حشاك
(
hacc k
) ا . خ . ع . نام جوئى .
حشاكة
(
hac kat
) ا . ع . دهانبند بزغاله .
حشان
(
hecc n
) ع . ج . حش . و ج . حش و حش .
حشايا
(
hac y
) ع . ج . حشية (
haciyyat
) .
حشائش
(
hac ec
) ع . ج . حشيش .
حشائشى
(
hac eciy
) ص . ع . منسوب بحشائش .
حشبلة
(
hacbalat
) ا . ع . عيال و اهل بيت .
حشة
(
hoccat
) ا . ع . قبهء كلان . ج :
حشش .
حشحشة
(
hachacat
) م . ع . جنبيدن و پراكنده شدن .
حشد
(
hacd
) م . ع . حشد حشدا ( از باب نصر و ضرب ) فراهم آورد . و حشد الزرع : روئيد همهء كشث . و حشد القوم : گرد آمدند قوم براى يارى و يا زود رسيدند آوازدهنده را و يا فراهم آمدند براى امرى واحد . و حشدت الناقة : فرود آمد شير در پستان ناقه .
حشد
(
hacd
) و (
hacad
) ا . ع . جماعت .
حشد
(
haced
) ص . ع . كسى كه در بذل و شش و يارى و مال دريغ ندارد . يق رجل حشد . و عين حشد : چشمهاى كه آبش خشك نشود . و واد حشد : وادى كه بدون باران بسيار جارى نشود .
حشد
(
hoccad
) ع . ج . حاشد .
حشر
(
hacr
) ص . ع . اذن حشر :
گوش لطيف ( واحد و تثنيه و جمع در وى يكسان است ) . و نيز پرلطيف كه بر تير نهند .
و سنان حشر . سنان باريك . و كذلك سهم حشر . ج : حشر (
hocr
) . و نيز حشر : بمعنى محشور . و منه الاموال الحشرية اى المحشورة .
حشر
(
hacr
) م . ع . حشر القوم حشرا ( از باب نصر و ضرب ) : جمع كرد آن قوم را .
و منه يوم الحشر يعنى روز قيامت . و حشر السنان : باريك و لطيف گردانيد سنان را . و حشر فلانا : بيرون كرد فلان را از وطنش . و حشرت السنة الشديدة المال : هلاك كرد آن سال سخت مالها را . و حشر فلان فى ذكره و بطنه ( مجهولا ) :
كير و شكم فلان كلان و ستبر گرديد . و كذلك حشر فى راسه .
حشر
(
hocr
) ص . ع . ج . حشر . يق سهام حشر .
حشر
(
hocr
) و (
hocor
) ا . ع . سبوس .
حشر
(
hacar
) ع . ج . حشرة .
حشر
(
hacer
) ص . ع . و طب حشر :
خيك شير كه نه كوچك باشد و نه بزرگ . و خيك شير ريمناك .
حشر
(
hacar
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جمعيت و ازدحام و انجمن و مجمع .
حشرات
(
hacar t
) ا . ع . ج . حشرة .
و هوام و دواب صغار و جانوران زير زمينى .
و ثمرهاى دشتى مانند صمغ و جز آن . و حشرات الارض : جانوران خزنده .
حشرة
(
hacarat
) ا . ع . جانور خزنده و گزنده و يا جانور زيرزمينى . ج : حشرات .
و پوستى كه ملاصق دانه باشد . ج : حشر (
hacar
) . و تمام شكار و يا بهرهء نفيس از آن و يا آنقدر از شكار كه خورده شود . و ريم مشك شير .
حشرج
(
hacraj
) ا . ع . چاه در ميان سنگ ريزهها كه به آب نزديك باشد . و كوزهء بسيار نازك كه آب در آن سرد گردد . و مغاك در كوه كه در آن آب صاف شود . و سنگهاى نرم مانند كلوخ . و از اعلام است .
حشرجة
(
hacrajat
) ا . ع . واحد حشرج يعنى يك قطعه سنگ نرم .
حشرجة
(
hacrajat
) م . ع . آمد و شد كردن جان در گلو هنگام مرگ و گرديدن در آن حال آواز در حلق . و گرديدن آواز خر در حلق وى .
حشر خرام
(
hacr - xer m
) ص .
پ . زنى كه از زيبائى و رفتار جميلانهء خود فتنه برمىانگيزاند و هنگامه برپا مىنمايد .
حشرف
(
hacraf
) ا . ع . درخت انجير خاردار كه انجير فرنگى نيز گويند .
حشرگاه
(
hacr - g h
) ا . پ . جاى رستخيز و روز محشر .
حشرگاى
(
hacar - g y
) ص . پ .
زنى كه هواخواه بسيار داشته باشد .
حشرى
(
hacari
) ا و ص . پ .
كثير الشهوة خواه مرد باشد و يا زن . و نيز سپاهى نظامى و سپاهى مسلح سبك بار .
حشرية
(
hacariyyat
) ص . ع . محشور و مجموع . يق الاموال الحشرية .
حشش
(
hocac
) ع . ج . حشة (
hoccat
)
حشط
(
hact
) م . ع . چيزى از روى چيزى برداشتن تا برهنه شود . و جل از پشت ستور بر گرفتن . و پوست باز كردن ( و الفعل من نصر و ضرب ) .
حشف
(
hacf
) ا . ع . نان خشك .
حشف
(
hacaf
) و (
hacef
) ا . ع .
بدترين خرما و يا خرماى ضعيف بىهسته .
يا خشك . المثل حشفا و سوء كيلة اى اى تعطينى حشفا و تسئ الكيل . و پستان خشك .
حشفة
(
hacafat
) ا . ع . واحد حشف يعنى يك خرماى پست . و مهرهء نره تا ختنهگاه .
و بيخهاى كشت كه پس از درودن باقى مانده باشد . و پيرهزن كلان سال . و خمير خشك آرد . و ريشى كه در ناى گلوى مردم و شتر