چوبين پهن و بزرگ كه نان و اجناس بقالى در آن نهند .
تبوش
(
tabavvoc
) م . ع . در هم آميختن .
تبؤط
(
taba'ot
) م . ع . تبأط تبؤطا :
بر پهلو خفت و شب كرد بفراخى عيش . و تبأط عنه : اعراض نمود از وى ( و اين فعل غير مستعمل است ) .
تبوع
(
tabavvo '
) م . ع . قولاج كردن به چيزى . و تبوعت الناقة : گام فراخ نهاد آن ماده شتر در رفتن . و تبوع الحبل :
دراز شد رسن .
تبوع
(
tabavvo '
) ا . ع . غايت هر چيزى .
و تك يق ما يدرك تبوعه .
تبوع الشمس
(
tabavvooccams
) ا . ع .
بادى كه بعد طلوع آفتاب در مهاب مختلفه وزد و در آخر به مهب صبا رجوع كند .
تبوغ
(
tabavvoq
) م . ع . تبوغ - الدم : غلبه كرد خون . و تبوغ فلان :
غالب شد فلان .
تبوق
(
tabavvoq
) م . ع . تبوق فى الماشية : افتاد و با در مواشى و در گرفت آنها را .
تبوك
(
tabuk
) ا . پ . طبق پهن كه نان و اجناس بقالى در آن نهند .
تبوك
(
tabuk
) ا خ . ع . نام موضعى ما بين شام و مدينه ( يذكر و يؤنث ) و منه غزوة تبوك و گفتهاند بدان جهت اين غزوه را تبوك گويند كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله ديد گروهى از اصحاب خود را كه مىكاويدند شنهاى تبوك را تا آب برآيد پس فرمود ما زلتم تبوكونها بوكا قسميت تلك الغزوة تبوك .
تبوكى
(
tabukiy
) ا . ع . نوعى از نگور .
تبول
(
tobul
) ع ج . تبل (
tabl
) .
تبول
(
tabavvol
) م . ع . تبول عليه : بضرب و دشنام فرا گرفت آن را و نيز تبول : شاش كردن .
تبؤن
(
taba'on
) تبأنت الطريق و الاثر : در پى راه و نشان قدم شدم .
تبوئ
(
tabvey '
) و تبوئة (
tabveat
) م . ع . بوء تبويئا : نكاح كرد . و بواه منزلا و فيه : جا داد و فرود آورد او را به جائى .
و بوا المكان : فرود آمد و مقيم شد در آنجاى . و نيز تبوئ و تبوئة : راست كردن نيزه بسوى كسى .
تبويب
(
tabvib
) م . ع . بوبه تبويبا :
باب باب كرد آن را .
تبويج
(
tabvij
) م . ع . نيك درخشيدن برق .
تبويش
(
tabvic
) م . ع . بوش القوم تبويشا : جمع كرد قوم را . و بوشوا القوم : درهم آميختند آن قوم .
تبويص
(
tabvis
) م . ع . بوص آوردن گياه . و كلان سرين شدن . و صاف رنگ گرديدن .
و در گذشتن اسب در رهان .
تبويل
(
tabvil
) م . ع . بول كردن و كميز انداخين .
تبه
(
tabah
) ا و ص . پ . تباه . و قسمت كننده . و نابود . و ضايع و فاسد . و گوشت نرم و نازك . مر . تباه .
تبهبه
(
tabahboh
) م . ع . شريف و بزرگ گشتن يق تبهبهوا اى تشرفوا و تعظموا .
تبهر
(
tabahhor
) م . ع . پر گرديدن .
و تبهرت السحابة : روشن شد ابر .
تبه رأى
(
tabah - ra'y
) ص . پ .
بىعقل و كمخرد .
تبهرس
(
tabahros
) م . ع . بناز خراميدن يق جاء يبتهرس .
تبهرم
(
tabahrom
) م . ع . تبهرم الرأس : بسيار سرخ گرديد سر .
تبهره
(
tabahre
) ا . پ . گوشت نرم و نازك .
تبهش
(
tabahhoc
) م . ع . فراهم آمدن يق تبهش القوم .
تبهكار
(
tabah - k r
) ص . پ گنه كار . و ضايعكار .
تبهكن
(
tabahkon
) م . ع .
تبهكنت المراة : پر گوشت و نازك اندام گرديد زن . و يقال للعجزاء تبهكنت فى مشيتها : همچو زنان بكهنة يعنى پر گوشت و نازك اندام رفت .
تبهل
(
tabahhol
) م . ع . مباهله كردن .
و بىنياز بودن از رغايب يق تبهلا اى لعن كل منهما الاخر .
تبهلس
(
tabahlos
) م . ع . ناگاه رفتن كسى از جائى بدون آنكه با او چيزى باشد .
تبهلص
(
tabahlos
) م . ع . برآمدن مرد از جامه يق تبهلص الرجل .
تبهلق
(
tabahloq
) م . ع . دروغ گفتن .
تبهلل
(
tabahlol
) م . ع . خنديدن .
تبهم
(
tabahhom
) م . ع . تبهم عليه الكلام : بسته شد سخن بر وى .
تبهنس
(
tabahnos
) م . ع . خراميدن و برفتار شير رفتن .
تبهية
(
tabheyat
) م . ع . بهى البيت تبهية : فراخ ساخت خانه را .
تبهيج
(
tabhij
) م . ع . زيبا و نيكو گردانيدن .
تبهيم
(
tabhim
) م . ع . بهموا البهم تبهيما : جدا كردند ستور ريزگان