جهة روغن . و تمر حميت : خرماى بسيار شيرين . و غضب حميت اى شديد .
حميت
(
hamiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غيرت و ننگ و عار . و رشك .
حميحيق
(
homayhiq
) ا . ع . يك نوع مرغى سپيد .
حميد
(
hamid
) ص . ع . ستوده و پسنديده .
حميدة
(
hamidat
) ص . ع . مؤنث حميد .
حميدة
(
hamide
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - ستوده و پسنديده . و از اعلام زنان است . و اوصاف حميده : خويهاى نيكو و پسنديده .
حمير
(
hamir
) ا . ع . يرنداق كه بدان زين بندند . و ج . حمار .
حمير
(
hemyar
) ا . ع . موضعى غربى صنعاى يمن . و نام پدر قبيلهاى از يمن .
حميرا
(
homayr '
) ا . ع . مصغر حمراء يعنى زن سپيد . الحديث يا حميراء يعنى عايشة رضى اللّه عنها . و نيز حميراء : داروئى طبى كه اكليل الملك نيز گويند . و نام موضعى نزديك مدينه .
حميرة
(
hamirat
) ا . ع . يرنداق كه بدان زين بندند .
حميرى
(
hemyariyy
) ص . ع . منسوب بقبيلهء حمير .
حميرية
(
hemyariyyat
) ا . ع . عربى حميرى .
حميز
(
hamiz
) ص . ع . رجل حميز الفؤاد : مرد سخت دل و تيز فهم زيرك .
و قلب حميز : دل سخت .
حميس
(
hamis
) ا . ع . دلاور و مرد سخت و درشت . و تنور .
حميسة
(
hamisat
) ا . ع . قليه .
حميش
(
hamic
) ا . ع . پيه .
حميصة
(
hamisat
) ا . ع . گوسپند دزديده .
ج : حمائص .
حميضة
(
hamizat
) ص . ع . ارض حميضة : زمين حمضناك . ج : حمض .
حميق
(
hamiq
) ا . ع . يك نوع گياهى .
حميقاء
(
hamiq '
) ا . ع . چيچك و مانند آن كه بر اندام برآيد .
حيمقة
(
hommayqat
) ا . ع . احمق بالغ در حماقت كه حماقت وى آشكار باشد .
حميقى
(
homayq
) ا . ع . چيچك و مانند آن كه بر اندام برآيد .
حميقيق
(
homayqiq
) ا . ع . مرغى سفيد كه حميحيق نيز گويند .
حميل
(
hamil
) ا و ص . ع . برداشته شدهء بسر و به پشت . و پسر خوانده . و بيگانه و غريب .
و شراك نعل . و ضامن . و بچهء در شكم زن كه از ملك اهل شرك اسير آيد . و خس و خاشاك در سراب . ج : حمايل . و پژمريدهء سياه از ثمام و وشيج . و شكم آبراهه كه هيچ نمىروياند .
و بچهء افتادهء در كوى كه مردم آن را برداشته پرورش كنند . و بردهاى كه از شهر به شهر برند براى فروختن . و بنو حميل : بطنى از تازيان .
حميلة
(
hamilat
) ا و ص . ع . دوال شمشير .
ج : حمائل . و هو حميلة علينا : او گران و مانند عيال است بر ما .
حميم
(
hamim
) ا . ع . قريب و خويشاوند .
ج : احماء . - و قد يكون الحميم للجمع و المؤنث . - و آب گرم . ج : حمائم . و آب سرد . و هر آبى . و گرما . و باران كه بعد از گرماى سخت بارد . و خوى . يق : طاب حميمك اى عرقك . و مرد تب گرفته .
حميمات
(
homaym t
) ا . ع . جمرة .
حميمة
(
hamimat
) ا . ع . آب گرم .
و بهين شتر . و شير گرم كرده شده . ج :
حمائم .
حميه
(
hemye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پرهيز غذائى .
حن
(
hann
) ا . ع . ترس بر كسى يا چيزى از مهربانى بر وى .
حن
(
hann
) م . ع . حنه حنا ( از باب نصر ) : باز گردانيد آن را و باز داشت . يق :
حن عنى شرك اى كفه و اصرفه . و نيز حن :
بخشودن و مهربانى كردن . يق حن عليه .
حن
(
henn
) ا . ع . طايفهاى از جن ، از آن طايفهاند سگهاى سياه . و اراذل جن . و كمينهاى آن و سگهاى جن . و يا خلقتى است ميان جن و انس .
حن
(
honn
) ا . ع . بنوحن : نام گروهى از تازيان .
حنء
(
han '
) م . ع . حنا المكان حنأ ( از باب فتح ) : سبز شد و در هم پيچيد گياه آنجاى . و حنأ المراة : گائيد آن زن را .
حنا
(
han
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگى سبز و خوشبو كه نرم سائيده بدان خضاب كنند و گياه آن را فتاك و برنا نيز گويند .
و حناى قريش : شكوفهء سنگ يعنى چيزى كه بر روى سنگهاى كوه بهم مىرسد و در بهار سبز مىگردد . و حناى مجنون : وسمه و رنگ .
حنا
(
hann
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - قبضهء زين . و زين .
حناء
(
han '
) ا . ع . عمل خم شدن و خميدگى .
حناء
(
hen '
) ا . ع . گشن خواهى .
حناء
(
henn '
) ا . ع . حنا كه بدان خضاب مىكنند . ج : حنآن .
حناءة
(
henn at
) ا . ع . نام چاهى .
حنابج
(
han bej
) ا . ع . مورهاى ريزه .
حنابج
(
hon bej
) ا . ع . ستبر پر گوشت .