تتمتن
(
tatmetan
) ا . پ . بلغت زند و پازند شغال .
تتمم
(
tatammom
) م . ع . تتمم الكسر : شكافته شد بىآنكه جدا گردد و يا شكافته از هم جدا گرديد . و تتمم فلان صار تميمى الهواء او الراى او المحلة .
تتمه
(
tatamme
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باقىمانده . و ضميمه . و ذيل . و تتمه داشتن : باقى داشتن . و تتمهء حساب : آنچه از حساب باقىمانده باشد .
تتمير
(
tatmir
) م . ع . خشك كردن خرما . و گوشت پاره پاره را خشك گردانيدن و تمر الرطب : به حد خرما رسيد رطب .
تتميم
(
tatmim
) م . ع . تتمه و عليه تتميما و تتمة : تمام كرد آن را و استمرار نمود بر وى . و تمم الكسر :
شكافته شد بىآنكه جدا گردد و يا شكافته از هم جدا گرديد . و تمم القوم : داد قوم را حصهء تيرقمار خود . و تمم فلان اى صار تتميمى الهواء او الراى او المحلة .
و تمم الشيئ : هلاك كرد آن چيز را .
و تمم المولود : تميمه كرد در گلوى كودك . و تمم على الجريح : خسته را كشت .
تتنك
(
tatnak
) ا . پ . بوته و دريچهء زرگرى .
تتنن
(
tatannon
) م . ع . دوستان را گذاشته با اغيار پيوستن .
تتنيت
(
tatnit
) م . نيكو بافتن يق تنتى ( بصيغهء امر مؤنث ) يعنى نيكو بباف .
تتنيخ
(
tatnix
) م . ع . تنخ بالمكان :
مقيم شد در آن جاى .
تتو
(
tatv
) ا . ع . تتو القلنسوة :
هر دو گيسوى كلاه .
تتوبة
(
tatvebat
) م . ع . تاب الى الله توبا و توبة و متابا و تابة و تتوبة . مر . توب .
تتوج
(
tatavvoj
) م . ع . افسر پوشيدن و تاج بر سر گذاشتن .
تتوق
(
tatavvoq
) م . ع . آرزومندى نمودن .
تتويب
(
tatvib
) م . ع . ذكر خدا كردن پيش كسى تا توبه كند .
تتويج
(
tatvij
) م . ع . افسر پوشانيدن كسى را .
تتويه
(
tatvih
) م . ع . هلاك گردانيدن كسى را . و سر گران ساختن .
تتهم
(
tatahhom
) م . ع . بتهامه در آمدن و فروكش شدن در آن .
تتى
(
teti
) ا . پ . صورتى كه جهة بازى كردن و مشغول شدن كودكان از خمير نان سازند و پزند . و كلمهاى كه مرغان را بدان طلبند .
تتيز
(
tatayyoz
) م . ع . تتيز فى مشيته : بركنده شد در رفتار خود . و تتيز الى كذا : برجست بسوى وى .
تتيع
(
tatayyo '
) م . ع . ستيهيدن . و خودرائى نمودن . و بر روى افتادن در بدى .
تتيية
(
tatyeyat
) م . ع . نيكو نوشتن حرف ت را .
تتييس
(
tatyis
) م . ع . تيس فرسه :
رام و منقاد گردانيد اسب خود را .
تتييع
(
tatyi '
) م . ع . تيع السمن :
بپارهء نان برداشت روغن را .
تتييم
(
tatyim
) م . ع . تيمته المراة تتييما : بندهء خود كرد وى را آن زن و رام و منقاد گردانيد .
تتييه
(
tatyih
) م . ع . تيهه تتييها :
ضايع و سرگردان كرد او را .
تثاءب
(
tas ob
) م . ع . خميازه كرن .
و تثاءب و تثأب : خميازه كرد . و تثأب الخبر : تجسس كرد از آن خبر و تثاوب به او او نبايد گفت .
تثابر
(
tas bor
) م . ع . تثابر و اتثابرا :
برجهيدند .
تثأثوء
(
tasa'so '
) م . ع . مقام نمودن پس از ارادهء سفر داشتن . و لقيته فتثأثأت منه : ديدم آن را پس ترسيدم از وى . و تثأثات الابل : بر آبشخور وارد شدند شتران .
تثاقل
(
tas qol
) م . ع . تثاقل عنه :
كاهلى كرد و پس ماند از آن . و خويشتن را گران ساخت و تثاقل القوم : بددلى كردند آن گروه در جنگ .
تثألل
(
tasa'lol
) م . ع . تثألل جسده :
آ ژ خ ناك گرديد جسم او .
تثاوب
(
tasavob
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دهندره و خميازه و فاژه و افزا و فنجا .
تثاؤن
(
tas on
) م . ع . تثاون .
تثاؤن
(
tas von
) م . ع . حيله كردن و فريب نمودن . و تثاون للصيد : آمد شكار را گاه از چپ و گاه از راست .
تثباق
(
tasb q
) م . ع . ثبق النهر ثبقا و تثباقا : بسيار آب و تيزرو گرديد جوى .
مر . ثبق .
تثبت
(
tasabbot
) م . ع . درنگ كردن .
و بجاى آوردن . و برقرار ماندن .
تثبج
(
tasabboj
) م . ع . تثبج الراعى بالعصا : گذاشت عصا را آن راعى بر پشت و هر دو دست را بدان بند كرد و آويخت .
تثبط
(
tasabbot
) م . ع . تثبط على الامر : واقف شد بر آن كار . و تثبط عن الامر : باز ايستاد از آن كار .
تثبن
(
tasabbon
) م . ع . در دامن چيزى كرده در بر گرفتن يق تثبنت الشيئ اذا جعلته فى الوعاء و حملته بين يدبك . و دامن