تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1364

مساهمون:

ص١٣٦٤
دو تند و تيز .

خش

(
xac
) و (
xoc
) ا . پ . مادر زن . و مادر شوهر .

خش

(
xoc
) ص . پ . خشك .

خش

(
xoc
) ا . ع . - مأخوذ از خوش فارسى - خوب و خوش و نيك .

خش

(
xacc
) ا . ع . چيزى درشت و سياه . و شتر چوب در بينى كرده . و شكاف در چيزى . و باران اندك . ج : خاش (
x cc
) .

خش

(
xacc
) م . ع . خش فيه خشا ( از باب نصر ) : درآمد در آن . و خش البعير : چوب در بينى شتر كرده تا مهار بر آن كشد . و خش فلانا : دشمن داشت فلان را و ملامت كرد او را پنهان . و خش . السحاب : باران اندك آورد ابر .

خش

(
xocc
) ا . ع . پشتهء ريگ .

خشا

(
xac
) ا . ع . كشت سياه و تباه .

خشاء

(
xac '
) ا . ع . زمين سخت و هموار بىگياه .

خشاء

(
xec '
) م . ع . خاشانى مخاشاة و خشاء . مر . مخاشاة .

خشاء

(
xacc '
) ا . ع . زمين گل و سنگناك . و خانهء كبت . و جماعت كبت .

خشاء

(
xecc '
) ا . ع . تخويف . و مترس يعنى شكلى كه در كشت زار سازند از براى دفع جانوران زيانكار .

خشاء

(
xocc '
) ا . ع . استخوان برآمدهء پس گوش .

خشاب

(
xac b
) ص . ع . ارض خشاب : زمينى كه باندك باران آب بر آن روان گردد و اين لغت مأخوذ از خوش آب فارسى است .

خشاب

(
xec b
) ا . ع . نام چند بطن از تميم .

خشاب

(
xacc b
) ا . ع . چوبفروش .

خشاة

(
xac t
) م . ع . خشيه خشيا و خشيا و خشية و خشاة و مخشاة و مخشية و خشيانا ( از باب سمع ) : ترسيد از آن .

خشاده

(
xoc de
) ص . پ . آماده و مهيا شدهء براى كشت و زرع .

خشار

(
xoc r
) و خشارة (
xoc rat
) ا . ع . آنچه به كار نيايد از هر چيزى . و مردم فرومايه . يق : فلان من الخشارة : اى دون . و جو بىمغز .

خشارم

(
xac rem
) ا . ع . نام موضعى . و خشارم الراس : غضاريف بينى و واحد آن خشرم است يا خشرمة .

خشارم

(
xoc rem
) ا . ع . اصوات و آوازها . و بينىهاى درشت گنده .

خشاش

(
xac c
) و (
xec c
) و (
xoc c
) ا . ع . حشرات زمين و گنجشكها و مانند آن . و مرد زيرك بىباك جلد در كار .

خشاش

(
xec c
) ا . ع . چوب كه در بينى شتر كنند . ج : اخشة (
axeccat
) . و جوال . و خشم و غضب و جانب و كنار . و مار كوهى بسيار زهردار . و آنكه وى را دماغ نباشد خواه از دواب زمين بود و يا از مرغان و يا بدون آلات موذيه .

خشاش

(
xoc c
) ا . ع . آنچه به كار نيايد از هر چيزى . و شتر گشنى خواه .

خشاشة

(
xac cat
) و (
xec cat
) و (
xoc cat
) ا . ع . واحد خشاش و خشاش و خشاش يعنى يك گنجشك و يكى از حشرات الارض .

خشاشة

(
xec cat
) ا . ع . واحد خشاش يعنى يك چوب در بينى شتر .

خشاف

(
xec f
) م . ع . خاشف مخاشفة و خشافا . مر مخاشفة .

خشاف

(
xacc f
) ا . ع . نام شخصى . و ام خشاف : بلا و سختى .

خشاف

(
xocc f
) ا . ع . شب‌پره . و نام كسى .

خشافة

(
xac fat
) م . ع . خشف بهم خشافة ( از باب نصر ) : رهبرى كرد آنها را .

خشام

(
xoc m
) ا . ع . شير بيشه .

خشام

(
xoc m
) ا و ص . ع . مردى كه بينى وى كلان و ستبر باشد . و كوه بلند كه بينى آن ستبر باشد .

خشام

(
xoc m
) م . ع . خشم خشما و خشاما . مر . خشم .

خشام

(
xacc m
) ص . ع . مرد بينى كلان .

خشامن

(
xac man
) و (
xoc man
) . پ . مادر زن . و مادر شوى .

خشان

(
xec n
) ع . ج . خشن .

خشان

(
xec n
) م . ع . خاشنه مخاشنة و خشانا : درشتى كرد با وى در سخن يا در كار .

خشانة

(
xac nat
) م . ع . خشن خشنا و خشانة و مخشنة و خشونة و خشنة ( از باب كرم ) : درشت گرديد .

خشانيدن

(
xac nidan
) ف م . پ . گزيدن . و بدندان ريش كردن .

خشاو

(
xec v
) و خشاوه (
xec ve
) ا . پ . پيرايش بستان و باغ و كشت زار از علف‌هاى خودرو و هرزه و سنگ و خس و خاشاك آنها را برداشتن . و پيرايش درخت از شاخه‌هاى زيادتى .

خشاوند

(
xec vand
) ا . پ . نام ولايتى .

خشاى

(
xoc y
) ص . پ . خوش كننده و خوش آينده و مقبول .

خشايا

(
xac y
) ع . ج . خشيان و خشيى (
xacy
) و خشياء .

خشائب

(
xac 'eb
) ع . ج . خشيب .

خشائيدن

(
xac idan
) ف م . پ .