خجاء
(
xaj '
) م . ع . خجاء خجاء ( از باب سمع ) : شرم كرد . و خجا فلان : فحش گفت فلان .
خجاة
(
xaj t
) ا . ع . پليدى و ناكسى .
ج : خجا . و ما هو الا خجاة من الخجى :
نيست او مگر پليد و ناكس .
خجأة
(
xojaat
) ا . ع . بسيار جماع از مردم . و زن خواهندهء جماع . و مرد فربه گران و گول .
خجاجة
(
xajj jat
) ص . ع . رجل خجاجة : مرد گول نادان .
خجاره
(
xaj re
) و (
xoj re
) ا . پ .
اندك و كم و قليل . و تمسخر و مسخرگى .
خجاف
(
xej f
) ع . ج . خجيف .
خجالت
(
xej lat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شرم و شرمسارى و شرمندگى و چكس و كها و سرگشتگى و حيا . و خجالت دادن :
شرمسار و منفعل كردن . و خجالت بردن :
شرمگين شدن . و خجالت كشيدن : شرمگين شدن و چكسيدن .
خجاليدن
(
xej lidan
) ف م . پ . در برگرفتن و در آغوش گرفتن و بغلگيرى كردن و در كنار گرفتن . و محاصره كردن .
خجام
(
xej m
) ا . ع . زن فراخ كس .
خجاو
(
xoj v
) ا . پ . آواز و صداى هر چيز .
خجت
(
xajt
) و (
xojt
) ا . پ . مستى .
و شهوت و هواى نفس .
خجج
(
xajaj
) ا . پ . چينهدان مرغان .
خجچ
(
xajc
) و (
xojc
) ا . پ . ورم و آماسى كه در گلو بهم رسد . و خجش نيز گويند .
خجخاجة
(
xajx jat
) ص . ع . رجل خجخاجة : مرد گول نادان .
خجخجة
(
xajxajat
) م . ع . گرفته حال گشتن از بيم . و سر دركش شدن و پنهان گرديدن . و باد سخت جستن . و به زودى نشانيدن شتر را . و نهان داشتن انديشهء خويش . و گائيدن .
خجداش
(
xojd c
) ا . ع . مأخوذ از خواجه تاش فارسى و بمعنى آن .
خجر
(
xajar
) ا . ع . بدبوئى سرفه .
خجر
(
xejjer
) ا . ع . بسيار خوار بد دل .
ج : خجرون .
خجرون
(
xejjeruna
) ع . ج . خجر .
خجست
(
xojast
) ا . پ . نام نوائى از موسيقى كه خجسته نيز گويند .
خجستگى
(
xojastagi
) ا . پ . ميمنت و سعادت و نيك بختى و مباركى .
خجسته
(
xojaste
) ا و ص . پ . مبارك و ميمون و با ميمنت و با سعادت و نيك و كامران و خوش و فيروز و فرخ و بختيار و سعادتمند و برومند و مسعود . و گل هميشه بهار . و اسم خاص زنان . و نام نوائى از موسيقى .
خجستة اختر
(
xojaste - axtar
) ص .
پ . نيك اختر و نيك بخت .
خجسته پى
(
xojaste - pay
) ص . پ .
خوش خبر . و هر چه موجب خوشى و خرمى باشد .
خجسته راى
(
xojaste - r y
) ا . پ .
نام وزيرى .
خجسته طالع
(
xojaste - t le '
) ص .
پ . نيك بخت .
خجسته فرجام
(
xojaste - farj m
) ص . پ . هر چه عاقبت آن بخير و خوبى باشد و آنچه سرانجام وى نيكو بود .
خجش
(
xajc
) ا . پ . خجچ و آماس و و ورمى كه در گلوى آدمى بهم رسد و بدون سرخى و بىدرد باشد و روز بروز بزرگتر گردد و به زبان علمى مردمان فرنگ گواتر گويند .
خجف
(
xajf
) ع . خفت و سبكى . و تكبر .
خجك
(
xajak
) ا . پ . نقطه و نشانى كه با سر چوب و يا بانگشت در زمين گذارند .
و لكه و داغ و نقطه و خال . و لكه و خال سفيدى كه در چشم افتد بواسطه آب مرواريد . و گزيدگى كيك .
خجكدار
(
xajak - d r
) ص . پ . لكه دار و داغدار .
خجكول
(
xajkul
) ا . پ . گدا . و كاسهء گدايان . و كجلول و كشكول .
خجل
(
xajal
) ا . ع . كسل و تباهى . و سرگشتگى و بيخودى از شرم . و بسيار شكافتگى دامان پيراهن و زير دامان آن .
خجل
(
xajal
) م . ع . خجل خجلا ( از باب سمع ) : شرمگين شد و سرگشته و بىخود گرديد از شرم . و خجل البعير : در وحل فروماند شتر . و خجل بالحمل :
گران گشت بار به روى . و خجل النبت :
دراز و پيچيده گشت گياه . و نيز خجل : خدوك شدن در كار بر كسى و ندانستن بيرون شد از آن . و فيريدن از نعمت . و بستوه آمدن و سستى كردن از جستجوى رزق .
خجل
(
xajal
) ا و ص . ع . مرد شرمگين .
و جامهء كهنه و فراخ دراز . و گياه دراز گرديده .
و جل جنبان بر اسب . و واد خجل : وادى بسيار گياه و پيچيده گياه .
خجل
(
xajel
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - شرمگين و شرمنده و صاحب حيا .
خجلت
(
xejlat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - شرمندگى و شرمسارى و چكس .
خجلت زده
(
xejlat - zade
) ص . پ .
شرمسار .
خجلتكش
(
xejlat - kac
) ص . پ .
بسيار شرمگين .