خشم . و جرعه جرعه آشاميدن آب و مانند آن .
تجرع
(
tajarro '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جرعه جرعه . و تجرع كردن :
جرعه جرعه نوشيدن .
تجرف
(
tajarrof
) م . ع . تجرف الطين به بيل بركند گل را . و تجرف السيل الارض : كاويد توجبه زمين را .
تجرم
(
tajarrom
) م . ع . گناه كردن .
و خرماى ريخته را چيدن . و تجرم عليه :
دعواى گناهى كرد بر وى كه نكرده بود و تجرم الليل : گذشت شب و تمام گرديد .
و كذلك تجرم النهار و غيره .
تجرمز
(
tajarmoz
) م . ع . فراهم آمدن .
و تجرمز عليهم : افتاد بر ايشان . و تجرمز الليل : گذشت شب و سپرى شد .
تجره
(
tajarroh
) م . ع . تجره الامر :
منكشف و آشكار گرديد كار .
تجرى
(
tajarri
) م . ع . چون واوى باشد بچه گرفتن المثل : من تجرى جر و سوء اكله در حق كسى گويند كه در غير محل نيكى كند يا از پروردهء خود بدى بيند . و چون يائى باشد وكيل گرفتن يق تجريت جريا .
تجرى
(
tajarri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جرئت و دليرى .
تجرئ
(
tajri '
) ا . پ . جرءه عليه تجريئا : دلير گردانيد او را به روى .
تجريب
(
tajrib
) ا . ع . آزمايش و امتحان . و گرفتن عيار .
تجرئة
(
tajreat
) م . ع . دلير گردانيدن .
تجرية
(
tajreyat
) م . ع . جراه تجرية :
وكيل گرفت او را .
تجريج
(
tajrij
) م . ع . موى ستردن .
و جنبان و فراخ ساختن چيزى .
تجريح
(
tajrih
) م . ع . خسته كردن يق جرحه تجريحا : خسته و مجروح كرد آن را .
تجريد
(
tajrid
) م . ع . برهنه كردن زمين را از گياه و جز آن . و پيراستن درخت . و جامهء كهنه پوشيدن . و جرده :
باز كرد پوست آن را . و جرده من ثوبه :
برهنه كرد او را . و جرد الجلد : بركند موى پوست را . و جرد القوم : سؤال كرد از قوم و ندادند او را يا دادند بناخوشى .
و جرد القطن : پنبه بيرون كرد از پنبه دانه .
و جرد السيف : بركشيد شمشير را . و جرد الكتاب : بىاعراب و بىنقطه نوشت آن نامه را . و جرد الحج : به تنهائى و بىعمره گذارد آن حج را .
تجرير
(
tajrir
) م . ع . نيك كشيدن و بسيار كشيدن .
تجريس
(
tajris
) م . ع . آزموده گارى كردن و آزمودن . و محكم راى كردن .
و حاكم گردانيدن كسى را در مال خويش .
و شنوانيدن . و برداشتن گمنامى از كسى و و منتشر كردن ذكر وى .
تجريش
(
tajric
) ا خ . پ . قصبهء حاكم نشين بلوك شمران رى كه تا شهر طهران دو فرسخ مسافت دارد .
تجريع
(
tajri '
) م . ع . فرو خورانيدن خشم و جز آن .
تجريف
(
tajrif
) م . ع . كاويدن سيل زمين را . و جرف الطين : به بيل بركند گل را .
تجريم
(
tajrim
) م . ع . تمام كردن سال و بيرون آمدن از چيزى يق جرمناهم اى خرجنا عنهم .
تجريه
(
tajrih
) م . ع . جره الامر تجريها آشكارا كرد آن كار را .
تجزر
(
tajazzor
) م . ع . تجزروا فى القتال اى تركوهم جزرا للسباع اى قطعا .
تجزع
(
tajazzo '
) م . ع . بخش كرده گرفتن و تجزعت العصا : شكسته گرديد عصا .
تجزف
(
tajazzof
) م . ع . تجزف فيه : در آمد در آن .
تجزم
(
tajazzom
) م . ع . شكافته گرديدن يق تجزمت العصا .
تجزوء
(
tajazzo '
) م . ع . تجزء به :
بسنده كرد به آن . و تجزء الشيئى : پاره پاره گرديد آن چيز .
تجزئة
(
tajzeat
) م . ع . بسنده كنانيدن از چيزى به چيزى و پاره پاره كردن چيزى را .
تجزيع
(
tajzi '
) م . ع . جزع البسر تجزيعا : نيمه پخته شد و رسيده گرديد غورهء خرما . و جزع فلانا : دور كرد ناشكيبائى فلان را و وى را تسلى داد . و جزع الحوض :
كم آب ماند حوض .
تجزيم
(
tajzim
) م . ع . جزم عنه :
بددلى كرد از وى و عاجز گشت . و جزم عليه : سكوت ورزيد . و جزم السقاء :
پر كرد مشك را .
تجزيه
(
tajzie
) ا . پ . جزء جزء كردن چيزى را .
تجسد
(
tajassod
) م . ع . تناور شدن .
تجسس
(
tajassos
) م . ع . خبر جستن . و بيشتر در بدى گويند فى الحديث لا تحسسوا و لا تجسسوا اى خذوا ما ظهر و دعوا ما ستر اللّه عز و جل اولا تفحصوا عن بواطن الامور اولا تجثوا عن العورات ، و قيل التجسس بالجيم ان يطلبه لغيره و بالحاء ان يطلبه لنفسه و معنا هما واحد فى تطلب معرفة الاخبار .
تجسس
(
tajassos
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جستجو و تفحص و تفتيش و پژوهش .
تجسم
(
tajassom
) م . ع . تناور شدن و تجسم الامر : كار بهين را فرا پيش رفت