خسفة
(
xasfat
) ا . ع . واحد خسف - يك گردكان .
خسق
(
xasq
) م . ع . خسق السهم خسقا ( از باب ضرب ) : بهدف رسيد آن تير . و خسقت الناقة الارض : كند ناقه زمين را بسپل در رفتن .
خسق
(
xasaq
) ا . پ . گل كافشه .
خسقات
(
xasaq t
) ا . ع . خوش روئى در سوداگرى در يك بار و ترش روئى در بار ديگر . و انه لذو خسقات فى البيع :
يعنى بارى روا مىدارد و بارى فسخ بيع مىكند .
خسك
(
xesk
) ا . پ . گل كافشه . و گل كاجيره .
خسك
(
xosk
) ا . پ . وقت و هنگام . و تأخير و درنگ .
خسك
(
xasak
) ا . پ . مصغر خس يعنى خار كوچك . و تراشههاى ريزه . و خارى سه گوشه . و نيز خارهاى سه گوشه كه از آهن سازند و در سر راه دشمن اندازند .
خسكانان
(
xask n n
) ا . پ . استقصا و تفحص و تجسس بجد و تفتيش . و جستجوى بليغ .
خسكدانه
(
xasak - d ne
) ا . پ . تخم كافشه كه بتازى قرطم گويند .
خس كشى
(
xas - kaci
) ا . پ . حمل خاشاك و خاكروبه .
خسل
(
xasl
) م . ع . خسله خسلا ( از باب نصر ) : پاك گردانيد او را از چيزى كه به كار نيايد .
خسل
(
xasl
) ا . ع . رذل و فرومايه .
خسل
(
xossal
) ا . ع . اراذل و فرومايگان .
خسم
(
xesm
) ا . پ . جراحت و ريش .
خسنده
(
xasande
) ا . پ . هوام و خشنده مانند مگس و پشه و جز آن و اين طايفه از جانوران كوچك را كه به زبان علمى فرنگ انسكت (
ansekt
) مىگويند داراى فقار نيستند و نوعا بدن آنها سه جزء دارد يكى سر و ديگرى سينه و سيومى شكم .
خسو
(
xasu
) و (
xosu
) ا . پ . پدر زن .
خسوء
(
xosu '
) م . ع . خسأ خسئا و خسوء . مر . خسء .
خس و خاش
(
xas - o - x c
) ا . پ .
خرده ريزههاى پارچه . و شاخههاى درخت .
خسودن
(
xosudan
) ف م . پ . درو كردن غله و علف . و ستودن و ستايش كردن .
خسور
(
xosur
) ا . پ . پدر شوى . و پدر زن . و حصاد و درو . و خرمن .
خسوردن
(
xosurdan
) ف ل و م . پ .
خسودن و درو كردن . و سلام كردن . و درآمدن و داخل شدن .
خسوره
(
xosure
) ا . پ . پدر شوى .
و پدر زن .
خسوف
(
xasuf
) ا . ع . چاه بسيار آب در زمين سنگناك كه آب آن منقطع نشود . ج :
اخسفة و خسف .
خسوف
(
xosuf
) ا . ع . خسف خسفا و خسوفا . مر . خسف .
خسوف
(
xosuf
) ا . ع . گرفتن ماه . و پا خسوف گرفتن بعض آفتاب است و كسوف گرفتن تمام آن .
خسوف
(
xosuf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرفتگى ماه . و خسوف شدن : گرفته شدن ماه .
خسوق
(
xasuq
) ص . ع . ناقة خسوق :
بمعنى ناقة خزوق .
خسى
(
xasi
) ا . پ . حقارت و پستى و دونى .
خسى
(
xasiyy
) ا . ع . گليم مانند و يا خرگاه مانندى كه از پشم گوسفند بافند .
خسيج
(
xasij
) ا . ع . خرگاه و گليم بافتهء از پشم .
خسيدن
(
xasidan
) ف ل و م . پ .
خائيدن و در زير دندان نرم كردن . و كهنه شدن .
و پير شدن .
خسير
(
xasir
) ص . ع . گم شده . و زيان بافته و مغبون شده .
خسيس
(
xasis
) ص . ع . فرومايه . ج :
خساس و اخساء (
axess '
) .
خسيس
(
xasis
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - لئيم و فرومايه و دون همت و پست و بد نژاد و بد سرشت و سبكمايه و حقير .
و بخيل و طمعكار . و خسيس بودن : لئيم و دون همت بودن .
خسيسة
(
xasisat
) ا . ع . فرومايگى . يق :
رفعته من خسيسته : برداشتم او را از فرومايگى اواى فعلت به فعلا يكون فيه رفعته .
و خسيسة الناقة : دندانهاى ماده شتر .
و يق : جاوزت الناقة خسيستها و ذلك فى السنة السادسة اذا التقت ثنيتها .
خسيسة
(
xasisat
) ص . ع . مونث خسيس ج . خسائس و خساس .
خسيعة
(
xasi'at
) ا . ع . خسيعة القوم :
خسيسترين قوم .
خسيف
(
xasif
) ا و ص . ع . چاه بسيار آب در زمين سنگلاخ كه آب آن منقطع نشود .
و ماده شتر بسيار شير كه در سرما شيرش زود منقطع شود . و ابر بسيار آب كه از جانب چشمه برآيد . ج : اخسفة و خسف .
خسيفة
(
xasifat
) ص . ع . عين خسيفة :
چشم بركنده . و بئر خسيفة : چاهى كه در زمين سنگناك كنند و آب آن جوش زند و قطع نشود . ج : خسف .
خسيل
(
xasil
) ا . ع . فرومايه . ج :
خسائل و خسال . و دون و ناكس از قوم .
خسيئ
(
xasi '
) ا . ع . پشم پست وردى .
خش
(
xac
) ا . پ . ابط و زير بغل . و