به روى و گرفت معظم آن را .
تجلى
(
tajalli
) م . ع . چون واوى باشد يق تجلى عنه : دور شد از آن . و تجلى الامر : منكشف شد كار و هويدا گرديد .
و تجلى البازى : برداشت سر را باز و بتامل نگريست . و چون يائى باشد يق تجلى الشيئ : نگريست بسوى آن چيز . و تجلاه :
بالاى آن برآمد .
تجلى
(
tajalli
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روشنى و تابدارى و تابش و رونق و هويدائى و جلوه و نمايش . و تمثل . و تجلى دادن : روشنى دادن . و تجلى كردن :
منور كردن و آراستن و جلا دادن و واضح كردن و هويدا كردن . و عيد تجلى : عيد هوشان . مر . هوشان و هوشانى .
تجليات
(
tajalli t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جلوهها .
تجليب
(
tajlib
) م . ع . گرد آمدن . و بانگ كردن . و جلب الفرس : زجر كرد اسب را . و نيز تجليب : باز داشتن . و پستان ناقه را به پشم و گل اندودن تا بچه شير نخورد .
تجلية
(
tajleyat
) م . ع . چون واوى باشد يق جلى البازى تجلية : بلند كرد سر را آن باز و نگريست به تأمل . و نيز تجلية :
روشن كردن و هو تجلى عن نفسه اى يعبر عن ضميره . و جلى فلانا الامر :
روشن و هويدا كرد كار را بر فلان و كذلك جلى عنه الامر . و جلى العروس زوجها و صيفة او غيرها : داد عروس را شوى وى كنيز يا غير آن وقت جلوه . و جلى ببصره تجلية : چشم انداخت . و چون يائى باشد آشكار كردن يق الله يجلى الساعة : خداوند آشكار مىكند قيامت را .
تجليح
(
tajlih
) م . ع . پيش آمدن .
و به قوت گذشتن از كارى . و حمله كردن . و دادن .
تجلىخيز
(
tajalli - xiz
) ص . پ .
بر آيندهء از براى جلوه و ظهور .
تجليد
(
tajlid
) م . ع . پوست باز كردن يقال جلد الجزور كما يقال سلخ الشاة و قل ما يقال سلخ الجزور . و پوست پوشانيدن چيزى را .
تجليز
(
tajliz
) م . ع . جلز تجليزا :
تمام تير كشيد كمان را . و نيز تجليز :
نورديدن و پيچيدن و كشيدن و بر كندن . و تيز رفتن . و پى پيچيدن بر تير و تازيانه و دستهء شمشير و جز آن .
تجلىزاده
(
tajalli - z de
) ص . پ .
مولود نامور و عالىنژاد .
تجلىزار
(
tajalli - z r
) ا . پ .
جائى كه نور و روشنائى فراوان باشد .
تجليف
(
tajlif
) م . ع . جلفت كحل تجليفا : هلاك كرد سال قحط مالها را .
تجليق
(
tajliq
) م . ع . جلقهم تجليقا : بمنجنيق انداخت آنها را .
تجلى قيامت
(
tajallie - qi mat
) ص .
پ . معشوقهاى كه در تابدارى و رونق فايق بر ديگران باشد .
تجلى كده
(
tajalli - kade
) و تجلى گاه (
tajalli - g h
) ا . پ . جائى كه نور و روشنائى بسيار و فراوان باشد .
تجليل
(
tajlil
) م . ع . فراز گرفتن .
و جلل الفرس : جل پوشانيد اسب را .
تجمجم
(
tajamjom
) م . ع . سخن ناپيدا گفتن .
تجمر
(
tajammor
) م . ع . تجمر القوم : فراهم آمدند آن قوم . و تجمر الجيش : مقيم گرديد لشكر بدار الحرب .
تجمع
(
tajammo '
) م . ع . فراهم آمدن - ضد تفرق - و گرد آمدن مردم از هر جاى .
تجمل
(
tajammol
) م . ع . خود را زينت دادن و آراسته شدن . و پيه گداخته خوردن .
و منه قيل للمراة تجملى و تعففى اى كل الشحم و اشربى العفافة .
تجمل
(
tajammol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى . جاه و جلال و خدم و حشم و حشمت و شوكت و عظمت و بزرگى . و اسباب و سامان بزرگى و رفاه و آسايش .
تجملات
(
tajammol t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اسباب زينت و آرايش و شكوه و بزرگى و عيش و عشرت .
تجمم
(
tajammom
) م . ع . تجمم النبت : انبوه گرديد گياه .
تجمم
(
tajammom
) ا . ع . متعهء زن طلاق يافته .
تجموء
(
tajammo '
) م . ع . تجما فى ثيابه : ترنجيد و فراهم آمد در جامه .
و تجمأ عليه : گرفته پنهان ساخت آن را .
و تجمأ القوم : فراهم آمدند آن گروه از هر جاى .
تجمهر
(
tajamhor
) م . ع . تجمهر علينا : دراز دستى نمود بر ما .
تجمى
(
tajammi
) م . ع . تجمى القوم : مجتمع شدند آن گروه با هم .
تجميد
(
tajmid
) م . ع . فسردن .
و بسته شدن گرفتن .
تجمير
(
tajmir
) م . ع . جمره تجميرا : فراهم آوردن آن را . و جمر القوم على الامر : گرد آمدند آن قوم بر كار . و جمرت المراة : گره زد آن زن گيسوان را در پس قفا . و جمر : بريد پيه خرما بن را .
و جمر الجيش : مقيم گردانيد لشكر را بدار الحرب و باز نگردانيد آنها را . و جمرت الثوب تجميرا : بخور داد جامه را . و