كشنده و مرتاض . و مجاهدهكننده .
تپاسى
(
tap si
) ص . پ . منسوب به تپاس رياضتكش .
تپاك
(
tap k
) ا . پ . اضطراب و بىآرامى و بيقرارى .
تپاله
(
tap le
) ا . پ . سرگين گاو . و تفاله . و ثفل كنجد و جز آن .
تپان
(
tap n
) ا و ص . پ . تپاننده . و چكشى كه بدان كلوخ را خرد مىكنند .
تپانچه
(
tap nce
) ا . پ . تبانچه و لطمه و سيلى . و زدن با دست خود بر صورت در هنگام مصيبت و دلتنگى . و كوهه و موجهء دريا .
تپانيدن
(
tap nidan
) ف م . پ . تپيدن كنانيدن .
تپايانيدن
(
tap y nidan
) ف م . پ .
تپانيدن فرمودن . و لرزانيدن .
تپره
(
tapre
) ا . پ . دهل و نقاره . و طبل و طبل مسين .
تپره
(
tapre
) ا خ . پ . ايالتى در هندوستان .
تپره زن
(
tapre - zan
) ا . پ . طبلزن .
تپش
(
tapec
) پ . م ح . تپيدن . ا .
مدهوشى و بيهوشى . و ضعف و بيحالى از گرما . و تپش قلب : ضربان و بىآرامى قلب و خلجان و خفقان آن .
تپك
(
tapak
) ا . پ . لطف و مهربانى و دوستى . و چكش .
تپك
(
topak
) ا . پ . تفنگ .
تپكچى
(
tapak - ci
) ا . پ . محاسب .
تپكچى
(
topak - ci
) ا . پ . تفنگچى .
تب گرفته
(
tab - gerefte
) ص . پ . محموم و تب گرفته .
تپناك
(
tap - n k
) ص . پ . جائى كه توليد تب كند و مورث تب شود .
تپنچه
(
tapance
) ا . پ . تپانچه .
تپنك
(
topank
) ا . پ . تبنك و دريچهء زرگرى .
تپن كوز
(
tapan - kovz
) ص . پ . احمق و ابله و گول . و بىحس .
تپنگ
(
tapang
) ا . پ . تبنگ .
تپنگو
(
tapangu
) ا . پ . تبنگو . و جونه و دريچهء زرگرى . مر . تبنگو .
تپه
(
tappe
) ا . پ . كوه پست و پشتهء بلند .
و هر جاى از زمين كه برآمده و گرد باشد . و كلاه زنان كه از گلابتون و مرواريد دوزند و يا از طلا و نقره سازند و مرصع بجواهر كنند و بر كلهء سر و پيشانى نهند .
تپيدن
(
tapidan
) ف ل م . پ . از جاى جستن . و بيقرارى و اضطراب نمودن . و وحشت كردن و تفسيدن . و لرزيدن . و كمين كردن و دام نهادن . و حركت از روى عدم اختيار نمودن . و تپيدن دل و رگ :
ضربان نمودن آنها .
تتاءن
(
tat on
) م . ع . حيله و فريب كردن . و تتاءن للصيد : آمد شكار را گاه از چپ و گاه از راست .
تتابع
(
tat bo '
) م . ع . پياپى شدن . و با يكديگر پس روى كردن . و متناسب و متشابه بودن .
تتار
(
tat r
) ا . پ . تاتار و مردم تاتار .
تتارچه
(
tat rce
) ا . پ . نوعى از تير كه پيكان خاصى دارد .
تتارك
(
tat rok
) م . ع . با يكديگر دست بداشتن يق تتاركوا الامر بينهم .
تتارى
(
tat ri
) ص . ع . منسوب به تتار .
تتافل
(
tat fel
) ع . ج تتفل (
tatfol
) .
تتالع
(
tat lo '
) م . ع . گردن ستيخ كردن و سربلند نمودن در رفتار .
تتالى
(
tat li
) م . ع . در پى يكديگر شدن .
تتالى
(
tat li
) ا . ع . جاءت الخيل تتاليا : آمدند سواران پىدرپى .
تتام
(
tat mm
) م . ع . آمدن همه . و تمام شدن الحديث : فتتامت اليه قريش اى جاءته متوافرة متتابعة .
تتاون
(
tat von
) م . ع . تتاءن و هو يتتاون الصيد اذا جاءه مرة عن يمينه و مرة عن شماله .
تتايع
(
tat yo '
) م . ع . ستيهيدن . و خودرائى نمودن . و بر روى در افتادن در بدى . و سرعت نمودن . و خويشتن را سست انداختن يق السكران يتتايع . و ناوانيدن باد سر گياه را . و جنبانيدن شتر كتفهاى خود را در رفتن . و پياپى در افتادن . و ازدحام نمودن . و ان عليا عليه السلام اراد امرا فتتايعت عليه الامور فلم يجد منزعا . و نيز تتايع للقيام : ايستاده شد .
تتبع
(
tatabbo '
) م . ع . تتبعه تتبعا :
طلب كرد آن را برفتن در پى وى .
تتبع
(
tatabbo '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تفحص و تلاش و كوشش . و با جد و جهد چيزى را طلب كردن و تجسس نمودن .
تتبعات
(
tatabbo t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تفحصات و تجسسات .
تتبيب
(
tatbib
) ا . ع . زيان و هلاكى و الزمه الله تبا تتبيبا يعنى بسيار هلاكى باد آن را .
تتبيب
(
tatbib
) م . ع . تببه : گفت مر او را تبا و تبب فلانا : هلاك كرد او را .
تتبير
(
tatbir
) م . ع . شكستن و هلاك كردن قوله تعالى :
هؤُلاءِ مُتَبَّرٌ ما هُمْ فِيهِ
اى مكسر مهلك مدمر .
تتبيع
(
tatbi '
) م . ع . طلب چيزى كردن برفتن در پى آن .
تتبيل
(
tatbil
) م . ع . ديگ افزار ريختن