حنجل
(
honjol
) ا . ع . حيوان وحشى خاصة شير .
حنجود
(
honjud
) ا . ع . ناى گلو .
و قارورهء دراز كه در آن دزور نگاه دارند . و آوندى مانند ثلهء خزف .
حنجور
(
hanjur
) ا . ع . جامهدان خرد . و نوعى از شيشه كه در آن دزور نگاه دارند . و ناى گلو . ج : حناجير .
حنجوف
(
honjuf
) ا . ع . سر استخوانهاى پهلو از جانب پشت . ج : حناجف .
حنح
(
henh
) ا . ع . كلمهاى كه بدان گوسپندان را زجر كنند .
حنحنة
(
hanhanat
) م . ع . ترسيدن بر كسى يا بر چيزى از مهربانى بر وى .
حند
(
honod
) ا . ع . آبى كه ريگ فرو خورده باشد و چون ريك را يكسو كنند آب پيدا شود .
حندا
(
hand '
) ا . ع . كوتاه خوار .
حندارة
(
hend rat
) ا . ع . سياهى ديده و حدقه .
حندج
(
hondoj
) ا . ع . ريگ پاكيزهء نيكو كه هر نوع گياه روياند . و از اعلام است .
و نيز ريگ تودهء دراز و ريگ تودهء خرد .
ج : حناديج .
حندر
(
hondor
) ا . ع . سياهى ديده . ج :
حنادر . و هو على حندر عينه : او گران است بر وى چنان كه از كينه بسوى وى ديدن نتواند .
حندرة
(
hondorat
) ا . ع . سياهى ديده و حدقه .
حندس
(
hendes
) ا . ع . شب تاريك .
و تاريكى . ج : حنادس .
حندقوق
(
handaquq
) و (
hendaquq
) و حندقوقى (
handaquq
) و (
hendaquq
) ا . ع . يك نوع گياهى . و مرد دراز مضطرب و احمق .
حندل
(
handal
) ا . ع . كوتاه .
حندلس
(
handales
) ص . ع . ناقة حندلس : ناقهء گران رفتار و بسيار گوشت سست و نجيب و اصيل .
حندم
(
handam
) ا . ع . درختى كه بيخهاى آن سرخ باشد .
حندمة
(
handamat
) ا . ع . واحد حندم .
حندوة
(
hondovat
) ا . ع . شكاف كوه .
حندوجة
(
hondujat
) ا . ع . ريگ تودهء دراز و ريگ تودهء خرد . ج : حناديج .
حندور
(
handavr
) ا . ع . سياهى ديده و حدقه .
حندورة
(
hondur t
) ا . ع . سياهى ديده و حدقه . و جعلته على حندورة عينى : گردانيدم او را نصب العين خود .
حندورة
(
hendurat
) ا . ع . سياهى ديده و حدقه .
حندوقة
(
honduqat
) ا . ع . سياهى چشم و حدقه .
حندير
(
hendir
) و حنديرة (
hendirat
) ا .
ع . سياهى چشم و حدقه . و جعلته على حنديرة عينى : گردانيدم او را نصب العين خود .
حنديقة
(
hendiqat
) ا . ع . سياهى چشم و حدقه .
حنذ
(
hanz
) م . ع . حنذ الشاة حنذا و تحناذا ( از باب ضرب ) : بريان كرد گوسپند را در مغاكى و گذاشت بالاى آن سنگهاى گرم تا خوب پخته شود . و حنذ الفرس :
مهميز كرد و دوانيد اسب را يك دو تك و پس از آن در آفتاب استاده كرده جل بر آن انداخت تا عرق كند . و حنذت الشمس المسافر :
سوخت آفتاب مسافر را و گداخت وى را .
حنذ
(
hanaz
) ا . ع . نام دهى نزديك مدينه .
و نام آبى .
حنذة
(
honzat
) ا . ع . گرماى سخت .
حنذمان
(
henzem n
) ا . ع . طايفه و گروه و قبيله .
حنذيان
(
henzey n
) ا . ع . بسيار شر و بدى .
حنذيذ
(
henziz
) ا . ع . بسيار عرق .
حنر
(
hanr
) م . ع . حنر حنرا ( از باب نصر ) : بنا كرد طاق را .
حنزاب
(
henz b
) ا . ع . خر استوار خلقت و كوتاه قوى و يا تناور و درشت . و گروه مرغ سنگخوار . و خروس . و گزر دشتى .
حنزرة
(
hanzarat
) ا . ع . شعبهاى از كوه .
حنزقر
(
henzaqr
) ا . ع . مار . و كوتاه نكوهيده .
حنزقرات
(
henzaqr t
) ع . ج . حنزقرة .
حنزقرة
(
henzaqrat
) ا . ع . مار . ج :
حنزقرات . و كوتاه نكوهيده .
حنزقو
(
henzaqv
) و حنزقوة (
henzaqvat
) ا . ع . كوتاه بالاى از مردم .
حنزوب
(
honzub
) ا . ع . گروه مرغان سنگخوار . و گياهى .
حنس
(
hanas
) م . ع . لازم گرفتن ميان معركه را بواسطهء شجاعت ( و الفعل من سمع ) .
حنس
(
hanes
) ص . ع . شجاعى كه ميان معركه را لازم گيرد .
حنس
(
honos
) ا . ع . پرهيزگاران متقى .
حنش
(
hanc
) م . ع . حنشه حنشا ( از باب ضرب ) : راند آن را . و حنشه عن الشيئ : باز گردانيد او را از آن چيز .
و حنش الصيد : شكار كرد .
حنش
(
hanac
) ا . ع . مگس . و مار و افعى . و هر چه آن را صيد كنند از طيور و هوام