خداوندى
(
xod vandi
) ا . پ . مالكيت و رياست و آقائى .
خدا همتى
(
xod - hemmati
) ا . پ .
اشتياق بديندارى .
خداى
(
xod y
) ا . پ . خدا و إله و اللّه .
خدايا
(
xod y
) پ . كلمهء ندا يعنى اى خداى و اللهم .
خداى بر تو
(
xod y - bar - to
) پ .
كلمهء قسم مانند تو و خدا .
خداى تعالى
(
xod y - ta l
) ا . پ .
خداوند عالم جل شانه .
خداى را
(
xod y - r
) پ . كلمهء تعليل يعنى از براى خدا مانند خدا را .
خدايع
(
xad e '
) و (
xad ye '
) ع .
ج . خديعة .
خدايگان
(
xod yag n
) پ . بزرگ و پادشاه بزرگ . و خداوندگار و صاحب بزرگ .
خدايگانى
(
xod yag ni
) ا و ص . پ .
بزرگوار و صاحب بزرگ . و منسوب به خدايگان .
خدائى
(
xod 'i
) ا و ص . پ . الوهيت .
و ربانى و الهى . و غيب گوئى . و احترامى كه سزاوار خدا باشد .
خدائيان
(
xod 'i n
) ا . پ . پيروان خدا داد .
خدائى رحم
(
xod 'i - rahm
) ا . پ .
يك نوع غذائى كه بدرويشان دهند در انجام نذر .
خدائى فروشان
(
xod 'i - feruc n
) ا . پ . خدا فروشان و رياكاران .
خدب
(
xadb
) م . ع . خدبه بالسيف خدبا ( از باب ضرب ) : زد آن را بشمشير و شكافت پوست و گوشت نه استخوان را .
و خدب فلان : دروغ گفت فلان . و خدبت الحية فلانا : گزيد آن مار فلان را .
خدب
(
xadb
) ا . ع . دوشيدن و حلب بسيار . قال فى المعيار ان اراد بالحلب المصدر فالخدب مصدر و الفعل كنصر و ان اراد بالحلب اللبن المحلوب فالخدب اسم .
خدب
(
xadab
) ا . ع . گولى . و شتاب زدگى . و درازى . يق : فى اسنانه خدب اى طول .
خدب
(
xadab
) ا . ع . خدب خدبا ( از باب سمع ) : شتاب زده و گول گرديد .
و خدب اللسان و غيره : دراز گرديد زبان و جز آن . و خدب الرجل : دراز گرديد آن مرد . و خدب فلان : خود سر گرديد فلان .
خدب
(
xadeb
) ص . ع . احمق . و شتابكار .
و دراز . و سيف خدب : شمشير برنده .
خدب
(
xeddab
) ا . ع . مرد پير و بزرگ .
و ستبر از شتر مرغ و جز آن . و شتر قوى و سخت .
خدباء
(
xadb '
) ص . ع . مونث اخدب - يعنى زن احمق و دراز و شتابكار و خودسر و خود راى . و ضربة خدباء : ضربهاى كه تا جوف رسيده باشد . و حربة خدباء :
حربهء بسيار بران كه زخم را فراخ كند .
و درع خدباء : زره فراخ و زره نرم .
خدبات
(
xadab t
) و (
xadeb t
) ص . ع . وقعوا فى وداى خدبات :
يعنى افتادند در وادى هلاك . و خروج از قصد .
و كذلك وادى خدبات .
خدبة
(
xadebat
) ص . ع . حربة خدبة : حربهء بسيار بران كه زخم را فراخ كند . و امراة خدبة : زن احمق و دراز و شتابكار و خودسر و خود راى .
خدبة
(
xeddabat
) ص . ع . مونث خدب در همهء معانى .
خدة
(
xoddat
) ا . ع . رخسار و گونه ( و هما خدتان ) . و گودراز در زمين .
ج : خدد .
خدتان
(
xoddat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه - دو گونه .
خدخد
(
xod - xod
) و (
xodaxed
) ا . ع . يك نوع كرمى .
خدد
(
xodad
) ع . ج . خدة .
خدر
(
xadr
) م . ع . خدر الاسد خدرا ( از باب نصر ) : لازم گرفت شير خانه يا بيشهء خود را . و نيز خدر : مقيم بودن دختر در خدر .
و مرد در جاى و اهل خود . و پس ماندن آهو از گله . و سرگشته شدن .
خدر
(
xedr
) ا . ع . پردهاى براى دختران در گوشهء خانه . و هر آنچه بديدن نيايد از خانه و جز آن . ج : خدور و اخدار . و ج . ج :
اخادير . و چوبها كه بجامه دركشيده بر پالان شتر نصب كنند . و بيشهء شير .
خدر
(
xadar
) م . ع . خدر العضو خدرا ( از باب سمع ) : سست گرديد آن عضو و بخواب رفت . و خدرت العين :
سست و گران شد چشم از خاشاكى كه در آن افتاده بود . و خدر فلان : كسل و كاهل گرديد فلان . و خدر الحر و البرد :
سخت شد گرما و سرما .
خدر
(
xadar
) و (
xedar
) ا . ع . تاريكى شب و باران .
خدر
(
xadar
) و (
xader
) و (
xador
) ا . ع . شب تاريك .
خدر
(
xader
) ص . ع . عضو خدر :
عضو سست و بخواب رفته كه قادر بر حركت نباشد . و ليل خدر : شب تاريك . و يوم خدر : روز نمناك .
خدرة
(
xadrat
) ا . ع . از اعلام است .