جانورى . ج : حساكل و حسكلة . و آنچه بپرد از آهن گرم وقت كوفتن آن .
حسكلة
(
haskalat
) م . ع . حسكل حسكلة : كشت شتران ريزه را .
حسكلة
(
heskelat
) ع . ج . حسكل .
حسكلتان
(
heskelat ne
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه . دو خصيه .
حسل
(
hasl
) م . ع . حسله حسلا ( از باب نصر ) : فرومايه كرد آن را . و فلان يحسل بنفسه اى يقصر و يركب بها الدناءة . و حسل منه : باقى گذاشت از آن به كار ناآينده . و حسل به ( مجهولا ) :
اى اخس حظه . و حسله حسلا ( از باب ضرب ) : سخت راند آن را .
حسل
(
hasl
) ا . ع . غورهء كنار .
حسل
(
hesl
) ا . ع . بچهء سوسمار كه از بيضه بيرون آمده باشد . ج : احسال و حسول و حسلان و حسلة . و ابو الحسل : سوسمار .
و لا آتيك سن الحسل : نيايم پيش تو گاهى لان سن الحسل لا تسقط ابدا حتى تموت .
حسل
(
hosol
) ع . ج . حسيل . و ج .
حسيلة .
حسلات
(
hasal t
) ا . ع . پشتههاى سنگ در ديار ضباب .
حسلان
(
hesl n
) و حسلة (
hesalat
) ع . ج . حسل (
hesl
) .
حسم
(
hasm
) م . ع . حسمه حسما ( از باب ضرب ) : بريد آن را . و حسم العرق : بريد آن رگ را و از آهن داغ كرد تا خون بند آيد . و حسم الداء :
قطع كرد بيمارى را بدوا . و حسم فلانا الشيئى : بازداشت فلان را از آن چيز .
حسمى
(
hesm
) ا . ع . زمينى بباديه ، بها جبال شواهق لا يكاد القتام يفارقها . و قبيلهء جذام . و آبى مرمر كلب را گويند هو بقية ماء الطوفان
حسمى
(
hosamiy
) ا . ع . مرد بسيار موى .
حسن
(
hosn
) ا . ع . جمال و خوبى و نيكوئى ج : محاسن .
حسن
(
hosn
) م . ع . حسن حسنا ( از باب كرم و نصر ) : خوب و نيكو گرديد و صاحب جمال شد .
حسن
(
hosn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جمال و زيبائى و رونق و فروغ و نيكوئى صورت و نيكوئى و نزاكت و لطافت و خوشى و خوبى . و حسن اختيار : خوبى پسنديدگى . و حسن آداب : خوشى اخلاق و خصال .
و حسن بىنظير : زيبائى بىمثل و مانند .
و حسن تدبير : نيكوئى تدبير و تدبير نيك و زيركى در كار . و حسن حال : حالت خوش . و حسن خدمت : نيكوئى خدمت و پرستارى . و حسن خطاب : فصاحت و زبانآورى . و حسن خلق : خوشى و نيكوئى خوى و طبيعت . و حسن راى :
نيكوئى عقيده و بصيرت و دانائى در كار .
و حسن سلوك : نيكوئى رفتار و كردار .
و حسن ظن : خوشى عقيده . و حسن عاريتى : جمال و نيكوئى كه ذاتى شخص نباشد و زينتى كه شخص بر خود مىدارد از خال و سرمه و آرايش . و حسن عقيدت :
وفادارى و صدق و نمك حلالى . و حسن عهد : نيكوئى عهد و پيمان و قول صحيح .
و حسن قبول : نيكوئى پسند و خوش افتى در پسند . و حسن مطلع : باصطلاح عروض بيت دويم از غزل و قصيده كه پس از مطلع باشد . و حسن مطلق : حسن بارى تعالى كه عدم و تنزل ندارد . و حسن معامله :
خوشى و نيكوئى داد و ستد . و حسن مقيد :
زيبائى كه گاه موجود و گاه معدوم شود و داراى حد و نهايتى باشد . و حسن يوسف :
اسفنج .
حسن
(
hasan
) ا و ص . ع . خوب و نيكو و صاحب جمال . و نام درختى خوشنما . و پشتهء بلند . و از اعلام است : الامام الهمام حسن بن على بن ابى طالب امام دويم از ائمهء اثنا عشر و بزرگترين اولاد حضرت فاطمهء زهرا عليها السلام تولد همايونش در شب پانزدهم ماه رمضان سال سيوم از هجرت و رحلتش در مدينه در ماه صفر سال پنجاهم هجرت و مزار شريفش در بقيع . الامام الهمام ابو محمد الحسن بن على العسكرى امام يازدهم از ائمهء اثنا عشر تولد همايونش در مدينهء طيبه در شهر ربيع الاول سال 232 هجرى و رحلتش در سرمن راى در 22 ربيع الاول سال 260 هجرى و مزار شريفش در سر من راى .
الوزير نظام الملك حسن بن على بن اسحق طوسى در سال 485 هجرى وفات نمود .
حسن بسن
(
hasan - basan
) ا . ع .
بسيار نيك . ج : حسان .
حسن
(
hasan
) و (
hoson
) ا . ع .
استخوان نزديك آرنج .
حسن
(
hesan
) ع . ج . حسنة .
حسن
(
hosan
) ع . ج . حسنى (
hosn
) .
حسناء
(
hasn '
) ص . ع . زن صاحب جمال .
حسنات
(
hasan t
) ع . ج . حسنة .
حسنات
(
hasan t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كارهاى نيك و اعمال خيريه .
حسنة
(
hesnat
) ا . ع . كرانهء برآمدهء كوه . ج : حسن (
hesan
) .
حسنة
(
hasanat
) ا . ع . نيكى - خلاف سيئة - . ج : حسنات .
حسنة
(
hasanat
) ص . ع . زن صاحب جمال . ج : حسان .