كه مانند متقال سفته و پشت دار بافند . و سنگ پاشوى كه سنگى است سياه و متخلخل .
و چرك و ريم و كثافت .
خازباء
(
x zab '
) و (
x zeb '
) و (
x zob '
) و خازباز (
x zab za
) و (
x zab zo
) و (
x zeb zo
) و (
x zob ze
) و خازباز (
x zob zen
) ا . ع . مگسى كه در مرغزارها باشد و يا بانگ آن . و گربه . و نام دو گياه . و علتى كه در گردن شتر و مرد عارض شود .
خازر
(
x zer
) ا . ع . مرد زيرك و فتان .
و نام نهرى در ما بين موصل و اربل .
خازغان
(
x zq n
) ا . پ . ديگ مسين و پاتيل و خاژغان .
خازق
(
x zeq
) ا و ص . ع . نفوذ كننده .
ج : خوازق . و سنان . و تير بنشانه رسيده و انه لخازق ورقة اذا كان لا يطمع فيه او كان جريئا حاذقا .
خازم
(
x zem
) ص . ع . ريح خازم : باد سرد .
خازن
(
x zen
) ا . و ص . ع . مخزن دار و خزانه دار . ج : خزان و خزنة . و زبان .
خازن
(
x zen
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خزانهدار و تحويلدار و حافظ و نگهبان خزانه .
خازندار
(
x zen - d r
) ا . پ . تحويلدار و خزانهدار .
خازنه
(
x zene
) ا . پ . خواهر زن .
خازنى
(
x zeni
) ا . پ . نام حكيمى دانشمند .
خازنى
(
x zeniyy
) ص . ع . منسوب بخازن .
خازه
(
x ze
) ا . پ . هر چيز سرشته و خمير كرده و معجون . و گلابه و گلى كه بر ديوار مالند .
خازى
(
x zi
) ا . ع . ملامت كننده و رسوا كننده و ذليل و خوار كننده .
خاژغان
(
x jq n
) ا . پ . پاتيل و ديگ .
خاسب
(
x sep
) ا . پ . سيب و تفاح .
خاست
(
x st
) ا . پ . طلوع و خيز . و ح . م . خاستن .
خاستگى
(
x stagi
) ا . پ . آماس و بر آمدگى خمير .
خاستن
(
x stan
) ف ل . م . پ . از جاى برآمدن و بلند شدن و استادن و بلند برآمدن و برخاستن و طلوع كردن . و فتنه و آشوب انگيختن . و خواستن و درخواست كردن .
خاسته
(
x ste
) ا و ص . پ . بلند شده و بر پا شده و برآمده . و تخمير شده . و طلوع كننده و برخيزنده . و نوخاسته : تازه طلوع كرده و برآمده . و جوانى كه بتازگى رويش سبز شده باشد .
خاسر
(
x ser
) ص . ع . زيان كار . و لقب سلم بن عمرو بدانجهت كه مصحف را فروخته بثمن آن ديوان اشعار خريد .
خاسرة
(
x serat
) ص . ع . مؤنث خاسر و تلك اذا كرة خاسرة اى غير نافعة يعنى حملهء غير نافع .
خاسع
(
x se '
) و خاسعة (
x seat
) ص .
ص . ع . خاسع القوم : خسيسترين قوم و كذلك خاسعة القوم .
خاسف
(
x sef
) لاغر . و متغير اللون .
و غلام سبك . و مرد نقيه . ج : خسف . و چشمهاى كه آبش بتك رفته باشد .
خاسق
(
x seq
) ا و ص . ع . لغة فى خازق . مر . خازق .
خاسئ
(
x se '
) ص . ع . سگ و خوك رانده و دور شده كه نگذارند نزديك مردم آيد .
خاسيدن
(
x sidan
) ف . ل . پ . پير شدن و كهن شدن .
خاش
(
x c
) ا و ص . پ . خاشاك و تراشه و ريزهء از چوب و علف و كاه و جز آن .
و جنگ و جدال و نزاع و درشتى و سختى و تندى .
و افراط در عشق و در محبت . و جنگجو و ستيزهجو . و حريص و طامع و آزمند . و واله . و ابله . و ضعيف و جبان و ترسو و كم دل . و فرومايه و خار و پست و دون و خش .
و مادر زن و مادر شوهر . و مضغ . و جاويدگى .
و نام موضعى از مضافات فراه .
خاش
(
x cc
) ا . ع . پياده . ج : خش (
xacc
) .
خاشاك
(
x cak
) ا . پ . زبيل و فضاله و تراشه و وامانده و نخاله و خرده چوب . و شاخچه و علف جوان . و خرده ريزهء از هر چيز .
و گرد و خاك . و ذره . و كاه و هر چيز شبيه بذره و ريزه كاه كه در آب يا چشم افتد .
خاشجو
(
x c - ju
) ص . پ . جنگى و جنگ آموز و نبرد آزما و جنگجو .
خاشر
(
x cer
) ا . ع . فرومايهء از مردم .
خاشع
(
xace '
) ص . ع . خضوع كننده و فروتنى نماينده . ج : خشع (
xocca '
) و خاشعون . و مكان خاشع : جاى ديگرگون شده كه در آن منزل براى كسى نباشد و جائى كه كسى در آنجا رسيدن نتواند . و قف خاشع :
يعنى تپهء پست و چسبيدهء به زمين .
خاشع
(
x ce '
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - فروتن و عاجز و فروتنى كننده و متملق و خشوع كننده و صلاحانديش و كرنش كننده .
خاشعات
(
x ce t
) ع . ج . خاشعة .
خاشعة
(
x ceat
) ص . ع . مؤنث خاشع .
ج : خشع و خاشعات . و بلدة خاشعة :
شهر ديگرگون شده كه در آن براى كسى منزل نباشد . و خاشعة ابصارهم : فروخوابانيده است چشمهاى ايشان .
خاشعون
(
x ceuna
) ع . ج . خاشع .
خاشف
(
x cef
) ا و ص . ع . روندهء در زمين . و درايندهء در چيزى . و شمشير بران .
و نيز خاشف : شترى كه در شب سير مىكند .
ج : خشف (
xoccaf
) .