حنبريت : دروغ خالص و بىآميغ . و ماء حنبريت : آب خالص بىآميغ . و رجل ضاوى حنبريت : مرد بسيار ضعيف و لاغر .
حنبش
(
hanbac
) ا . ع . از اعلام است .
حنبشة
(
hanbacat
) م . ع . رقص كردن و پا كوفتن . و دست بر دست زدن كه آواز برآيد . و برجستن و برفتار آمدن . و لعب و بازى كردن . و خنديدن . و نقل سخن كردن .
و حنبشت الجوارى : بازى كردند دختران .
و حنبش فلانا : انس داد فلان را بسخن .
حنبص
(
henbes
) ا . ع . مكر و حيله .
و ابو الحنبص : روباه .
حنبصة
(
hanbasat
) م . ع . در حرب رو آوردن بر دشمن ببهانه .
حنبل
(
hanbal
) ا . ع . مرد كوتاه بالا . و پوستين و پوستين كهنه . و موزهء كهنه . و دريا . و كلان شكم . و فربه پر گوشت . و مرغزارى بديار تميم . و ابو عبد الله احمد بن محمد بن حنبل : امام محدثين از علماى اربعه . مر .
احمد .
حنبل
(
honbal
) ا . ع . شكوفهء مغيلان .
حنبل
(
honbol
) ا . ع . قسمى از لوبيا .
حنبلة
(
hanbalat
) م . ع . حنبل خوردن و حنبل پوشيدن .
حنبلى
(
hanbaliyy
) ا . ع . كسى كه پيروى امام احمد بن محمد بن حنبل را كند .
ج : حنابلة .
حنبوب
(
honbub
) ص . ع . اسود حنبوب : سخت سياه .
حنة
(
henat
) ا . ع . كينه و بدخواهى و دشمنى و تنفر و عداوت .
حنة
(
hannat
) ا . ع . زوجهء مرد . و بانگ شتر و نالهء آن . و نام مادر مريم .
حنة
(
hannat
) م . ع . حن حنة و حنانا : مر . حنان .
حنة
(
hennat
) و (
hannat
) ا . ع . جنون و ديوانگى .
حنتاء
(
hant '
) ا . ع . كوتاه خوار .
حنتار
(
hent r
) ا . ع . كوتاه خرد .
حنتال
(
hont l
) ا . ع . نجات و رهائى و چاره . مالى منه حنتال : نيست مرا از آن چارهاى .
حنترة
(
hantarat
) ا . ع . تنگى .
حنتف
(
hantaf
) ا . ع . ملخ كه بال و پر وى را براى پختن بركنده باشند .
حنتفر
(
hentafr
) ا . ع . كوتاه .
حنتل
(
hontal
) ا . ع . نجات و رهائى و چاره .
حنتم
(
hantam
) ا . ع . سبوى سياه .
ج : حناتم . و درخت حنظل . و سياه . و ابرهاى سياه .
حنتمة
(
hantamat
) ا . ع . واحد حنتم :
يك ابر سياه .
حنتوف
(
hontuf
) ا . ع . مرد ريش كنندهء از هيجان صفرا .
حنث
(
hens
) ا . ع . بزه . و خلاف در سوگند . و بلغ صبى الحنث اى المعصية و الطاعة : به تكليف رسيد آن كودك .
حنث
(
hens
) م . ع . حنث الرجل فى يمينه حنثا ( از باب سمع ) : بسوگند خود وفا نكرد آن مرد . و حنث فلان : ميل كرد فلان از باطل به حق و يا از حق بباطل .
حنثر
(
hansar
) ص . ع . رجل حنثر :
مرد احمق .
حنثرة
(
hansarat
) ا . ع . تنگى و ضيق .
حنثرى
(
hansariyy
) ص . ع . رجل حنثرى : مرد احمق .
حنثل
(
hansal
) ا . ع . ضعيف .
حنج
(
hanj
) م . ع . حنجه حنجا ( از باب ضرب ) : كج كرد آن را . و حنج الحبل :
سخت تافت آن ريسمان را .
حنج
(
henj
) ا . ع . اصل و ريشه . ج :
حناج .
حنجب
(
honjob
) ا . ع . خشك از هر چيزى .
حنجد
(
honjod
) ا . ع . ريك تودهء دراز .
حنجر
(
hanjar
) ا . پ . داروئى كه سرخ مرد و بتازى عصى الراعى گويند . و مأخوذ از تازى - ناى و حلقوم . و آوازى كه از حلق برآيد .
حنجرة
(
hanjarat
) ا . ع . ناى گلو ج : حناجر .
حنجرة
(
hanjarat
) م . ع . حنجره حنجرة : ذبح كرد آن را . و حنجرت العين : بمغاك فروشد آن چشم .
حنجره
(
hanjare
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناى حلقوم . و آوازى كه از حلق برآيد .
حنجره غلطان
(
hanjare - qalt n
) ا . پ . خوانندهء خوش خوان .
حنجرى
(
hanjariyy
) ص . ع . منسوب بحنجرة .
حنجف
(
hanjaf
) و (
henjef
) و (
honjof
) و حنجفة (
honjofat
) ا . ع . سرسرين نزديك بحجبة .
حنجفة
(
honjofat
) ا . ع . سرسرين نزديك بحجبة .
حنجل
(
henjal
) ا . ع . زن ستبر بىشرم بسيار فرياد .