جشاء البحر : موجهء دريا . و جشاء الليل :
تراكم شب .
جشاء
(
jacc '
) ا . ع . كمان درشت آواز .
و زمين نرم سنگريزهناك قابل خرما بن .
جشأة
(
jocaat
) ا . ع . آروغ .
جشآت
(
jac ' t
) و (
jaca t
) ع . ج .
جشء .
جشار
(
joc r
) ا . ع . سرفه و خشونت آواز يق فى صدره جشار . و كذا فى صوته جشار .
جشار
(
jacc r
) ا . ع . ستوربان و صاحب چراگاه اسبان و ميرآخور .
جشار
(
jocc r
) ع . ج . جاشر .
جشارى
(
jacc riy
) ا . ع . كسى كه ستور را بچراگاه برده و با آنها در آنجا بخسبد .
جشاش
(
jec c
) ع . ج . جش .
جشاش
(
jacc c
) ا . ع . سازندهء بلغور و كبيدهء گندم .
جشامة
(
jac mat
) م . ع . جشم الامر جشما و جشامة ( از باب سمع ) : به تكلف كار كرد و رنج آن كشيد .
جشان
(
jac n
) ا . پ . گز خياطى و بنائى كه بدان پارچه و زمين پيمايند .
جشان
(
jocc n
) ا . ع . جشان القفر :
ميانهء بيابان .
جشب
(
jacb
) ص . ع . رجل جشب الماكل : مرد بدخورش و درشت خوار .
جشب
(
jacb
) م . ع . جشب الله شبابه جشبا ( از باب نصر ) : ببرد خداى جوانى او را و يا تباه و خوار گرداند او را . و نيز جشب : آرد كردن نيمكوب را . و جشب الرجل الماكل جشبا ( از باب ضرب ) :
بىنان خورش خورد آن مرد طعام را . و جشب الطعام جشبا ( از باب نصر ) و جشب ( از باب سمع ) : درشت و خشن شد طعام و يا بىنان خورش گرديد .
جشب
(
jacb
) و (
jaceb
) ص . ع . طعام جشب : طعام بىنان خورش . و كذلك طعام جشب .
جشب
(
jocb
) ا . ع . پوست انار .
جشة
(
joccat
) ا . ع . درشتى آواز و آواز درشت باغنه كه در آن گرانى و گرفتگى باشد .
جشة
(
jaccat
) و (
joccat
) ا . ع . جماعتى از مردم كه پيش آيند .
جشة
(
jaccat
) ا . ع . برادران و خويشاوندان و خدم . و ا خ . نام محدثهاى .
جشجشة
(
jacjacat
) م . ع . جشجش البئر : پاك كرد چاه را و دور كرد خس و خاشاك آن را .
جشر
(
jacr
) م . ع . بچرا گذاشتن ستور را شباروز . و بشب ماندن شتران در چراگاه .
و بشب ماندن قوم با شتران در چراگاه . و برجستن اسبان براى سفاد پس چرانيدن آنها را در پيش خانه ( و الفعل من نصر ) و جشر الشيئ :
ترك كرد آن چيز را . و وا گذاشت . و جشر عن اهله : غائب شد از اهل خود و دور ماند از آنها .
جشر
(
jocr
) ع . ج . اجشر و جشراء .
جشر
(
jacar
) ا . ع . مرد بىزن . و تره هاى بهار . و شترانى كه در چراگاه باشند و بشب بخانهء صاحب نيايند . و مردم كه بشب با شتران در چراگاه باشند يق اصبح بنو فلان جشرا اذا كانوا يبيتون مكانهم فى الابل لا يرجعون الى بيوتهم . و نيز جشر : سرفه يق فى صدره جشر اى سعال . و خشونت آواز يق فى صوته جشر . و نيز جشر :
چرك مشك شير .
جشر
(
jacar
) م . ع . جشر الساحل جشرا ( از باب سمع ) : درشت شد گل آن ساحل و خشك گرديد مانند سنگ . و جشر الرجل : خشن گرديد سينهء آن مرد و درشت شد آواز آن فهو اجشر و هى جشراء و كذا جشر ( مجهولا ) فهو مجشور . و جشر الوطب : چركين گرديد آن مشك شير .
جشر
(
jacer
) ص . ع . وطب جشر :
مشك شير چركين .
جشراء
(
jacr '
) ا . ع . مؤنث اجشر زن آواز گرفته . ج : جشر .
جشرة
(
jocrat
) ا . ع . درشتى سينه . و سرفهء خشك و درشتى آواز يق فى صدره جشرة .
و كذا فى صوته جشرة .
جشع
(
jaca '
) ا . ع . حريص چيره . و بر فراق دوست ترسنده الحديث فبكى معاذ جشعا لفراق رسول الله صلى الله عليه و آله .
جشع
(
jaca '
) م . ع . سخت حريص شدن .
و پس از گرفتن حصهء خود در حصهء غير طمع كردن ( و الفعل من سمع ) .
جشع
(
jace '
) ص . ع . كسى كه پس از گرفتن حصهء خود در حصهء ديگر طمع كند .
ج : جشعون .
جشعون
(
jaceuna
) ص . ع . ج .
جشع .
جشم
(
jacm
) م . ع . جشم الامر جشما و جشامة . مر . جشامة .
جشم
(
jacm
) و (
jacam
) ا . ع . گرانى بار و سنگينى يق القى على فلان جشمه اى ثقله . و كذلك جشمه . و اندوه و رنج .
جشم
(
jacam
) ا . ع . فربهى .
جشم
(
jocam
) ا . ع . شكم و سينه و يا استخوانهاى پهلو كه شامل است مر سينه را .
و ا خ . قبيلهاى از مضر و از يمن و از تغلب و ثقيف و هوازن . و بندهء حبشى كه حارث بن لوى را حضانت مىكرده و فرزندان او را بنى جشم مىگويند .