باطل بسوى دين اسلام و ثابت بر دين اسلام .
و حاجى . و آنكه در ملت ابراهيم باشد . ج :
حنفاء . و كوتاه . و كفشگر . و مختون . و مسلمان راست دين . و دين حنيف : دين راست بدون اعوجاج .
حنيفة
(
hanifat
) ا . ع . لقب اثال بن لحيم پدر حيى از تازيان . و ابو حنيفة : كنيهء امام اعظم نعمان بن ثابت بن زوطا از اهالى كابل تولدش در سال 80 هجرى و وفاتش در 150 و مقبرهاش در بغداد مزار عامه .
حنيفى
(
hanifiyy
) ا . ع . قسمى از شمشير كه ابتدا احنف نام بر كمر بست .
حنيفية
(
hanifiyyat
) ا . ع . عقيدهء نيكو و مذهب حق . و طايفهء حنفى .
حنيق
(
haniq
) ص . ع . بخشم آمده .
حنيك
(
hanik
) آزموده و مرد استوار خرد بتجربه .
حنيكة
(
hanikat
) ا . ع . نيك خورندهء از دواب .
حنين
(
hanin
) ا . ع . آرزومندى . و ناله .
و نالهء ناقهاى كه از بچه جدا شود . و شدت گريه .
و سبكى نشاط و طرب خواه از اندوه باشد و يا از خوشى .
حنين
(
hanin
) م . ع . حن حنينا ( از باب ضرب ) : نيك طرب كرد . و حنت المراة : مشتاق شد آن زن بسوى فرزند خود .
و نيز حنين : ناليدن ناقه از جدائى بچهء خود .
و حنت القوس : بانگ كرد كمان . المثل :
حن قدح ليس منها يضرب للرجل يفتخر بقبيلة ليس منها او يمتدح بمالا يوجد عنده .
حنين
(
hanin
) و (
hennin
) ا . ع . نام جمادى الاولى و جمادى الاخره . ج : احنه و حنون و حنائن .
حنين
(
honayn
) ا . ع . موضعى ميان طائف و مكه . و نام مردى . و نام كفشدوزى از اهل حيره . المثل : رجع بخفى حنين كان حنين سادمه اعرابى . بخفين فلم يشتره ففاظه ذلك و علق احدى الخفين فى طريقه و تقدم و طرح الاخر و لمن له فراى الاول فقال ما اشبهه بخف حنين لو كان معه آخر لاخذته فتقدم و راى الثانى مطروحا فعقل بعيره و رجع الى الاول فذهب حنين ببعيره و ليس معه الا الخفان فقال قومه ما ذا جئت به من سفرك فقال جئتكم بخفى حنين فذهبت مثلا يضرب عند - الياس من الحاجة و الرجوع بالخيبة .
حو
(
hov
) ا . ع . به اين كلمه زجر مىكنند بزان را .
حو
(
havv
) ا . ع . لا يعرف الحو من اللو : نشناسد ظاهر را از خفى .
حو
(
hovv
) ع . ج . احوى و حواء .
حواء
(
hav '
) ا . ع . آواز و صدا .
حواء
(
hev '
) ا . ع . خانههاى مردم بر يك جا از خرگاه و جز آن . ج : احوية .
حواء
(
havv '
) ا . ع . مؤنث احوى . و شفة حواء : لب سرخ مايل بسياهى . و رجل حواء : مرد مارگير .
حواء
(
havv '
) ا . ع . مادر آدميان و به فارسى بلده گويند . و نام چند اسب .
حواءة
(
hav at
) ا . ع . آواز و صدا .
حواءة
(
hovv at
) ا . ع . مرد لازم گيرندهء خانه . و گياهى چسبيدهء به زمين .
حواب
(
hav b
) ا . ع . وادى فراخ . و دلو بزرگ . و جاى فراح . و سم مغاك كه گودى آن شبيه پياله باشد . و آبخور . و نام آبى در راه بصره . و نام منزلى و موضعى . و نام دخترى .
حواب
(
havv b
) ع . ج . حاب .
حوأبة
(
hav ? abat
) ا . ع . دلو بزرگ . و شيردوش كلان .
حوابى
(
hav bi
) ع . ج . حابى .
حواة
(
hav t
) ا . ع . آواز و صدا .
حواتك
(
hav tek
) ا . ع . ستورى كه نگوالدو علف آن را قوت نبخشد . و شتر مرغ بچگان و يا شتر مرغ بچگان ريزه .
حواثر
(
hav ser
) ا . ع . نام بطنى از قبيلهء عبد القيس .
حواج
(
hav jj
) ع . ج . حاجة .
حواجب
(
hav jeb
) ع . ج . حاجب .
حواجر
(
hav jer
) ع . ج . حجرة .
حواجل
(
hav jel
) و حواجيل (
hav jil
) ع . ج . حوجلة .
حوادث
(
hav des
) ا . ع . حوادث الدهر : سختيها و بلاهاى زمانه . ج .
حادثة .
حوادث
(
hav des
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سرگذشت . و بلا و حادثه و ماجرا و عارضه . و حوادث روزگار :
بلاهاى زمانه .
حوادثات
(
hav des t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بلاها و سختيها و حوادث روزگار .
حوادثزده
(
hav des - zade
) ص .
پ . بدبخت . و بىطالع و بىنصيب .
حوادى
(
hav di
) ا . ع . پايهاى چارپايان .
حواذ
(
hev z
) ا . ع . دورى .
حوار
(
hav r
) و (
hev r
) ا . ع .
جواب و پاسخ .
حوار
(
hev r
) و (
hav r
) م . ع .
حاور محاورة و حوارا و حوارا .
مر . محاورة .
حوار
(
hov r
) و (
hev r
) ا . ع . بچهء ماده شتر همينكه زائيده شود و يا ما دامى كه از شير باز داشته شود . ج : احورة و حيران و حوران .