و پس آن را بلند كنند و بر آن سوار شوند .
حصار
(
hes r
) ا . ع . پناهى كه شخص را از دشمن نگاهدارد .
حصار
(
hes r
) م . ع . حاصر محاصرة و حصارا . مر . محاصرة .
حصار
(
hes r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ديوار قلعه و بارو و دژغاله . و ديوار باغ و خانه .
و هر جاى محصور و ديوار دارى . و نوائى از موسيقى . و ا خ : شهرى در شمال غربى هندوستان .
و حصار برين : فلك . و حصار پولادى :
انگشتوانهء خياطى . و آتشدان . و آسمان . و هر حصار سخت و محكم . و حصار پيروزه :
آسمان . و حصار تركش : تيردان . و قلعهاى در جزيرهء ملاخه . و حصار شادمان خ : شهرى از تركستان . و حصار كردن :
قلعه بندى كردن . و حصار معلق : آسمان .
و حصار هزار ميخى : آسمان و فلك توابت
حصار
(
hass r
) ا . ع . جماعتى از تازيان .
حصارى
(
hes ri
) ص . پ . منسوب به حصار . و منسوب به شهر حصار و آواز حصار .
حصارى
(
hes ri
) ا . پ . مردم محصور شده .
حصاص
(
hes s
) م . ع . حاصوا محاصة و حصاصا . مر . محاصة .
حصاص
(
hos s
) ا . ع . گوش ستيخ كرده دم جنبان دويدن خر و تيز . و دويدن سخت .
و جرب .
حصاصاء
(
has s '
) ا . ع . خاك .
حصاصة
(
hos sat
) ا . ع . آنچه باقى ماند بعد درودن انگور .
حصافة
(
has fat
) م . ع . حصف الرجل حصافة ( از باب كرم ) :
استوار عقل گرديد آن مرد .
حصالبان
(
has lb n
) ا . ع . حسن لبه .
حصالة
(
hos lat
) ا . ع . گندم و جو باقى ماندهء در خرمن بعد بباد دادن آن . و تلخ دانه و جز آن كه از گندم برآيد .
حصام
(
hass m
) ص . ع . كسى كه بيشتر اوقات اخراج ريح كند .
حصان
(
has n
) ا و ص . ع . درة .
و امراة حصان : زن پارسا و يا شوهردار .
ج : حصن (
hoson
) و حصانات .
حصان
(
has n
) و (
hes n
) ا . ع .
اسب نر و نجيب كه تخم آن عزيز دارند .
ج : حصن (
hoson
) .
حصانات
(
has n t
) ص . ع . ج .
حصان .
حصانة
(
has nat
) م . ع . حصن حصانة ( از باب كرم ) : استوار گرديد حصار و جز آن .
حصانة
(
has nat
) ا . ع . پارسائى زن .
يق امراة بينة الحصانة .
حصانت
(
hes nat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استوارى و استحكام .
حصانيات
(
has niyy t
) ا . ع . يك نوع مرغى .
حصائد
(
has ed
) ع . ج . حصيدة .
و حصائد الالسنة : بياناتى كه زبان از گفتار آن قاصر است .
حصائل
(
has el
) ع . ج . حصيلة .
حصب
(
hasb
) م . ع . حصبه حصبا ( از باب ضرب و نصر ) : انداخت به روى سنگريزه . و حصب الرجل فى الارض :
رفت آن مرد بر روى زمين . و حصب المكان :
سنگريزه گسترد در آنجاى . و حصب عن صاحبه : اعراض كرد از صاحب خود .
و نيز حصب : هيزم انداختن در آتش .
حصب
(
hasab
) ا . ع . سنگريزه . و هيزم و فروزينهء آتش از هر چه باشد و هيزم را ما دام كه آتش از وى افروخته نشود حصب نگويند . و انقلاب چله از كمان .
حصب
(
hasab
) ا . ع . حصب جلده حصبا ( از باب سمع ) : سرخجه برآورد پوست او . و حصب الرجل ( مجهولا ) :
به بيمارى سرخجه مبتلا گرديد آن مرد .
حصب
(
haseb
) ا . ع . شير كه از سردى مسكهء وى نه برآيد . و محل پر از سنگريزه . و بادى كه سنگريزهها را پراكنده كند .
حصباء
(
hasb '
) ا . ع . سنگريزه .
حصبة
(
hasbat
) ا . ع . سنگريزه . و ليلة الحصبة : شبى كه بعد از اباء تشريق بود .
حصبة
(
hasabat
) ا . ع . واحد حصب يعنى يك عدد سنگريزه .
حصبة
(
hasbat
) و (
hasabat
) و (
hasebat
) ا . ع . سرخجه .
حصبة
(
hasebat
) ا و ص . ع . باد سخت كه سنگريزه بردارد . و ارض حصبة :
زمين سنگريزهناك .
حصبه
(
hasbe
) ا . پ . يك نوع تب دائمى كه غالبا با بروز بثورات سرخ رنگ در سينه و شكم و پشت همراه است و گاه گاه بطور وبائى بروز مىكند و در خراسان دمنه و در آذربايجان خسته و مردم فرنگ تيفوس مىگويند .
حصة
(
hessat
) ا . ع . بهره . ج :
حصص (
hesas
) .
حصحاص
(
hash s
) ا و ص . ع . خاك .
و قرب حصحاص : شب روى سريع و شتاب بدون درنگ . و ذو الحصحاص ا خ : نام كوهى .
حصحص
(
heshes
) ا . ع . خاك و