خثارم
(
xos rem
) ا . ع . مرد فال گيرندهء از هر چيزى . و مرد ستبر لب .
خثة
(
xossat
) و (
xassat
) ا . ع . مشتى چوب ريزه كه آتش در آن كرده افروزند .
خثة
(
xossat
) ا . ع . پشكل نرم . و گل كه با پشكل و سرگين سرشته بر پستان ناقه بندند تا آسيبى از پستان بند به آن نرسد .
خثر
(
xasr
) م . ع . خثر اللبن خثرا و خثورا و خثارة و خثورة و خثرانا ( از باب نصر و كرم و سمع ) :
دفزك شد آن شير و چغرات گشت . و خثرت نفسه خثرا : ( از باب نصر ) : شوريده دل و تباه عقل گرديد .
خثر
(
xasar
) م . ع . خثر الرجل خثرا ( از باب سمع ) : شرم كرد آن مرد .
و خثر فلان : در خانه ماند فلان و با قوم جهة آوردن آذوقه بيرون نرفت .
خثراء
(
xasr '
) ا . ع . قوم خثراء الانفس : مردم آميختهء از هر جنس .
خثران
(
xasar n
) م . ع . خثر خثرا و خثرانا . مر . خثر .
خثران
(
xasar n
) ا . ع . دفزكى و هنگفتى شير .
خثرمة
(
xasramat
) م . ع . خثرم الرجل خثرمة : بىوقوف گرديد آن مرد در كردن كار و نتوانست .
خثرمة
(
xesremat
) ا . ع . سر بينى و طرف آن . و مغاكچهء لب زبرين - لغتى است در حثرمة ( بحاى مهمله ) . و سكوت از ترس .
خثرى
(
xasr
) ا . ع . قوم خثرى الانفس : مردم بهم آميختهء از هر جنس
خثعلة
(
xas'alat
) م . ع . خثعل الرجل خثعلة : آهستگى كرد آن مرد در رفتن .
خثعم
(
xas'am
) ا . ع . شير بيشه . و نام كوهى . و نام شتر نرى .
خثعمة
(
xas'amat
) ص . ع . عنز خثعمة : ماده بز سرخ . و لا يقال للنعجة .
خثعمة
(
xas'amat
) ا . ع . آلوده شدن بدن به خون . و آنكه مردم جمع شده جزور را ذبح كنند و بخورند و در خون آن خوشبوى آميخته دست فرو برند و با هم عهد و پيمان بندند كه در يارى يكديگر كوتاهى نكنند .
خثعمى
(
xas'amiyy
) ص . ع . ساكن در كوه خثعم . ج : خثعميون .
خثعميون
(
xas'amiyyuna
) ع . ج .
خثعمى .
خثلات
(
xasl t
) و (
xasal t
) ع . ج .
خثلة و خثلة .
خثلة
(
xasl t
) ا . ع . زن كلان شكم .
خثلة
(
xaslat
) و (
xasalat
) ا . ع .
خثلة البطن : ميان ناف و زهار و كذلك خثلة البطن . ج : خثلات و خثلات .
خثلمة
(
xaslamat
) م . ع . آميخته شدن . و پنهان گرفتن چيزى را .
خثم
(
xasm
) م . ع . خثم انفه خثما ( از باب نصر ) : كوفت بينى آن را .
خثم
(
xosm
) ع . ج . اخثم و خثماء .
خثم
(
xasam
) ا . ع . پهناى بينى و ستبرى آن . و پهناى سرگوش و مانند آن .
خثم
(
xasam
) م . ع . خثم خثما ( از باب سمع ) : پهن بينى و ستبر بينى شد و پهن گرديد سر گوش او . و خثم العول :
پهن گشت كلنگ . و خثمت اخلاف - الناقة : بند گرديد سوراخهاى پستان آن ماده شتر .
خثم
(
xasem
) ص . ع . بزرگ و ستبر بينى . و بزرگ و ستبر گوش .
خثماء
(
xasm '
) ص . ع . مؤنث اخثم آنكه بينى وى پهن و ستبر باشد و آنكه سرگوش وى پهن بود . ج : خثم (
xosm
) .
خثماء
(
xasm '
) ا . ع . ناقهاى كه سپل آن گرد و خرد باشد . و موضعى .
خثمة
(
xosmat
) ا . ع . كوتاهى بينى گاو .
خثو
(
xasv
) ا . ع . اسفل شكم كه فرو هشته باشد .
خثواء
(
xasv '
) ص . ع . امراة خثواء :
زنى كه اسفل شكم وى فروهشته بود و لا يقال للرجل اخثى .
خثور
(
xosur
) و خثورة (
xosurat
) م . ع . خثر خثرا و خثورا و خثورة و خثرانا : مر . خثر .
خثى
(
xasy
) م . ع . خثى البقر خثيا ( از باب ضرب ) : سرگين انداخت آن گاو . و كذلك خثى الفيل .
خثى
(
xesy
) ا . ع . سرگين گاو . و پيل .
ج : اخثاء و خثى (
xasiyy
) و (
xosiyy
) .
خثى
(
xasiyy
) و (
xosiyy
) ع . ج .
خثى .
خثير
(
xasir
) ع . واحد خثراء و واحد خثرى .
خثيم
(
xasim
) ا . ع . فرج زن كه بلند و درشت باشد .
خج
(
xaj
) پ . كلمهء امر از خجيدن يعنى كوشش كن و جهد نما و زور كن و فراهم آور .
خج
(
xajj
) م . ع . دفع كردن . و شكافتن و كج جستن باد . و گائيدن . و ريخ زدن .
و خاك برانگيختن ( و الفعل من ضرب ) .
خجا
(
xaj
) ع . ج . خجاة .
خجء
(
xaj '
) م . ع . خجاءه خجأ ( از باب فتح ) : زد آن را . و خجاء الليل :
درآمد شب و منقطع شد . و خجأ المراة :
گائيد آن زن را . و نيز خجاء : پنهان به خانه درآمدن .