براى چيزى بر پيچيدن و برداشتن چيزى را در دامن .
تثبية
(
tasbeyat
) م . ع . گرد آوردن و پيوسته بودن در كارى . و ثنا گفتن بر مرد در زندگى .
و اصلاح كردن چيزى . و افزون و تمام كردن و بزرگ داشتن . و بر خوى پدر رفتن . و شكايت حال و حاجت خود پيش كسى بردن . و يارى خواستن و كردن بدى و نيكوئى ( از لغات اضداد است ) .
تثبيت
(
tasbit
) م . ع . ثابت گردانيدن و بر جاى داشتن .
تثبيج
(
tasbij
) م . ع . كارى مشوش كردن .
و تعميه نمودن در سخن و خط و بيان ناكردن آن .
تثبير
(
tasbir
) م . ع . باز داشتن از حاجت .
تثبيط
(
tasbit
) م . ع . ثبطه عن الامر تثبيطا : باز داشت او را از كار و بر تأخير و درنگ داشت او را .
تثتم
(
tasattom
) م . ع . سخن زشت گفتن .
و تثتم الثوب : پارهپاره گرديد جامه . و تثتم اللحم : مهرا گرديد گوشت و تثتم الحسى : منهدم گرديد حسى يعنى چاه خردى كه به آب نزديك باشد .
تثجثج
(
tasajsoj
) م . ع . روان شدن آب .
تثجير
(
tasjir
) م . ع . روان كردن آب يق ثجر الماء . و گشاده و پهناور كردن .
تثجير
(
tasjir
) ا . ع . فروهشتگى و نرمى يق فى لحمه تثجير .
تثدية
(
tasdeyat
) م . ع . ثداه تثدية :
تغذيه كرد او را .
تثدين
(
tasdin
) م . ع . ثدن تثدينا :
( مجهولا ) : بسيار گوشت گران گرديد .
تثريب
(
tasrib
) م . ع . ثربه و عليه تثريبا : سرزنش كرد و سخت نكوهيد او را بر گاه . و ثرب الثوب : در نورديد جامه را . و ثرب عليه فعله : تقبيح كرد كار او را و ثرب فلان : افساد كرد فلان .
تثريب
(
tasrib
) ا . ع . سرزنش و نكوهش بر گناه قوله تعالى
لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ .
تثرية
(
tasreyat
) م . ع . ثرى التربة تثرية : تر كرد خاك را . و ثرى الاقط :
آب ريخته لت كرد كشك را . و ثرى المكان :
آب زد بر آنجاى . و ثرى فلان يديه اى الزم يديه الثرى .
تثريد
(
tasrid
) م . پ . ثرد الذبيحة تثريدا : ذبح كرد از چيزى كند و او داج مذبوح پاك بريده نشد يا شكست گردن مذبوح را پيش از آنكه سرد شود - و هو منهى عنه .
تثريد
(
tasrid
) ا . ع . اندك يق اصاب الارض تثريد من مطر .
تثرير
(
tasrir
) م . ع . ترونمناك گردانيدن يق ثرر بالمكان تثريرا .
تثطعم
(
tasat'om
) م . ع . فايق بر آمدن كسى را در سخن يق تثطعم على اصحابه .
تثطيع
(
tasti '
) م . ع . شكستن يق ثطعه تثطيعا .
تثعم
(
tasa'om
) م . ع . تثعمتنى ارض كذا : در شگفت آورد مرا فلان زمين .
تثعيط
(
tas'it
) م . ع . گرفتن و ريزه ريزه كردن يق ثعطه تثعيطا .
تثغب
(
tasaqqob
) م . ع . تثغبت لبته بالدم : روان شد خون از سر و سينهء او .
تثفرق
(
tasafroq
) م . ع . تثفرق اللبن : ناخفته ماند شير .
تثفل
(
tasaffol
) م . ع . تثفل به عرق سوء : كوتاهى كرد بوى از مكارم .
تثفى
(
tasaffi
) م . ع . واوى و يائى هر دو آمده يق تثفى فلانا عرق سوء :
كوتاهى كرد بوى از مكارم مانند تثفل به عرق سوء .
تثفية
(
tasfeyat
) م . ع . بر سه پايه نهادن ديگ .
تثفيد
(
tasfid
) م . ع . تثفد درعه تثفيدا : بطانه كرد زره را .
تثفير
(
tasfir
) م . ع . ثفره تثفيرا :
از پس راند او را .
تثفيل
(
tasfil
) م . ع . ثفلت عن اللبن بالطعام تثفيلا : خورد طعام را با شير .
و ثفل الرحى سفره گسترد آسيا را .
تثقب
(
tasaqqob
) م . ع . سوراخدار گرديدن و سوراخدار كردن ( لازم است و متعدى ) . و تثقب النار : بر افروخت آتش را . و تثقب الجلد اذا ثقبه الحلم و هو نوع من فساد الجلد .
تثقر
(
tasaqqor
) م . ع . تردد و نا شكيبائى كردن .
تثقيب
(
tasqib
) م . ع . ثقبه تثقيبا :
سوراخ كرد در آن و ثقب النار : برافروخت آتش را . و ثقبه الشيب و ثقب الشيب فيه : ظاهر شد در وى پيرى . و ثقب عود العرفج اذا مطرولان عوده فاذا اسود شيئا قيل قد قمل فاذا زاد قليلا قيل قد ادبى و هو حينئذ يصلح ان يوكل فاذا تمت خوصته قيل قد . اخوص .
تثقيف
(
tasqif
) م ع . ثقف الرمح تثقيفا : راست كرد نيزه را بثقاف .
تثقيل
(
tasqil
) م . ع . گرانسنگ گردانيدن يق ثقله تثقيلا .
تثل
(
tasl
) ا . ع . نوعى از بوى خوش .
تثلل
(
tasallol
) م . ع . تثللت الدار :
ويران گرديد خانه .
تثلم
(
tasallom
) م . ع . تثلم الاناء و الحائط : رخنهدار شد آن آوند و آن ديوار .