خجلت گرى
(
xejlat - gari
) ا . پ .
شرمندگى و شرمسارى .
خجلتناك
(
xejlat - n k
) ص . پ .
با شرم و با حيا .
خجلى
(
xajeli
) و خجليت (
xajeliyyat
) ا . پ . شرم و حيا و شرمندگى .
خجند
(
xojand
) ا . پ . نام شهرى در تركستان موطن كمال خجندى شاعر .
خجند
(
xojand
) ا . پ . خبازى . و مردم سعادتمند .
خجو
(
xajv
) م . ع . خجار جله خجوا ( از باب ضرب ) : خاك پاشيد بپاى خود در راه رفتن .
خجو
(
xoju
) ا . پ . چكاوك و قبره .
خجواء
(
xajv '
) ا . ع . زن فراخ كس .
خجوج
(
x juj
) ا . ع . باد سخت وزان و باد وزان و سخت در پيچان . و گردباد .
خجوجاء
(
xajvj '
) ا . ع . مرد دراز پاى و مرد دراز بالا و كلان استخوان . و ترسو و جبان .
خجوجاة
(
xajavj t
) ا و ص . ع . مؤنث خجوجا - يعنى زن دراز پاى و زن دراز بالا و كلان استخوان و ترسو و جبان . ريح خجوجاة :
باد پيوسته وزان .
خجوجى
(
xajavj
) ا . ع . خجوجاء .
خجورسغد
(
xajur - soqd
) ا . پ .
نام جائى صعب العبور . و نام يكى از حكام آذربايجان . و نره و ذكر .
خجوله
(
xejavle
) ا . پ . آبلهاى كه از كار كردن و راه رفتن و يا سوختن در دست و پا و اعضا بهم رسد .
خجوليدن
(
xejulidan
) ف ل . پ .
در برگرفتن و در آغوش كردن و در كنار گرفتن .
خجوم
(
xajum
) ا . ع . زن فراخ كس .
خجى
(
xajy
) م . ع . خجى برجله :
خاك برانگيخت در رفتن . و خجى (
xajeya
) :
شرمگين گشت ( و الاول من ضرب و الثانى من سمع ) .
خجى
(
xaj
) ع . ج . خجاة . و ما هو الاخجاة من الخجى : نيست او مگر پليد و ناكس .
خجيدن
(
xajidan
) ف ل و م . پ .
فراهم آمدن و فراهم آوردن و جمع شدن و جمع كردن .
خجير
(
xejir
) و (
xojir
) ا و ص . پ .
خوب و پسنديده و زيبا و جميل و خوش صورت و صاحب حسن . و دانشمند .
خجيف
(
xajif
) ا . ع . لاغر . ج : خجاف .
و تكبر . و خفت و سبكى .
خجيفة
(
xajifat
) ا . ع . مؤنث خجيف يعنى زن لاغر . ج : خجاف .
خچكول
(
xackul
) ا . پ . گدا و سائل و فقير و درويش . و كاسهء گدايان .
و كشكول .
خخ خخ
(
xax - xax
) پ . كلمهء امر - يعنى زحمت كش و سعى كن . و كلمهء تحسين - يعنى آفرين و مرحبا .
خخ خخ
(
xax - xax
) ا . پ . ضربان و جنبش و حركت نبض .
خد
(
xad
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روى و رخسار .
خد
(
xadd
) ا . ع . رخسار و آن دو باشد و مذكر است . و راه جماعت و گو دراز در زمين . و جوى خرد . و صفحهء هودج . ج :
اخدة (
axeddat
) و خداد و خدان . و تأثير در چيزى . و سرزنش و عتاب . و طعن .
ج : خدود . و خد العذراء : شهر كوفه .
خد
(
xadd
) م . ع . خد الارض خدا ( از باب ضرب ) : شكافت آن زمين را . و خد لحمه : لاغر شد و كم گشت گوشت آن . و خدده السير : لاغر گردانيد او را سير ( لازم و متعدى ) .
خدا
(
xad
) ا . ع . كرمها كه با سرگين ستور برآيند .
خدا
(
xode
) ا . پ . نام ذات بارى تعالى همچو إله . و اللّه . و صاحب و مالك . و مخفف خود آى يعنى كه خود او آمده است .
خدا آگاه
(
xod - g h
) پ . اين كلمه را در جواب از سؤال امرى كه حقيقت آن معلوم نيست گويند ، مثلا چون كسى سؤال كند فردا چه خواهد شد جواب مىدهند خدا آگاه است .
خداب
(
xadd b
) ص . ع . كذاب و دروغگو و غدار .
خدابرد
(
xod - berad
) پ . كلمهء فعل يعنى كجا مىروى .
خدابنده
(
xod - bande
) ا . پ . لقب الجايتو سلطان محمد نهمين پادشاه مغول كه در 703 بر تخت سلطنت ايران جلوس كرد و در 707 بتعليم شيخ جمال الديل مطهر مذهب اثنا عشريه را قبول نمود و در 716 درگذشت ، گويند گذاشتن مهر در نماز در زمان سلطنت او معمول گشت .
خدا پرست
(
xod - parast
) ص . پ .
متدين و موحد و ديندار .
خدا پرستى
(
xod - parasti
) ا . پ .
تدين و ديندارى .
خدا ترس
(
xod - tars
) ص . پ . متقى و پرهيزگار .
خداج
(
xed j
) م . ع . زادن ناقه پيش از مدت وضع ( و الفعل من نصر و ضرب ) . و خدج صلوته خداجا : ناقص گزارد نماز را .
خداج
(
xed j
) ص . ع . الحديث : كل