تجخية
(
tajxeyat
) م . ع . جخى المصلى تجخية : بلند كرد نماز گزار شكم را و گشاده داشت هر دو بازو را در سجده .
و جخى الليل : ميل كرد شب . و جخى الشيخ : پشت خم كرد پير . و منه الحديث :
كالكوز مجخيا .
تجخير
(
tajxir
) م . ع . جخر رأس البئر تجخيرا : فراخ كرد سر چاه را .
تجدب
(
tajaddob
) م . ع . ناگوار شمردن چيزى را يق ما اتجدب ان اصحبك .
تجدد
(
tajaddod
) م . ع . نو گرديدن .
و تجدد الضرع : خشك گرديد شير پستان .
تجدل
(
tajaddol
) م . ع . بر زمين افتادن يق جدله فتجدل : بر زمين زد او را پس زمين افتاد . و تجدله : بر زمين زد او را ( لازم و متعدى ) .
تجديح
(
tajdih
) م . ع . جدح السويق تجديحا : شورانيد پست را و آميخت .
تجديد
(
tajdid
) م . ع . جدده تجديدا :
نو كرد آن را .
تجديد
(
tajdid
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - از سر نو ساختگى و نو كردگى . و نو و تازگى .
و تجديد بشره : پوست دادن بشره . و تجديد مرض : نكس و عود مرض . و تجديد كردن : از سر نو ساختن و نو كردن . و تجديد هوا : تازگى هوا .
تجدير
(
tajdir
) م . ع . جدر تجديرا ( مجهولا ) : چيچك بر آورد . و جدره :
سزاوار گردانيد آن را . و جدر الشجر :
بر آمد بار آن درخت باندازهء نخود . و جدر النبت : نمودار شد سرهاى گياه مانند چيچك .
و جدر الجدار : اندود كرد ديوار را از گل و گچ و مانند آن .
تجديع
(
tajdi '
) م . ع . هر دو گوش خر بريدن . و جدعت الصبى امه تجديعا :
بدخوار گردانيد آن كودك را مادر وى .
تجديف
(
tajdif
) م . ع . ناسپاسى كردن نعمت را و كم شمردن و گفتن كه نيست مرا و نيست نزد من .
تجديل
(
tajdil
) م . ع . جدله تجديلا :
بر زمين زد او را .
تجذب
(
tajazzob
) م . ع . تجذبه :
آشاميد آن را .
تجذم
(
tajazzom
) م . ع . بريده گرديدن .
تجذى
(
tajazzi
) م . ع . دم كشان بانگ كردن كبوتر گرد مادهء خود يق الحمام يتجذى بالحمامة .
تجذيذ
(
tajaziz
) م . ع . تبعيت خواستن از قوم و ناكردن ايشان .
تجذير
(
tajzir
) م . ع . بريدن و از بيخ كندن . و ضرب كردن عددى را در نفس خود .
تجذيم
(
tajzim
) م . ع . جذمه تجذيما :
بريد آن را .
تجر
(
tajr
) م . ع . تجر تجرا و تجارة .
مر . تجارة .
تجر
(
tajr
) و (
tojor
) ع . ج . تاجر .
تجر
(
tajar
) ا . پ . خانهء زمستانى كه در آن تنور و بخارى باشد و بلغت اهل قزوين گنجينه و مخزن .
تجرء
(
tajarro '
) م . ع . تجرء عليه :
دلير گرديد به روى .
تجربة
(
tajrebat
) م . ع . جربه تجربة :
آزمود آن را .
تجربة
(
tajrebat
) و (
tajrobat
) ا . ع .
آزمايش . ج : تجارب .
تجربه
(
tajrobe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آزمايش و امتحان . و تجربه كردن آزمايش نمودن و امتحان كردن .
تجربه كار
(
tajrobe - k r
) ص . پ .
عالم به شغل و عامل با تجربه . و تجربه تجربهكاران روزگار : آزمودگان كارهاى دنيا .
تجربه كارى
(
tajrobe - k ri
) ا . پ .
آزمايش و عمل و مشق .
تجرثم
(
tajarsom
) م . ع . افتادن از بالا به نشيب و فراهم آمدن و لازم گرفتن جاى را .
و تجرثم الشيئ : گرفت بهتر آن چيز را .
تجرثى
(
tajarsi
) م . ع . بر آمدن جرثئة (
jersaat
) كه ناى گلو باشد و آماس كردن آن .
تجرجر
(
tajarjor
) م . ع . ريختن آب در حلق . و جرعه جرعه نوشيدن آب .
تجرجم
(
tajarjom
) م . ع . افتادن و بچاه فرو رفتن و شكسته و ويران گرديدن . و تجرجم الليل : به آخر رسيد شب . و تجرجم الوحشى فى و جاره : در آمد آن وحشى در جاى باش خود و فراهم گرديد و نيز تجرجم : بسيار نوشيدن و خوردن .
تجرد
(
tajarrod
) م . ع . برهنه گرديدن .
و تجرد للامر : كوشش كرد در كار و از همه فارغ شده بوى پرداخت . و تجرد العصير : فرو نشست جوش آن عصير . و تجردت السنبلة : بر آمد خوشه از غلاف .
و تجرد بالحج : همچو حاجيان گرديد .
منه قول عمر رضى اللّه عنه تجرد و ابالحج و ان لم تحرموا اى تشبهوا بالحاج و ان لم تكونوا حجاجا . و ايضا فلان تجرد بالحج اذا افرده و لم يقرن .
تجرد
(
tajarrod
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تنهائى و گوشه نشينى . و بىزنى و بىكسى و برهنگى . و ترك دنيا و ترك علايق .
و عالم تجرد : عالم انقطاع از ما سوى اللّه و حالت تجرد : حالت تنهائى و گوشهنشينى .
تجرد گزين
(
tajarrod - gozin
) ص . پ .
برگزيندهء تنهائى و گوشهنشينى و تارك علايق دنيوى .
تجرس
(
tajarros
) م . ع . سخن گفتن .
تجرع
(
tajarro '
) م . ع . فرو خوردن