حجت
(
hojjat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دليل و برهان و فرنود و گردا و نخشه و سبب و موجب و روبكارى و استدلال . و حكم و امر و قضا و فتواى قاضى . و حجت استوار :
قرآن . و حجت كردن : قصد كردن و فتوى دادن و دليل آوردن و عذر آوردن .
حجة الله لا افعل (
hajjatell he - l - af'alo
) ع . سوگندى است مر تازيان را .
حجتانه
(
hojjat ne
) ا . پ . شهادت نامه .
حجت نماى
(
hojjat - nom y
) ا .
پ . قياسكننده .
حجتى
(
hojjati
) ا . پ . شخص بحث كننده و نيك دليل آور و دليل آور مصر و بحثكننده .
حجج
(
hejaj
) ع . ج . حجة .
حجج
(
hojaj
) ع . ج . حجة .
حجج
(
hojoj
) ا . ع . راههاى كوفته شده و زخمهائى كه غور آنها را بميل دريافته باشند .
ج : حجيج .
حجحج
(
hajhaj
) ا . ع . ناكس و فرومايه .
حجحجة
(
hajhajat
) م . ع . اقامت كردن .
و سپسايگى باز رفتن يق حملوا على القوم حملة ثم حجحجوا . و آهنگ سخن كردن و باز ايستادن از آن .
حجر
(
hajr
) م . ع . حجره حجرا و حجرا و حجرا و حجرانا و حجرانا و محجرا ( از باب نصر ) : منع كرد او را و بازداشت .
و حجر على فلان القاضى : منع كرد قاضى فلان را از تصرف در مالش . و حجر الارض : منار نصب كرد در آن زمين و بازداشت ديگران را از تصرف در آن .
حجر
(
hajr
) ا . ع . تل ريگ و تودهء آن . و چشم خانه . و قصبهء يمامه - يذكر و يؤنث - و ا خ : نام موضعى و نام وادى . و نيز حجر :
ج . حجرة . و حجر ذى رعين : ا خ :
پدر قبيلهاى . و حجر الازد : ا خ :
نام قبيلهاى .
حجر
(
hajr
) و (
hejr
) و (
hojr
) ا . ع . كنار و آغوش . ج : حجور . و حرام .
و قرئ بهن فى قوله تعالى
حَرْثٌ حِجْرٌ
و
حِجْراً مَحْجُوراً *
اى حرام محرما و در استعاذهء از امر منكر گويند حجرا له اى دفعا و كذلك حجرا له و حجرا له .
حجر
(
hajr
) و (
hejr
) ا . ع . حفظ و حفاظت . و پناه و حمايت . و ستر و پرده و فرج مرد و فرج زن . ج : حجور . و نشافى حجره اى فى حفظه و ستره . و كذلك فى حجره .
حجر
(
hejr
) ا . ع . عقل قوله تعالى
هَلْ فِي ذلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ .
و گرداگرد كعبه اندرون حطيم از سوى شمال و ديار و بلاد ثمود در نواحى شام . قوله تعالى
كَذَّبَ أَصْحابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ .
و اسب ماديان و به اين معنى حجرة بتا گفتن غلط است . ج : حجور و حجورة و احجار .
و قرابت و خويشى . و كنار جامه و جامهاى كه در تصرف شخص باشد .
حجر
(
hejr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كنار و آغوش . و حفظ و حمايت .
حجر
(
hejr
) و (
hojor
) م . ع .
حجرا حجرا و حجرا و حجرا .
مر . حجر .
حجر
(
hojr
) ا . پ . كمربند شلوار و بند ازار .
حجر
(
hojr
) ا . ع . حبس و زندان .
و از اعلام است .
حجر
(
hajar
) ا . ع . سنگ . ج : احجار و احجر و حجارة و حجار . يق رمى فلان بحجره اى بقرن مثله . و سيم و زر و هر دو را حجران گويند . و ريگ . و حجر اسود شرفه اللّه در كعبه است . و حجر الارض : سختترين بلاهاى زمين . و رمى بحجر الارض اى بداهية . و حجر المس : سنگ فسان .
حجر
(
hajar
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سنگ و باصطلاح كيميا جوهرى كه مادهء وجود كيميا و هيولاى اكسير است و هركس ازو به چيزى اشاره كرده . و حجر ارمنى : گل لاجوردى و گل ارمنى . و حجر اسيوس :
شوره . و حجر الكزك : سنگى بسيار سفيد كه در ساحل بحر هند يابند .
حجر
(
hojar
) ع . ج . حجرة .
حجر
(
hojor
) ا . ع . گوشت گرداگرد ناخن .
حجرات
(
hajar t
) ع . ج . حجرة .
حجرات
(
hojar t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حجرهها و اطاقها .
حجرات
(
hojr t
) و (
hojar t
) و (
hojor t
) ع . ج . حجرة .
حجران
(
hojr n
) ا . ع . ج .
حاجر .
حجران
(
hojran
) و (
hejr n
) ا .
ع . بازداشت و منع .
حجران
(
hojr n
) و (
hejr n
) م .
ع . حجر حجرا و حجرانا و حجرانا مر . حجر .
حجران
(
hajar ne
) ا . ع . به صيغهء تثنيه زر و سيم .
حجرة
(
hajrat
) ا . ع . ناحيهء سراى .
ج : حجر و حجرات و حواجر . و يقال للرجل اذا كثر ماله انتشرت حجرته و فى - المثل يربض حجرة و يرتعى وسطا .
حجرة
(
hajrat
) و (
hajerat
) ص .