تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1308

مساهمون:

ص١٣٠٨
استعمال مىشود . و قولهم فلانة خادمة غدأ ليس به وصف حقيقى و المعنى ستصير كذلك كما يق . حائضة غدأ .

خادمية

(
x demiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملازمت و نوكرى و خدمتگارى و عبوديت . و كار نوكرى . و كيفيت خدمتگارى .

خاده

(
x de
) ا . پ . چوب بلند و راست كه كشتىبانان بدان كشتى رانند . و چوبى كه جاروب بر سر آن بندند و با آن جاروب كنند . و چوبى كه دار سازند و مقصرين را بر آن كشند . و هر چوبى كه راست رسته باشد . و خاكنداز .

خاذر

(
x zer
) ا . ع . پنهان . و رو گردان . و پنهان از پادشاه و از ارباب طلب .

خاذل

(
x zel
) ص . ع . منهزم و هزيمت يافته . و آهوى ماده كه از آهوان ديگر بازمانده تفقد بچهء خود كند . و بازمانده و از يارى كسى دست كشيده .

خار

(
x r
) ا . پ . هر چيز نوك تيز كه مىخراشد . و شوك . و گياهى كه كه داراى شاخه‌هاى باريك نوك تيز و خراشنده باشد . و خس و خسك و خلاشه . و تيرهاى خارپشت . و استخوان ماهى . و نيش . و ناوك . و تژه و داز و خلاشه‌هاى جو و گندم . و سيخ پاى خروس . و پست و دون همت و خوار و ذليل . و دشمن . و ماه شب چهارده . و ناز و كرشمهء معشوق . و سنگ بسيار سخت . و نام بلوكى در رى . و خار آهنى : نيزه و ميخ آهنى . و خار دلوكش : قلابى كه بدان دول از چاه بيرون آورند . و خار راه : مخاطره . و خار سپهر : حادثه و آفت و آسيب . و خار سپيد : باد آورد . و خار شتر : گزنه و گياهى كه شتر از خوردن آن فربه مىشود . و خار شدن : حقير شدن و آسان شدن مو در شانه كردن . و خار كردن : حقير و ذليل كردن و آسان كردن مو در شانه نمودن . و خار واژگونه : خار سرنگون . و خار نهادن : نافرمانى نمودن و جفا كردن . و خار و ترنج : رنج و راحت و نكبت و دولت . و فقر و غنا . و خار و جمال : قسمى از خرما . و خار و خرما : تنگى و فراخى و غم و فرح و عسر و يسر .

خارا

(
x r
) ا . پ . سنگ بسيار سخت . و نوعى از پارچهء ابريشمى موج‌دار .

خارا تراش

(
x r - tar c
) ا . پ . سنگ تراش و سنگ‌بر .

خارا سنگ

(
x r - sang
) ا . پ . مرمر .

خارا شكاف

(
x r - cek f
) ا . پ . شكافندهء سنگ .

خار انداز

(
x r - and z
) ا . پ . نوعى از خارپشت . و قنفذ .

خارانيدن

(
x r nidan
) ف م . پ . خاريدن كنانيدن و فرمودن .

خارآور

(
x r - var
) ص . پ . خار دار و محل خارناك .

خارائى

(
x r 'i
) ص . پ . سختى بسيار و منسوب بپارچهء خارا .

خارب

(
x reb
) ص . ع . دزد و دزد شتر . ج : خراب و خرابة . و ويران كننده .

خاربست

(
x r - bast
) ا . پ . آنچه بر دور زراعت و سر ديوار باغ از خار و خلاشه بندند . و ديوارى از خار سازند .

خاربن

(
x r - bon
) ا . پ . بتهء خار . و ريشهء خار . ج : خاربنان .

خاربنان

(
x r - bon n
) پ . ج . خاربن .

خارپشت

(
x r - poct
) ا . پ . يكى از حيوانات پستاندار قاضمه كه بدنش از خارهاى بسيار پوشيده شده و جرور و چرغ و چزك و چبزك و شغر و شكر و چيز و نيز گويند و بزرگ آن را خار انداز و يا تيرانداز و جكاشه و جگاشه نيز گويند . و نام يك قسم ميوه .

خارة

(
x rat
) ع . ج . خير .

خارج

(
x rej
) ا و ص . ع . بيرون و بيرونى . و آنكه شورش نمايد و خروج كند .

خارج

(
x rej
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيرون و ظاهر و كنار و بيرونى مقابل اندرونى . و خارج آهنگ : مخالف آهنگ و ناموافق . و خارج جمع : مستقل و املاك مفروز و موضوع از طومار جمع‌بندى . و خارج حيطهء شمار : بىحساب و بىعدد . و خارج قسمت : باصطلاح حساب عددى را گويند كه پس از قسمت عدد بزرگتر بر عدد كوچكتر حاصل شود . و خارج كردن : هلانيدن و بيرون كردن . و خارج مركز : باصطلاح فيزيك گريزان از مركز . و باصطلاح هيئت دور از مركز را گويند .

خارجا

(
x r - j
) ا . پ . مكان و جاى خاردار .

خارجا

(
x rejan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - از جهة خارج و از سمت بيرون و بطور خارج و از طرف ظاهر .

خارجة

(
x rejat
) ا . ع . نام چندين مرد كه مادرشان را ام الخارجة مىگفتند و گويند ام الخارجة نام زنى بود از قبيلهء بجيلة ولدت كثيرا من القبائل كان يقال لها خطب فتقول نكح و منه المثل : اسرع من نكاح ام خارجة .

خارجنگ

(
x rjang
) ا . پ . گياهى خاردار و معطر كه از آن ترشى سازند .

خارجه

(
x reje
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باصطلاح كتاب پاورقى را گويند .

خارجى

(
x reji
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بخارج . و بيرونى .

خارجى

(
x rejyy
) ا . ع . كسى كه بذات خود مهتر شود بىاصالت .

خارجى

(
x rejiyy
) ص . ع . منسوب