
) ا . پ .
قرابت و نسبت و خويشى .
خويش باز
(
xic - b z
) ص . پ . باطل و فانى و ناپايدار .
خويش بين
(
xic - bin
) ص . پ . مغرور و متكبر و خودبين .
خويشتاب
(
xic - t b
) ا . پ . آتشكدهء خودسوز . و نام كتابى .
خويشتن
(
xic - tan
) ا . پ . خود و خود او و شخص خود و شخص او . و خويشتن آراستن : خود را زينت كردن .
خويشتن بيزار
(
xictan - biz r
) ص . پ . آنكه از خود آزرده و متنفر باشد .
خويشتن بين
(
xictan - bin
) ص . پ .
كسى كه خود را بزرگ و مهم داند .
خويشتن بينى
(
xictan - bini
) ا . پ .
خود را بزرگ و مهم دانستن .
خويشتندار
(
xictan - d r
) ص . پ .
آنكه پيوسته خود را آسوده دارد و تنپرور و فراغت دوست . و آنكه خود را در گفتن سخن حق و حرف خير معاف دارد . و لجوج .
خويشتن دارى
(
xictan - d ri
) ا .
پ . حمايت و حراست از خود . و تنپرورى .
و لجاجت .
خويشتن ستائى
(
xictan - set 'i
) ا .
پ . تحسين و تمجيد و ستايش از خود .
خويشتن شناسى
(
xictan - cen si
) ا .
پ . خودبينى و خود پسندى و تكبر .
خويش قرابات
(
xic - qar b t
) ا .
پ . نسبت و خويشى . و اقوام و اقربا .
خويشكار
(
xic - k r
) ا . پ . كشاورز و دهقان و كشتكار .
خويش كام
(
xic - k m
) ص . پ .
خودپسند و خودسر .
خويشى
(
xici
) ا . پ . قرابت و خويشاوندى و نزديكى بواسطهء نسبت از طرف پدر و يا مادر و جز آن .
خويصة
(
xovayssat
) ا . ع . مصغر خاصة .
خويصرة
(
xovayserat
) ا . ع . مصغر خاصرة . و ذو الخويصرة يمانى :
نام مردى صحابى كه در مسجد بول كرد . و ذو الخويصرة تميمى : لقب خرقوص خارجى .
خويگر
(
xuy - gar
) ا . پ . عادت و طبيعت و روش و طريقه .
خويگير
(
xuy - gir
) ا . پ . دوست و مصاحب و همدم و همنشين .
خويگير
(
xuy - gir
) ا . پ . عرقگير . و تكلتو كه در زير زين اندازند .
خويل
(
xovayl
) ا . ع . مصغر خال .
خويله
(
xoyle
) ا . پ . مردم احمق و ابله و نادان و بيشتر اين لفظ را در موقع دشنام و قدح استعمال مىكنند .
خويناد
(
xoyn d
) و خويناه (
xoyn h
) ا . پ . خراطين كه كرمى است سرخ و در ميان گل متكون مىگردد .
خويوز
(
xuyuz
) ا . پ . شب پره و خفاش و هر مرغى كه در شب پرواز كند .
خويه
(
xuye
) ا . پ . پاروب و بيل مانندى چوبين كه بدان كشتى رانند و برف و جز آن روبند .
خوييدن
(
xoyidan
) ف ل و م . پ .
عرق كردن . و فراهم آورده شدن . و زيستن .
خه
(
xah
) ا . پ . خنده و ضحك و استهزا .
خهخه
(
xah - xah
) پ . كلمهء تحسين يعنى خوشا و مرحبا و بهبه و بارك اللّه .
خهر
(
xohr
) ا . پ . وطن و زمين اصلى و مسكن و مأوا .
خهل
(
xahl
) و (
xohl
) ص . پ .
كج و ناراست و خم .
خهل
(
xohal
) ا . پ . قالب كفش .
خهله
(
xahle
) ص . پ . كج و ناراست