در ديگ .
تتبين
(
tatbin
) م . ع . ريزهكارى و باريك بينى كردن .
تتحتح
(
tatahtoh
) م . ع . هو ما يتحتح من مكانه : او نمىجنبد از مكان خود .
تتر
(
tatar
) ا . پ . تاتار و تاتارى .
تترا
(
tatr
) ا . پ . بلغت زند و پازند تابستان .
تتربو
(
tatrabu
) و (
tatarbu
) و
تتربوه
(
tatarbuh
) ا . پ . ظرافت و زيبائى و لطافت . و لاغ و مسخرگى .
تترتر
(
tatartor
) م . ع . جنبيدن و اضطراب كردن .
تترح
(
tatarroh
) م . ع . اندوهگين شدن يق ترحه تتريحا فتترح .
تترس
(
tatarros
) م . ع . سپر پيش داشتن .
تترع
(
tatarro '
) م . ع . تترع به الى الشر : ببدى شتافت بوى .
تترف
(
tatarrof
) م . ع . بناز و نعمت زيستن .
تترونتن
(
tatrunatan
) ف ل . پ .
بلغت زند و پازند باريدن .
تتره
(
tatre
) ا . پ . مسخرگى و لاغ .
تترى
(
tatr
) ا . ع . متواتر و پياپى و متفرق و پريشان يق جاءوا تترى :
يكيك و پس يكديگر آمدند و يا متفرق و پريشان آمدند .
تترى
(
tatri
) و (
totri
) ا . پ .
سماق . و خشخاش .
تترى
(
tatari
) ص . پ . منسوب به تتر يعنى تتارى .
تتريب
(
tatrib
) م . ع . كممال شدن .
و بسيار مال شدن ( از لغات اضداد است ) و تتربه : خاك انداخت بر آن و يا خاكآلوده كرد آن را .
تتريح
(
tatrih
) م . ع . اندوهگين گردانيدن كسى را يق ترحه تتريحا اى احزنه .
تتريس
(
tatris
) م . ع . سپر پيش داشتن .
تتريص
(
tatris
) م . ع . محكم كردن .
و تعديل كردن . و راست و برابر گردانيدن
تتريع
(
tatri '
) م . ع . ترع الباب تتريعا : بست در را .
تتريف
(
tatrif
) م . ع . بنعمت پروردن .
تتريك
(
tetrik
) ا . پ . سماق .
تتعتع
(
tata'to '
) م . ع . بىآرام و تفته گرديدن .
تتفل
(
tatfal
) و (
tetfal
) و (
totfal
) و (
tetfel
) و (
tatfol
) و (
totfol
) ا . ع . روباه و يا روباه بچه . ج : تتافل (
tat fel
) .
تتفل
(
tatfol
) ا . ع . گياه خشك . و يا نبات و يا درختى سبز تيره رنگ مايل بسرخى و زردى آميخته .
تتفلة
(
tatfalat
) و (
tetfalat
) و (
totfalat
) و (
tetfelat
) و (
tatfolat
) و (
totfolat
) ا . ع . روباه ماده و يا روباه بچهء ماده .
تتفوز
(
tatfovz
) ا . پ . تبفوز .
تتفيف
(
tatfif
) تففه تتفيفا : گفت مر او را تفالك .
تتق
(
totoq
) ا . پ . چادر و پردهء بزرگ . و پشهدان . و پردههاى پياز . و تتق سپهرگون : پيالهء كبودى كه از مينا سازند و پردهء كبود . و تتق كشيدن :
پرده كشيدن . و تتق نيلى : آسمان و ابر سياه .
تتقتق
(
tataqtoq
) م . ع . تتقتق من - الجبل : بيفتاد از كوه . و تتقتقت عينه :
فرو شد چشم او بمغاك .
تتقين
(
tatqin
) م . ع . تقنوا ارضهم تتقينا : آب يارى كردند زمين خود را به آب دفزك تيره تا خوب روياند .
تتلع
(
tatallo '
) م . ع . انتظار كشيدن .
و چشم دوختن بركار . و سر ستيخ كردن جهة برخاستن يق قعد فما يتتلع .
تتلى
(
teteli
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - نوعى از سداب كه در دفع نوبه به كار مىبرند .
تتلى
(
tatalli
) م . ع . در پى چيزى شدن يق تتليت حقى حتى استويته اى تتبعته .
تتليب
(
tatlib
) م . ع . پر كردن و لبريز نمودن .
تتلية
(
tatleyat
) م . ع . تليته تتلية :
در پى او رفتم . و تلى صلوته : نماز نوافل را تابع فرايض ساخت . و تلى نذره :
ادا كرد نذر خود را و تلى الرجل : نزديك به مردن رسيد آن مرد .
تتليد
(
tatlid
) م . ع . تلد تتليدا :
گرد آورد و باز داشت .
تتليص
(
tatlis
) م . ع . تلصه تتليصا :
نرم و هموار گردانيد آن را .
تتم
(
totom
) و (
tatom
) و (
totm
) ا . پ . سماق .
تتما
(
tatm
) ا . پ . بلغت زند و پازند خرس و دب .
تتمات
(
tatemm t
) ع . ج . تتمه ضميمهها .
تتماج
(
totm j
) ا . پ . قطعههاى باريك و نازك و بلند از خمير كه رشته نيز گويند .
تتمة
(
tatemmat
) ا . ع . تمامى چيز .
و تمام . و ضميمه و ذيل .
تتمة
(
tatemmat
) م . ع . تمم تتميما و تتمة . مر . تتميم .