و حشرات الارض . و آنچه سر آن مانند مار باشد .
ج : احناش .
حنص
(
hans
) م . ع . حنص الرجل حنصا ( از باب نصر ) : مرد آن مرد .
حنصاء
(
hens '
) ا . ج . مرد ناتوان و ضعيف .
حنصأ
(
hensa '
) و حنصأو (
hensa'v
) ا . ع . ناتوان و كوچك .
حنصار
(
hens r
) ا . ع . باريك كلان شكم .
حنصال
(
hens l
) و حنصالة (
hens lat
) ا . ع . كلان شكم .
حنضج
(
henzej
) ا . ع . مرد سست كه به كسى از او منفعت نرسد .
حنضل
(
hanzal
) ا . ع . غدير خرد .
حنضلة
(
hanzalat
) ا . ع . آب گرد آمدهء در سنگ كلان . و مغاك در سنگ كلان .
حنط
(
hant
) ا . ع . تير مخصوص به كمان .
حنط
(
hant
) م . ع . حنط حنطا ( از باب ضرب ) : زفير كرد . و حنط الاديم :
سرخ رنگ گرديد آن پوست .
حنط
(
hanat
) م . ع . حنط الرمث ( از باب سمع ) : سپيد گرديد گياه رمث و پخته گرديد .
حنط
(
henat
) ع . ج . حنطة .
حنطاؤ
(
henta'v
) و حنطأوة (
henta'vat
) ا . ع . مرد كلان شكم و كوتاه بالا .
حنطب
(
hantab
) ا . ع . بز حجازى . و از اعلام است .
حنطبة
(
hantabat
) ا . ع . دلاور . و نوعى از حشرات الارض .
حنطة
(
hentat
) ا . ع . گندم . ج : حنط .
حنطريرة
(
hantarirat
) ا . ع . ابر . يق :
ما فى السماء حنطريرة اى شيئ من السحاب .
حنطف
(
hantaf
) ا . ع . كلان شكم .
حنطئ
(
henti '
) ا . ع . مرد كلان شكم و كوتاه بالا .
حنطى
(
hentiyy
) ص . ع . بسيار خورندهء گندم تا فربه شود . و منتفخ و آماسيده .
حنطئة
(
honateat
) ص . ع . گوسپند تناور فربه . يق : عنز حنطئة .
حنظاءة
(
hanz at
) م . ع . حنظى به :
نكوهش كرد آن را و فحش شنوانيد .
حنظاب
(
henz b
) ا . ع . كوتاه دشوار خوى .
حنظأؤ
(
henza'v
) ا . ع . كوتاه بالا .
حنظب
(
honzab
) و (
honzob
) ا . ع .
ملخ نر . و خبزدوك نر . و يا چيزى مانند جنزدوك كه دراز است . ج : حناظب .
حنظبا
(
honzob
) و حنظباء (
honzob '
) ا . ع . حنظب و خبزدوك .
حنظف
(
hanzaf
) ا . ع . كلان شكم .
حنظل
(
hanzal
) ا . ع . ثمر گياهى به قدر خربزهء خرد و در نهايت تلخى و مسهلى است قوى و بپارسى خربوزهء ابو جهل و كبست و پهنور و فنگ و كبستو و كوست و پهى نيز گويند .
حنظلة
(
hanzalat
) ا . ع . واحد حنظل .
حنظوب
(
honzub
) ا . ع . زن ستبر روى بىخير .
حنظيان
(
henzi n
) ص . ع . رجل حنظيان : مرد فحاش بد زبان .
حنف
(
hanf
) م . ع . حنف حنفا ( از باب ضرب ) : ميل كرد .
حنف
(
hanaf
) ا . ع . استقامت . و راستى دين . و كژى پاى چنان كه در راه رفتن بر پشت پاى از جانب انگشت خرد راه رود . و كژى در سينهء قدم ( و الفعل من سمع و كرم ) .
حنفاء
(
hanf '
) ا و ص . ع . كمان . و آستره .
و درختى . و كنيزى كه بارى كسل كند و بارى نشاط آورد . و حرباء . و سنگ پشت . و اطوم كه نوعى از ماهى دريائى است . و رجل حنفاء : پاى كژ كه داراى حنف باشد .
حنفا
(
honaf
) ع . ج . حنيف .
حنفس
(
henfes
) ا . ع . زن بد زبان كم حيا .
حنفش
(
henfec
) ا . ع . افعى و مارى كلان بزرگ سر و نقطه دار ساكن اذا حويتها انتفخ وريدها .
حنفص
(
henfes
) ا . ع . باريك جسم و نزار .
حنفى
(
hanafi
) ص . پ . مذهب حنفى يكى از مذاهب اربعهء اهل سنت و جماعت منسوب به امام اعظم ابو حنيفه رحمه اللّه .
حنفية
(
hanafiyyat
) ا . ع . دين دارى و درست اعتقادى . و مذهب حق و عقيدهء صحيح .
و نام دختر جعفر مادر محمد بن على بن ابى طالب عليه السلام .
حنق
(
hanaq
) ا . ع . خشم و شدت خشم .
ج : حناق .
حنق
(
hanaq
) و (
haneq
) م . ع . حنق عليه حنقا و حنقا ( از باب سمع ) : خشم گرفت بر او .
حنق
(
haneq
) ص . ع . بخشم آمده و خشمگين .
حنق
(
honoq
) ا . ع . مردمان فربه . ع .
حنيق .
حنقط
(
hanqat
) ا . ع . نوعى از مرغان و يا دراج .
حنك
(
hank
) م . ع . حنك الفرس حنكا ( از باب نصر و ضرب ) : لبيشه كرد آن اسب را . و حنك الشيئ : فهميد و استوار كرد آن چيز را . و حنك الصبى :
خرما و جز آن خائيده بكام كودك ماليد . و حنك السن الرجل حنكا و حنكا :
آزموده و استوار خرد گردانيد مرد را روزگار .
حنك
(
honk
) و (
henk
) ا . ع . آزمايش و تجربه .
حنك
(
hanak
) ا . ع . كام دهان . وزير