تحاجز
(
tah joz
) م . ع . باز شدن دو گروه از يكديگر در جنگ .
تحاجى
(
tah ji
) م . ع . با هم چيستان گفتن يق بينهم احجية يتحاجون بها .
تحاد
(
tah dd
) م . ع . با يكديگر مخالفت كردن و باز داشتن .
تحادب
(
tah dob
) م . ع . كوز پشت شدن .
تحادث
(
tah dos
) م . ع . با هم سخن گفتن .
تحادر
(
tah dor
) م . ع . ريختن و افتادن فى حديث الاستسقاء رايت المطر يتحادر على لحيته اى ينزل و يقطر .
تحادل
(
tah dol
) م . ع . با هم جور كردن . و كژ شدن بر كمان وقت تير زدن .
تحادى
(
tah di
) م . ع . راندن بعض شتر هر بعض را يق تحادت الابل .
تحاذى
(
tah zi
) م . ع . تحاذى القوم فيما بينهم : بخش كردند آن گروه ميان خودشان .
تحارب
(
tah rob
) م . ع . با يكديگر جنگ كردن .
تحارير
(
tah rir
) ع . ج . تحرير .
تحازن
(
tah zon
) م . ع . اندوهگين شدن .
تحاسد
(
tah sod
) م . ع . يكديگر را حسد بردن .
تحاسين
(
tah sin
) ع . ج . تحسين .
تحاشد
(
tah cod
) م . ع . گرد آمدن قوم براى معاونت . فى الفور حاضر آمدن بر آواز . و مجتمع شدن بر كارى واحد يق تحاشد القوم .
تحاشى
(
tah ci
) م . ع . بيكسو شدن .
تحاشى
(
tah ci
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حاشا گفتن و ابا و امتناع و انكار و عدم قبول . و تحاشى كردن : انكار كردن و قبول نكردن و نپذيرفتن و امتناع نمودن و بيك سو رفتن . و كيبيدن .
تحاص
(
tah ss
) م . ع . تحاص الغريمان : قسمت كردند آن دو غريم مال را در ميانهء خودشان .
تحاصب
(
tah sob
) م . ع . بر يكديگر سنگريزه انداختن .
تحاصص
(
tah sos
) م . ع . تحاص مر . تحاص .
تحاض
(
tah zz
) م . ع . تحاضوا :
برانگيخت بعضى مر بعضى را .
تحافى
(
tah fi
) م . ع . قضيه پيش حاكم بردن يق تحافينا الى السلطان اى ترافنا .
تحاق
(
tah qq
) م . ع . با هم خصومت كردن .
تحاقر
(
tah qor
) م . ع . نفس خود را خوار نمودن .
تحاك
(
tah kk
) م . ع . خاريدن و سودن يكى مر ديگرى را .
تحاكم
(
tah kom
) م . ع . با خصم نزديك حاكم شدن يق تحاكما الى الحاكم .
تحالز
(
tah loz
) م . ع . تحالزنا بالكلام : با هم بسخن در پيوستيم .
تحالف
(
tah lof
) م . ع . با هم عهد و پيمان بستن و سوگند خوردن با يكديگر يق تحالفوا .
تحالق
(
tah loq
) م . ع . سر تراشيدن يكى مر ديگرى را .
تحالل
(
tah lol
) م . ع . با هم فرود آمدن .
تحالم
(
tah lom
) م . ع . حلم نمودن از خود كه نباشد و خواب جعل كردن .
تحالم
(
tah lem
) ع . ج . تحلمة .
تحالى
(
tah li
) م . ع . شگفتى و زيبى نمودن كسى يق تحالت المراة اذا ظهرت حلاوة و عجبا .
تحاليل
(
tah lil
) ا . ع . ج . تحليل .
تحامق
(
tah moq
) م . ع . خويشتن را گول ساختن .
تحامل
(
tah mol
) م . ع . تحامل فى الامر و بالامر : به خود گرفت كار را بمشقت . و تحامل عليه : كار فرمود او را فوق طاقت وى و ستم كرد .
تحامل
(
tah mol
) ا . ع . حمل عصيان بر خصم .
تحامى
(
tah mi
) م . ع . تحاماه الناس : خويشتن را از وى نگاهداشتند مردم و پرهيز نمودند از او .
تحان
(
tah nn
) م . ع . نيك طرب كردن .
تحانى
(
tah ni
) م . ع . بيكسو خميدن .
تحاور
(
tah vor
) م . ع . با يكديگر سخن گفتن .
تحاوز
(
tah voz
) م . ع . تحاوز الفريقان : دو گروه از هم بكرانه شدند .
تحاوش
(
tah voc
) م . ع . تحاوشوه :
در ميان گرفتند او را .
تحاويل
(
tah vil
) ا . ع . تحاويل الارض : خطا كردن يك سال در زراعت و سال ديگر بصواب آن رسيدن .
تحائف
(
tah ef
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تحفهها و هديهها و ارمغانها .
تحايى
(
tah yi
) ع . ج . تحياة (
tah'y t
) يكى از منازل ماه و آن سه ستاره