خزب
(
xazeb
) ص . ع . لحم خزب :
گوشت نرم و سست .
خزباء
(
xazb '
) ص . ع . ناقة خزباء :
ماده شترى كه پستانش آماسيده باشد و يا در زهدان وى ثاليل بود كه بدان متأذى مىگردد .
خزبا
(
xezb '
) و خزباء (
xezb '
) ا . ع . مگسى كه در مرغزارها باشد . و يا بانگ آن . و گربه . و علتى در گردن شتر و يا مرد .
و نام دو گياه .
خزبة
(
xazebat
) ص . ع . مونث خزب .
يق : لحمة خزبة . و ناقة خزبة : شتر مادهاى كه پستانش آماسيده باشد و يا در زهدان وى ثاليلى بود كه بدان متأذى مىگردد .
خزبيل
(
xezbil
) ا . ع . زن احمق و زن عجوزه . ج : خزابل . و نام مؤمن آل يسن و يا مؤمن آل فرعون .
خزپوش
(
xaz - puc
) ص . پ . خس پوش .
خزخز
(
xozxez
) ا . ع . آنكه گوشت هاى ساق وى ستبر باشد .
خزخز
(
xozaxez
) ا . ع . توانا .
خزدوك
(
xazduk
) ا . پ . جانورى شبيه بجعل كه خبزدوك نيز گويند .
خزده
(
xazde
) ا . پ . جرم و گناه .
خزر
(
xazr
) م . ع . خزرخزرا : ( از باب نصر ) : زيرك و فتان گرديد . و گريخت .
و نيز خزر : نگريستن بدنبالهء چشم . يق . خزر الرجل اذا نظر بلحظ العين .
خزر
(
xozr
) ع . ج . اخزر و خزراء .
خزر
(
xazar
) ا . ع . تنگى چشم و خردى آن . و حالتى در چشم كه گويا شخص بگوشهء چشم مىنگرد . و نام گروهى از مردم كه چشمهاى آنها خرد باشد . و چربش رقيق كه آن را توان آشاميد . و اسم شخصى .
و نام طايفهاى در نزديكى درياى آسگون و از اين جهة است كه اين دريا را بحر الخزر مىنامند .
خزر
(
xazar
) م . ع . خزرت العين خزرا ( از باب سمع ) : خرد و تنگ گرديد چشم . و نيز خزر : شكستن چشم بينائى را خلقة . و ديدن آن بگوشهء چشم . و باز كردن چشم و فرو خوابانيدن آن . و احول بودن يكى از دو چشم .
خزراء
(
xazr '
) ص . ع . مونث اخزر ج . خزر .
خزر
(
xazar
) و خزران (
xazar n
) ا . پ . محالى در تركستان كه دشت قپچاق نيز گويند . و ولايتى در گيلان . و نام كسانى كه در ساحل درياى آسگون سكنا دارند .
خزرانق
(
xozr neq
) ا . ع . يك نوع جامهاى . و جامههاى سپيد .
خزربة
(
xazrabat
) ا . ع . آشفتگى سخن . و عدم ارتباط كلام .
خزرة
(
xazrat
) و (
xozarat
) ا . ع .
درد پشت مازه .
خزرج
(
xazraj
) ا . ع . باد سرد . و باد جنوب . و شير بيشه . و قبيلهاى از انصار .
خزرجة
(
xazrajat
) م . ع . خزرجت الشاة : لنگ گرديد گوسپند .
خزرك
(
xazrak
) ا . پ . جبن و ترس .
خزرنق
(
xazarnaq
) ا . ع . عنكبوت نر بزرگ .
خزروان
(
xazarv n
) ا . پ . درياى آسكون . و نام پهلوانى از لشكر افراسياب در جنگ نوذر . و نام ديوى . و خزروان خسرو : نام مبارزى از لشكر بهرام چوبينه .
خزرى
(
xazariyy
) ا . ع . دستار از ابريشم غاژ كرده .
خزز
(
xozaz
) ا . ع . خرگوش نر . ج :
خزان (
xezz n
) و اخزة (
axezzat
) .
خزع
(
xaz '
) م . ع . خزع فلان عن اصحابه خزعا ( از باب فتح ) : تخلف كرد فلان از ياران خود . و نيز خزع : بريدن .
خزعال
(
xaz ' l
) ا . ع . لنگى . يق : ناقة بها خزعال .
خزعالة
(
xoz ' lat
) ا . ع . مزاح و بازى .
خزعبل
(
xaza'bal
) ا . ع . سخن هاى طرفه .
خزعبل
(
xoza'bel
) ا . ع . باطل . ج :
خزعبلات .
خزعبلات
(
xoza'bel t
) ع . ج .
خزعبل .
خزعبلة
(
xoza'balat
) ا . ع . شگفت و عجب .
خزعبيل
(
xoza'bil
) ا . ع . باطل .
خزعبيلات
(
xoza'bilat
) ع . ج .
خزعبيلة .
خزعبيلة
(
xoza'bilat
) ا . ع . اضحوكه و سخن مضحك . ج : خزعبيلات . يق : هات بعض خزعبيلاتك .
خزعة
(
xaz'at
) ا . ع . لنگى در يكى از دو پا .
خزعة
(
xez'at
) ا . ع . پارهاى از گوشت .
خزعة
(
xozaat
) ص . ع . رجل خزعة :
مردى كه در تعويق افگند مردم را .
خزعل
(
xaz'al
) ا . ع . كفتار .
خزعلة
(
xaz'alat
) م . ع . خزعل الضبع : لنگ گرديد كفتار . و خزعل الماشى : افشاند آن چارپا پاها را .
خزف
(
xazf
) م . ع . خزف فى مشيه ( از باب ضرب ) : دست اندازان رفت .
خزف
(
xazaf
) ا . ع . سبو . و سفال . و