تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 808

مساهمون:

ص٨٠٨
و بر كارى بزرگ شد . و تجسم الرمل و الجبل : بر بلندى ريگ و كوه بر شد . و تجسم الارض : متوجه آن زمين شد و ارادهء وى نمود . و تجسم فلانا : برگزيد فلان را يق تجسمته من بين القوم اى اخترته كانك قصدت جسمه .

تجسير

(
tajsir
) م . ع . جسره تجسيرا : دلاور گردانيد او را .

تجسيم

(
tajsim
) م . ع . جسمه تجسيما : قرار داد و گردانيد آن را صاحب جسم و كلان تن ساخت آن را .

تجشع

(
tajacco '
) م . ع . سخت حريص شدن .

تجشم

(
tajaccom
) م . ع . تجشم الامر : بتكلف كار كرد و رنج آن كشيد .

تجشوء

(
tajacco '
) م . ع . آروغ دادن .

تجشوء

(
tajacco '
) ا . ع . آروغ .

تجشئة

(
tajceat
) م . ع . آروغ دادن .

تجشير

(
tajcir
) م . ع . جشر الاناء تجشيرا : خالى كرد آوند را . و نيز تجشير : بچرا گذاشتن ستور را شباروز و ترك كردن .

تجشيم

(
tajcim
) م . ع . تكليف كردن بر كسى در كارى .

تجصيص

(
tajsis
) م . ع . جصص الاناء : پر كرد آوند را . و جصص البناء : به گچ اندود خانه را . و جصص الجرو : چشم باز كرد سگ بچهء نوزاده . و جصص الشجر : ظاهر شد آنچه اول از درخت ظاهر مىشود . و جصص على العدو : حمله آورد بر دشمن .

تجضم

(
tajazzom
) م . ع . به دهان گرفتن چيزى را .

تجضيض

(
tajziz
) م . ع . آهنگ كردن بجنگ . و بعلى متعدى مىشود يق جضض عليه بالسيف . و سخت دويدن .

تجعب

(
taja'ob
) م . ع . افتادن . و تجعب الجعبة : تيردان ساخت و به كار برد تيردان را .

تجعبى

(
taj'abi
) م ع . افگنده شدن يق جعبيته فتجعبى : افگندم آن را پس افگنده شد . و جيش يتجعبى : سپاهى كه بعض آن بر بعضى مىافتد .

تجعثم

(
taja'som
) م . ع . ترنجيدن و درهم كشيده شدن .

تجعثن

(
taja'son
) م . ع . ترنجيدن و در هم كشيده شدن . و فراهم گرديدن .

تجعجع

(
taja'jo '
) م . ع . خود را بر زمين زدن از دردى كه رسيده باشد .

تجعد

(
taja'od
) م . ع . در كشيده شدن و ترنجيدن و تجعد الشعر : پيچان گرديد آن موى .

تجعر

(
taja'or
) م . ع . بر ميان بستن رسن جعار را . مر . جعار .

تجعس

(
taja'os
) م . ع تجعس الرجل : پليدى كرد و فحش گفت آن مرد .

تجعم

(
taja'om
) م . ع . طمع كردن . و تجعم العود : آواز داد چوب .

تجعيب

(
taj'ib
) م . ع . افگندن . و جعب الجعبة : تيردان ساخت .

تجعيد

(
taj'id
) م . ع . جعد الشعر تجعيدا : مرغول كرد موى را .

تجفاف

(
tajf f
) م . ع . جففه تجفيفا و تجفافا : خشك كرد آن را .

تجفاف

(
tejf f
) ا . ع . بر گستوان و خفتان . ج : تجافيف .

تجفجف

(
tajafjof
) م . ع . تجفجف الثوب : نيم خشك گرديد جامه . و تجفجف الطائر : پر باد گرديد مرغ و فرو گرفت بيضه‌ها را زير پرهاى خود .

تجفر

(
tajaffor
) م . ع . تجفر ولد الشاة : چهار ماهه شد بزغاله و از شير بازماند .

تجفف

(
tajaffof
) م . ع . خشك شدن جامه .

تجفل

(
tajaffol
) م . ع . تجفل الديك : دروا كرد موى و پرهاى گردن را آن خروس .

تجفوء

(
tajaffo '
) م . ع . تجفئت البلاد : بىخير گرديد شهرها .

تجفير

(
tajfir
) م . ع . باز ماندن فحل از گشنى .

تجفيف

(
tajfif
) م . ع . جففه تجفيفا و تحفافا : خشك كرد آن را . و جفف الفرس : بر گستوان پوشانيد اسب را .

تجفيف

(
tajfif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خشك شدگى . و تجفيف كردن : خشك كردن .

تجفيل

(
tajfil
) م . ع . جفله تجفيلا : پوست باز كرد آن را . و جفل الطين : به بيل بر كند گل را .

تجفين

(
tajfin
) م . ع . بسيار جماع كردن . و طعام دادن در كاسه‌هاى بزرگ .

تجلا

(
tajall
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تجلى . مر . تجلى .

تجلب

(
tajallob
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جلب شدگى .

تجلبب

(
tajalbob
) م . ع . جلباب پوشيدن .

تجلة

(
tajellat
) ا . ع . بزرگى و فعله من تجلتك : كرد آن را از بهر تو .

تجلجل

(
tajaljol
) م . ع . فرو رفتن به زمين و جنبيدن و تجلجلت قواعد البيت اى تضعضعت .

تجلد

(
tajallod
) م . ع . بتكلف چابكى كردن .

تجلس

(
tajallos
) م . ع . نشستن قاضى در مجلس قضاوت .

تجلق

(
tajalloq
) م . ع . نيك خنديدن تا آنكه اقصاى دندانها نمايان شود .

تجلل

(
tajallol
) م . ع . تجلله بر آمد
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 808 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )