نيز تجمير : سنگريزه انداختن .
تجميش
(
tajmic
) م . ع . بازى كردن .
و سخن با زنان گفتن .
تجميع
(
tajmi '
) م . ع . بسيار گرد آوردن و فرا گرفتن ما كيان بيضهها را در زير شكم . و به نماز جمعه حاضر شدن .
تجميل
(
tajmil
) م . ع . زينت دادن و آراستن و نيكو كردن يق جملك الله و جمل الله عليك . و جمل الجيش :
تا دير مقيم داشت لشكر را .
تجميم
(
tajmim
) م . جمم النبت :
انبوه گرديد گياه . و جمم الملوك : پيمود پيمانهء سر بر آورده را بعد پرى .
تجميم
(
tajmim
) ا . ع . متعهء زن طلاق يافته .
تجنب
(
tajannob
) م . ع . دور شدن از كسى . و جنب گرديدن .
تجنث
(
tajannos
) م . ع . نسبت دادن خود را بسوى غير اصل خود . و تجنث عليه : مهربان شد بر او و دوست داشت و به خود پنهان ساخت او را . و تجنث الطائر : در وا كرد آن مرغ بازوى خود را و نشست .
تجنح
(
tajannoh
) م . ع . اعتماد كردن بر دو كف دست در سجده و گشاده داشتن هر دو بازو را .
تجنس
(
tajnnos
) م . ع . همجنس بودن .
تجنن
(
tajannon
) م . ع . ديوانه گرديدن . و تجنن عليه : خود را ديوانه وانمود . و تجننت الارض : آشكوفه آورد گياه زمين .
تجنى
(
tajanni
) م . تجنى الثمرة :
چيد ميوه را . و تجنى عليه : منسوب كرد او را به گناهى كه نكرده بود .
تجنيب
(
tajnib
) م . ع . جنبه تجنيبا :
دور شد از وى . و جنبه اياه : دور داشت او را از آن ( يتعدى و لا يتعدى ) و نيز تجنيب : كوزى ساقهاى اسب و آن را دوست دارند . و دور داشتن گوسپندان و شتران را از فحل . و بىشير شدن قوم يق جنب القوم اذا انقطعت البانهم .
تجنيح
(
tajnih
) م . ع . اعتماد كردن بر دو كف دست و استاده و گشاده داشتن هر دو بازو را در سجده و جنحه تجنيحا :
ميل داد آن را .
تجنيد
(
tajnid
) م . ع لشكر گرد كردن الحديث : الارواح جنود مجندة .
تجنيز
(
tajniz
) م . ع . مرده را بر تخت نهادن .
تجنيس
(
tajnis
) م . ع . جنس بجنس فراهم آوردن . و با چيزى مانند شدن . و جنست الرطبة : رسيده گرديد همهء آن رطب .
و در اصطلاح بديع آوردن دو كلمهء متفق اللفظ و مختلف المعنى . و در اصطلاح حساب متحد كردن مخرجهاى كسور مختلف الصوره و مختلف المخرج را .
تجنيص
(
tajnis
) م . ع . مردن . و گريختن از بيم . و يخ زدن . و جنص البصر :
تيز نگريست با گشاد چشم از بيم .
تجنيق
(
tajniq
) م . ع . سنگ انداختن با منجنيق .
تجنين
(
tajnin
) م . ع . ديوانه كردن .
تجواب
(
tajv b
) م . ع . جاب جوبا و تجوابا : مسافت بريد . و جاب الليل قطعه سيرا .
تجواز
(
tejv z
) ا . ع . نوعى از چادر منقش . ج : تجاويز .
تجوال
(
tajv l
) م . ع . جول تجويلا و تجوالا : گرد بر آمد .
تجوب
(
tajub
) ا خ . ع . قبيلهاى از حمير و از آن قبيله است ابن ملجم نجوبى قاتل امير المؤمنين على عليه السلام .
تجوخ
(
tajavvox
) م . ع . تجوخت البئر : ريخته شد كنارهاى چاه . و تجوخت القرحة : كفيد و جارى گرديد ريم آن قرحه .
تجود
(
tajavvod
) م . ع . جيد اختيار كردن .
تجور
(
tajavvor
) م . ع . افتادن و منهدم گرديدن . و بر پهلو خفتن .
تجورب
(
tajavrob
) م . ع . پايتابه پوشيدن .
تجوز
(
tajavvoz
) م . ع . تجوز فى هذا : آسان فرا گرفت آن را و چشمپوشى كرد . و تجوز عن ذنبه : عفو كرد گناه او را . و تجوز الدراهم : قبول كرد درهمها را با آنكه مغشوش بودند . و تجوز فى الصلاة : سبك گزارد نماز را . و تجوز فى الكلام : سخن بمجاز گفت .
تجوش
(
tajavvoc
) م . ع . تجوش الليل : گذشت بهرهاى از شب . و تجوش فى الارض : فرو رفت به زمين .
تجوظ
(
tajavvoz
) م . ع . سعى كردن .
تجوع
(
tajavvo '
) م . ع . گرسنه گرديدن و خود را به قصد گرسنه داشتن .
تجوف
(
tajavvof
) م . ع . تجوفه تجوفا : باندرون وى در آمد .
تجوق
(
tajavvoq
) م . ع . گرد آمدن .
تجون
(
tajavvon
) م . ع . سپيد كردن دروازهء عروس و سياه كردن دروازهء ميت را .
تجويب
(
tajvib
) م . ع . جوب القميص : گريبان كرد پيراهن را .
تجوية
(
tajveyat
) م . ع . جوى السقاء تجوية : پيوند كرد خيك را .