باب ضرب ) و خسر خسرا و خسارة ( از باب سمع ) : زيان كرد در تجارت خود و مغبون شد . و خسر الرجل : گمراه شد آن مرد . و خسر فلان : هلاك گرديد فلان . و خسر الميزان خسرا و خسرانا ( نيز از باب ضرب ) : كم كرد و زن را .
خسرانگر
(
xosr n - gar
) ا . پ . داماد .
خسرانگرى
(
xosr n - gari
) ا . پ .
انتساب بواسطهء ازدواج . و خواستگارى .
و عروسى .
خسرپوره
(
xosor - pure
) ا . پ .
برادر زن .
خسرو
(
xosrov
) و (
xosrav
) ا . پ .
پادشاه و ملك . و امام عادل . و هر پادشاه صاحب شوكت . و نام يكى از پادشاهان كيان معروف بكيخسرو . و يكى از القاب سلطنتى .
و خسرو اختران : آفتاب . و خسرو اقليم چهارم و يا خسرو انجم :
نيز آفتاب . و خسرو پرويز : پادشاه بيست و يكم ساسانى كه اسم وى هروك بوده و خسرو چهارم سرير : نيز آفتاب . و خسرو خاور : آفتاب . و پادشاه مغرب . و خسرو هشتم بهشت :
يكى از القاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
خسرو
(
xosoru
) ا . پ . پدر زن . و پدر شوى . و مادر زن . و مادر شوى .
خسروان
(
xosrav n
) پ . ج . خسرو .
خسروانه
(
xosrav ne
) ص . پ . منسوب بخسرو يعنى شاهانه .
خسروانى
(
xosrav ni
) ا و ص . پ .
نوعى از سرود مسجع بطور نثر كه باربد در مجلس خسرو پرويز گفتى مشتمل بر دعا و ثناى آن پادشاه و اگر لحنهاى باربد را سى و يك گيريم لحن سى و يكم خسروانى خواهد بود .
و نوعى از زر و سيم مسكوك . و هر چيزى كه بس لطيف و نيكو و بزرگ باشد منسوب بخسرو كنند و گويند خسروانى مانند خم خسروانى .
خسروانى
(
xosrav niyy
) ا . ع . نوعى از شراب . و نوعى از جامه .
خسرو پرست
(
xosrav - parast
) ص .
پ . مطيع و فرمان بردار خسرو و پادشاه پرست .
خسرو پرستى
(
xosrav - parasti
) ا .
پ . پادشاه پرستى و فرمان بردارى از پادشاه .
خسرو خواجه
(
xosrav - x je
) ا .
پ . پدر زن .
خسرو دارو
(
xosrov - d ru
) ا . پ .
خولنجان و يا فاشرا .
خسروگهر
(
xosrov - gohar
) ص . پ .
پادشاه نژاد .
خسرو نشان
(
xosrov - nec n
) ص . پ .
كسى كه در وى نشان پادشاهى باشد . و آنكه هر كه را خواهد بپادشاهى برنشاند .
خسروى
(
xosravi
) ا و ص . پ . منسوب بسلطنت و پادشاهى . و شاهانه و پادشاهى و سلطنتى . و دولتى . و نوعى از عرق شراب .
خسروينه
(
xosravine
) ا . پ . پدر زن .
خسره
(
xasre
) ص . پ . جنبان و متحرك و لرزان .
خسره
(
xosre
) ا . پ . پدر زن . و مادر زن .
خسرينه
(
xosrine
) ا . پ . پدر زن .
خسع
(
xas '
) م . ع . خسع عنه كذا ( مجهولا ) : دور كرده شد از وى .
خسف
(
xasf
) ا . ع . نقصان و كمى . و مخرج آب چاه . و ابرى كه از سوى مغرب اقصى دست راست قبله برآيد . و خوارى و اذلال . و بستن ستور را بدون علف . و شربنا على الخسف : نوشيديم بدون خوردن چيزى . و بات فلان الخسف : گرسنه شب گذرانيد فلان .
خسف
(
xasf
) م . ع . خسف المكان خسفا و خسوفا ( از باب ضرب ) : فرو رفت در زمين . و رفت . و خسف الله :
فرو برد آن را خداى ( لازم و متعدى ) . و خسف الله بفلان الارض : غايب كرد فلان را خدا در زمين . و قرى لو لا ان من الله علينا الخسف بنا ( مجهولا ) .
و خسف الناقة : بسيار شير گرديد آن ماده شتر و در زمستان زود خشك شد . و خسف الله الناقة : خسيف گردانيد خدا ناقه را . و خسف القمر : تمام شد روشنائى ماه و يا كم گرديد . و خسف عين فلان : بركند چشم فلان را . و خسف الشيى : پاره كرد آن چيز را فخسف هو :
پس پاره شد ( لازم و متعدى ) . و خسفت العين : تمام شد روشنائى چشم . و خسف الشيى : كم گرديد آن چيز . و خسف فلان : از بيمارى درآمد فلان . و خسف البئر : كند چاه را در زمين سنگناك و آب آن جوش مىزد و قطع نمىشد .
خسف
(
xasf
) و (
xosf
) ا . ع . پست و مغاك بودن ظاهر زمين . و چهار مغز و گردكان . و واداشتن كسى بكردن كارى كه مكروه دارد آن را .
خسف
(
xesf
) ا . ع . ابر بسيار آب كه از جانب چشمه برآيد .
خسف
(
xosf
) ا . ع . دع الامر بخسف : بگذار كار را چنان كه هست .
خسف
(
xosof
) ع . ج . خاسف . و ج .
خسوف . و ج . خسيف . و ج . خسيفة .
خسف
(
xasaf
) ا . پ . چار مغز و گردكان .