حداد
(
hed d
) ا . ع . جامههاى سوك سياه و كبود .
حداد
(
hed d
) م . ع . حدت المراة حدا و حدادا . مر . حد .
حداد
(
hed d
) و (
hod d
) ع . ج .
حديد .
حداد
(
hod d
) ا و ص . ع . كارد تيز .
و رجل حداد : مرد تيز فهم و چرب زبان و زود خشم .
حداد
(
hadd d
) ا . ع . آهنگر . و زندانبان . و دربان . و دريا . و حد زننده .
و ا خ : نام نهرى .
حداد
(
hodd d
) ا و ص . ع . كارد تيز . و سيف حداد : شمشير تيز .
حدادة
(
had dat
) ا . ع . زوجه .
حدادة
(
hed dat
) ا . ع . آهنگرى .
حداد حديه
(
had de - hoddihe
) ع .
در حق كسى گويند كه طلعت وى را مكروه دارند .
حدادك ان تفعل كذا
- (
had doka - an taf'ala - kaz
) ع . اى قصاراك يعنى منتها آرزو و غايت كار تو است كه چنين كنى .
حدادى
(
hadd di
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آهنگرى .
حدارة
(
had rat
) ا . ع . فربهى با درشتى و گردى اندام .
حدارة
(
had rat
) م . ع . حدرت العين حدارة ( از باب كرم ) : بزرگ و متسع گرديد آن چشم . و حدر حدارة و حدرا . مر . حدر (
hadr
) .
حداس
(
hed s
) ا . ع . غايت و اقصاى چيزى . يق بلغت به الحداس اى الغاية التى يجرى اليها .
حداق
(
hed q
) ع . ج . حدقة .
حدال
(
had l
) ا . ع . نام درختى . و نام موضعى در شام .
حدال
(
hod l
) ا و ص . ع . املس و هموار .
و قوس حدال : كمانى كه يكى از سرهاى برگشتهء آن راست شده باشد . و بنو حدال ا خ : قبيلهاى .
حدالى
(
had l
) ع . ج . حدل (
hadel
) .
حدآن
(
hed'an
) ع . ج . حدأة .
حدائج
(
had ej
) ع . ج . حداجة .
حدائد
(
hadaed
) ع . ج . حديد . و ج .
حديدة .
حدائق
(
hadeeq
) ع ج . حديقة .
حدب
(
hodb
) ا و ص . ع . ج . احدب و حدباء . و حدب الامور : كارهاى دشوار .
حدب
(
hadab
) ا . ع . كوز پشتى . و گياه بهمى كه ريخته و متراكم گردد . و سختى سرما و زمين بلند سنگ و گل آميخته . ج : حداب .
قوله تعالى
وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ .
و تراكب آب در روانى . و نشان در پوست .
و انحدار از بالا به پائين مانند انحدار موج و ريگ . ج : حداب . و گياه نصى و يا گياه ديگر .
حدب
(
hadab
) م . ع . حدب الرجل حدبا ( از باب سمع ) : كوز پشت گرديد آن مرد . و حدب عليه : مهربان گرديد بر وى . و حدب المراة : شوهر نكرد زن بيوه و بر بچههاى خويش مهربان گرديد .
حدب
(
hadeb
) ص . ع . مرد كوز پشت .
حدباء
(
hadb
) ا و ص . ع . مونث احدب يعنى زن كوزپشت . و كار دشوار . ج . حدب (
hodb
) و حدب الامور : كارهاى دشوار .
و شجرة حدباء : درخت خميده . و ناقة حدباء : ناقهاى كه از لاغرى استخوان سرينش نمايان باشد .
حدبار
(
hedb r
) ا . ع . ناقهء لاغر كه استخوان پشت و سرينش نمايان باشد . و ناقهاى كه كوهانش رفته باشد . و سال قحط . و پشته و يا زمين بلند . ج . حدابير .
حدبة
(
hadabat
) و (
hodb t
) ا . ع .
كوز پشتى .
حدبة
(
hadebat
) ص . ع . زن كوز پشت .
حدبد
(
hobabed
) ص . ع . لبن حدبد :
شير ستبر و خفته .
حدبدبى
(
hadabdab
) ا . ع . يك نوع بازى مر قبطيان را .
حدبق
(
hodboq
) ا . ع . كوتاه گرد اندام .
حدبه
(
hodbe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى . كوزپشتى . و برجستگى و برآمدگى .
حدبير
(
hedbir
) ا . ع . ناقهء لاغر پوست بر استخوان چسبيده .
حدة
(
hedat
) م . ع . تنها و منفرد و جداگانه . و اعط كل واحد منهم على حدة يعنى جداگانه . و فعله من ذات حدته و على ذات حدته و من ذى حدته : يعنى از راى و دانش خود كرد آن را .
حدة
(
hedat
) م . ع . وحد وحدا و وحودة و وحودا و وحادة و وحدة و حدة . مر . وحد .
حدة
(
haddat
) ا خ . ع . موضعى ما بين مكه و جده و حداء نيز گويند .
حدة
(
heddat
) ا . ع . سبكى مردم از غضب . و تيزى آهن .
حدة
(
heddat
) م . ع . حدت السكين و السيف حدة ( از باب ضرب ) : تيز گرديد كارد و شمشير .
حدة
(
hoddat
) ا . ع . اندكى از شير و آب و جز آن و پارهاى از هر چيزى .