چشمهء ظلمات : جائى كه در آن هميشه شب باشد . و چشمهء قيرگون : شب .
و چشمهء گرم : آفتاب . و چشمهء گلسب : ا خ : چشمهاى در خراسان در حوالى طوس . و چشمهء منفجر : يكى از منازل قمر . و چشمهء نور بخش :
خورشيد و آب حيوان . و دهان معشوق . و چشمهء نوش : آب حيات و دهان معشوق .
و چشمهء هفت اختر : ثريا . و چشمهء هور : آفتاب .
چشمها
(
cacmh
) پ . ج . چشم . و چشمهاى پرده : سوراخهاى درز پرده .
چشمه چشمه
(
cacme - cacme
) م ف .
پ . سوراخ سوراخ و متخلخل .
چشمه دار
(
cacme - d r
) ص . پ .
هر چيز كه سوراخ سوراخ باشد مانند زره .
چشمه زن
(
cacme - zan
) ا . پ .
چشمزن .
چشمه سار
(
cacme - s r
) ص . پ .
جائى كه در آن چشمههاى بسيار بود .
چشميده
(
cacmide
) ص . پ . ديده شده و نگريسته شده .
چشميزك
(
cacmizak
) ا . پ . تشميزج .
و چاكسو .
چشن
(
cacn
) ا . پ . جشن و ضيافت و ميهمانى .
چشنده
(
cacande
) ا فا . پ . كسى كه چيزى را مىچشد و چاشنى مىكند .
چشنى
(
cacni
) ا . پ . چاشنى و مزه و طعم . و آزمايش و امتحان .
چشيدن
(
cacidan
) ف م . پ . مزه كردن و احساس مزه و طعم نمودن . و لذت گرفتن . و احساس كردن . و امتحان و آزمايش كردن .
چشيدنى
(
cacidani
) ص . پ . چيزى كه لايق و قابل چشيدن باشد .
چشيده
(
cacide
) ص . پ . چيزى كه مزه شده و چاشنى شده باشد . و كسى كه مزه نموده باشد .
چشيره
(
cacire
) ا . پ . نوعى از آش آرد كه درون خمير را از قيمهء گوشت پر كرده باشند .
چشيشه
(
cacice
) ا . پ . رنگى مخصوص اسب و استر كه خنگ نيز گويند .
چشينه
(
cacine
) ا . پ . چشيشه و خنگ .
چطور
(
cetavr
) م ف . پ . چگونه و چه وضع .
چطه
(
cette
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - حساب يوميهء درهم و شوريده .
چغ
(
caq
) ا . پ . چوبى كه بدان ماست را بشورانند تا مسكه برآرد . و چرخ دستى كوچكى كه زنان بدان رشته ريسند . و عنكبوت .
چغ
(
ceq
) ا . پ . پردهء حصيرى و پرده مانندى كه از چوبهاى باريك سازند .
چغ
(
coq
) ا . پ . چوب آبنوس و چوبى شبيه آبنوس . و چوبى كه بر گردن گاو گردون كش بندند . و گاو گردون كش .
چغار
(
caq r
) ا . پ . شور و غوغاى در جنگ . و آوازساز . و انبار زيرزمينى .
چغاز
(
caq z
) ا . پ . زن فحاش و دشنام ده و سليطه و بىحيا .
چغاله
(
caq le
) ا . پ . ميوهء نارس .
چغامه
(
caq me
) ا . پ . باصطلاح عروض قصيده يعنى بيتى چند متوازى و مشترك در رديف و قافيه و داراى مطلع و گريز و شرطيه و زياده بر هيفده بيت .
چغان
(
caq n
) ا . پ . آلتى كه بدان پنبه درست كنند . و نغمه و نوائى از موسيقى . و نامسازى . و ا خ . نام موضعى .
چغان
(
caq n
) ص . پ . كسى كه به قدر مقدور كوشش كند و جاهد و ساعى و محنتكش .
چغانه
(
caq ne
) ا . پ . نغمه و نوائى از موسيقى و سازى . و چوبى شبيه به مشتهء حلاجى كه يك سر آن را بشكافند و جلاحل چند در آن تعبيه كنند و بدان اصول نگاهدارند .
و نام گياهى آبى . و باصطلاح عروض قصيده و چغامه .
چغانه
(
caq ne
) ص . پ . كوششكننده و جاهد و ساعى و محنتكش .
چغانيان
(
caq ney n
) ا خ . پ . محلهاى در سمرقند .
چغبت
(
caqbot
) ا . پ . حشو يعنى پنبه و پشم و مانند آن كه در ميان نهالى و لحاف و بالش و ابره و آستر قبا و جز آن گذارند و آگنده شدهء از پشم و پنبه .
چغبلغ
(
caqboloq
) ا . پ . نعره و فرياد از روى اضطراب و بىآرامى .
چغبوت
(
caqbut
) و (
coqbut
) ا . پ .
چغبت و حشو .
چغتاى
(
caqt y
) ا خ . پ . نام پادشاهى و گروهى از تركان .
چغد
(
coqd
) ا . پ . جغد . و كنگره .
و حصار و قلعه . و موى سر كه بر پس سر گره كرده باشند .
چغد
(
caqad
) ا . پ . چيزى كه در كريز خانه باز را بر آن نشانند .
چغداول
(
caqd vol
) و چغدل (
caqdol
) و چغدول (
caqdul
) ا . پ .
گروهى كه از پس لشكر به راه روند و رانندهء لشكر باشند و چنداول نيز گويند .
چغداولى
(
caqd voli
) ا . پ . سركردگى و رياست گروه چغداول .
چغر
(
caqr
) ا . پ . التفات و پرسش