حنابل
(
hon bel
) ص . ع . وتر حنابل : وتر ستبر و استوار .
حنابلة
(
han belat
) ع . ج . حنبلى .
حنابندان
(
han band n
) و حنا بندى (
han bandi
) ا . ع . جشنى كه در كدخدائيها هنگام حنا بستن عروس كنند .
حناتم
(
han tem
) ع . ج . حنتم .
حناج
(
hen j
) ع . ج . حنج (
henj
) .
حناج
(
hann j
) ا . ع . مخنث .
حناجر
(
han jer
) ع . ج . حنجرة .
و ج . حنجور .
حناجف
(
han jef
) ع . ج . حنجوف .
حناجل
(
hon jel
) ا . ع . كوتاه گرد اندام .
حناجير
(
hon jir
) ع . ج . حجور .
حنادج
(
han dej
) ا . ع . شتران كلان .
حنادر
(
hon der
) ص . ع . رجل حنادر العين : مرد تيز نظر .
حنادس
(
han des
) ا . ع . سه شب پس تاريكى . و ج . حندس .
حناديج
(
han dij
) ع . ج . حندج .
و ج . حندوجة .
حناذ
(
han z
) ا . ع . آفتاب .
حناط
(
hen t
) ا . ع . بوى خوش براى مردگان .
حناط
(
hann t
) ا . ع . گندم فروش .
ج : حناطون . و حنوط فروش .
حناطة
(
hen tat
) ا . ع . گندم فروش و حنوط فروش .
حناطون
(
hann tuna
) ع . ج . حناط .
حناطى
(
hann tiyy
) ا . ع . گندم فروش و غله فروش .
حناظب
(
han zeb
) ع . ج . حنظب (
honzob
) و (
honzab
) .
حناق
(
hen q
) ع . ج . حنق (
hanaq
) .
حناك
(
hen k
) ا . ع . رشتهء حنك بند .
و لبيشه . و چوب يا دوال كه ميخهاى پالان بوى استوار كنند . و چوب كه يك سر آن زير زنخ ناقه و سر ديگر آن در گردن بچه بندند تا ناقه بر آن مهربان گردد . و نام چند نفر .
و نيز حناك . ج : حنكة .
حناكل
(
hon kel
) ا . ع . ناكس . و كوتاه . و درشت و ستبر .
حنان
(
han n
) ا . ع . بخشايش و مهربانى .
و روزى . و بركت . و هيبت و وقار . و رقت قلب . و شر دراز . و حنان الله اى معاذ اللّه . و قوله تعالى فى يحيى : و
حَناناً مِنْ لَدُنَّا
اى تحنن اللّه عليه .
حنان
(
han n
) م . ع . حن عليه حنة و حنانا ( از باب ضرب ) : بخشود بر او مهربانى نمود و ترحم كرد .
حنآن
(
hon ' n
) ع . ج . حناء .
حنان
(
hann n
) ا و ص . ع . خداوند رحمت . و فى الدعاء : يا حنان و يا منان . الحنان هو الذى يقبل على من اعرض منه و المنان هو الذى يبدأ بالنوافل قبل السوال و هما من صفاته تعالى . و نيز حنان : آرزو كنندهء چيزى .
و بخشاينده . و تيرى كه آواز دهد وقت گردانيدن ميان انگشتان . و راه پيدا و آشكار . و نام شاعرى .
و نام اسبى . و لقب كسى . و ابرق الحنان :
نام موضعى . و حمس حنان : دلاورى كه از جهة سرعت وى را آواز باشد .
حنان
(
henn n
) ا . ع . حنا كه بدان خضاب كنند .
حنانة
(
hann nat
) ا . ع . كمان و كمان بانگ آرنده . و زنى كه پيوسته بر ياد شوهر اول خود ناله كند و اندوه ظاهر سازد .
حنانك
(
han naka
) و حنانيك (
han nika
) ع . كلمهء فعل يعنى مهربانى كن بر من باربار . تقول : حنانك يا رب و حنانيك يا رب اى ارحمنى رحمة بعد رحمة .
حنايا
(
han y
) ع . ج . حنية .
حناية
(
hen yat
) م . ع . حنى يده حناية ( از باب ضرب ) : پيچيد دست او را .
و حنى العود : خم داد چوب را . و نيز خراشيد چوب را و پوست باز كرد . و حنى الظهر : دو تا كرده پشت را .
حناير
(
han yer
) ع . ج . حنيرة .
حناين
(
han yen
) ع . ج . حنين و حنين .
حنائى
(
han 'i
) ص . پ . چيزى كه برنك حنا باشد .
حنائى
(
henn 'iyy
) ا . ع . حنافروش .
ج : حنائيون .
حنائيون
(
henn 'iyyuna
) ع . ج .
حنائى .
حنب
(
hanab
) ا . ع . كجى ساقها و دورى ميان دو پاى اسب بىتباعد پاشنه .
حنبال
(
henb l
) ا . ع . فربه پر گوشت .
حنبالة
(
henb lat
) ا . ع . دريا . و مرد بسيار گوى .
حنبتر
(
henbatr
) ا . ع . شدت و سختى .
حنبج
(
henbej
) ا . ع . شپش و قمل .
حنبج
(
honboj
) ا . ع . ستبر پر گوشت .
حنبر
(
hanbar
) ا . ع . كوتاه بالا . و از اعلام است .
حنبر
(
hanbarr
) ا . ع . ملازمت . و عظمت و كلانى . و سختى و قوت و زور .
حنبرة
(
hanbarat
) ا . ع . حنبرة البرد : سختى سرما .
حنبرة
(
hanbarat
) م . ع . حنبر البرد حنبرة : سخت شد سرما .
حنبريت
(
hanbarit
) ص . ع . كذب