تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1074

مساهمون:

ص١٠٧٤
ماده سگى . و گوسپند خميده گوش . و شقشقة جدلاء اى مائلة . و ساق جدلاء : ساق نيك خلقت بر پيچان نه از لاغرى . و قولهم ذهب على جدلاءه اى على وجهه و ناحيته .

جدلان

(
jadl n
) ا . ع . راه و سوى يق ذهب على جدلانه اى على وجهه و ناحيته .

جدلة

(
jadlat
) ا . ع . دستهء هاون .

جدلى

(
jadaliy
) ص . ع . منسوب به قبيلهء جديلة .

جدلى

(
jadali
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - جنگى و كسى كه راغب و مايل به جنگ و جدال و خصومت باشد .

جدم

(
jadm
) م . ع . جدمت النخلة جدما ( از باب نصر ) : بار آورد خرما بن و خشك شد .

جدم

(
jadam
) ا . ع . مرغى سرخ منقار مانند گنجشك . و نوعى از خرما . و ج . جدمة .

جدمة

(
jadamat
) ا . ع . واحد جدم و مرد كوتاه . ج : جدم (
jadam
) . و گوسپند بلايه و ردى . و غوره‌هاى خرما كه در يك قمع بر آيند . و خوشهء ناماليده و ناكوفته و خوشه هائى كه وقت خرمن بباد دادن به چوب بر آورده باشند تا آنها را بار ديگر بكوبند .

جدمل

(
jadmal
) ا . ع . نباتى .

جدن

(
jadan
) ا . ع . خوش آوازى . و ا خ . صحرائى هولناك به يمن . و ذو جدن ا خ : يكى از ملوك حمير كه جد بلقيس باشد .

جدو

(
jadv
) م . ع . جداه جدوا ( از باب نصر ) : حاجت برد پيش او و عطا خواست از وى . و جدا عليه : عطا كرد به روى .

جدوار

(
jadv r
) ا . پ . ريشه‌اى كه از هند و جزائر ملوك آورند و داراى دو قسم جدوار مدحرج كه عبارت از زر نباد باشد و جدوار طويل كه ريشهء گياه ديگرى است مشابه به جدوار مد حرج و هر دو قسم را در طب مانند ادويهء محرك و ضد تشنج به كار مىبرند .

جدوان

(
jadav ne
) ا . ع . ثنيهء جدا . مر . جدا .

جدوب

(
jadub
) ص . ع . مكان جدوب : جاى خشك بىگياه .

جدوب

(
jodub
) ع . ج . جدب .

جدوبة

(
jodubat
) م . ع . جدب المكان جدوبة ( از باب كرم ) : خشك و بىگياه گرديد آنجاى .

جدود

(
jadud
) ا . ع . ماده خر فربه . ج : جداد . و ميش كم شير . ج : جدائد . و نام جائى و در آن آبى است كه آن را كلاب خوانند . و يوم جدود : روزى است مر تازيان را كه بر آن آب تغلب با بكر بن وائل جنگ كرد .

جدود

(
jodud
) و جدودة (
jodudat
) ع . ع . جد .

جدور

(
jodur
) م . ع . جدر الحمار جدورا ( از باب نصر ) : جدر بر آورد آن خر . و جدره : سزاوار گردانيد آن را . و جدر الشجر : بر آمد بر درخت مانند نخود . و جدر النبت : نمودار شد سر آن گياه نند جدرى . و جدرت اليد : آبله ناك گرديد دست از كار . و جدر الجدار : چار ديوارى ساخت . و جدر الرجل : پنهان شد آن مرد به ديوار .

جدور

(
jodur
) ا . ع . ج . جدر .

جدوف

(
joduf
) م . ع . پريدن مرغ بال بريده و شتافتن آن و يا عام است . و جدف الظبى : گام كوتاه زد آهو و تيز رفت ( و الفعل من ضرب ) .

جدول

(
jadval
) و (
jedval
) ا . ع . جوى خرد . ج : جداول . و ا خ . نام نهرى .

جدول

(
jadval
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جوى و نهر كوچك . و خطوطى كه از طلا و شنگرف و جز آن گرداگرد صفحه كشند . و خطوط متوازى و متقاطع كه منجمين در حركات كواكب ايراد كنند .

جدول

(
jodul
) م . ع . جدل جدولا ( از باب نصر ) : سخت و درشت گرديد .

جدول

(
jodul
) ا . ع . ج . جدل و جدل .

جدومند

(
jadumand
) ا . پ . مفارق و جداى از ماده و غير مادى .

جدوى

(
jadv
) ا . ع . باران عام و باران بسيار و بىحد . و عطا و دهش . و اخو جدوى : مرد كريم و جوانمرد .

جده

(
jadde
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مادر مادر و يا مادر پدر .

جده

(
jadde
) ا خ . پ . شهرى بر ساحل درياى احمر و داراى 000 ، 40 نفر جمعيت و بند را رزاق و مهمات شهر مكهء معظمه است .

جدى

(
jady
) م . ع . جداه جديا ( از باب ضرب ) : عطا خواست از وى .

جدى

(
jady
) ا . ع . بزغالهء نر . ج : اجدى و جداء و جديان . و ستارهء پسين بنات نعش صغرى كه نزديك قطب است . و برج دهم از بروج دوازده‌گانه ( و العرب لا تعرفه ) و آن را به فارسى آبام بزه و آبام گاه نيز گويند .

جدى

(
jod
) و (
jed
) ع . ج . جدية .

جدى

(
jodayy
) ا . ع . تصغير جدى يعنى بزغالهء كوچك . و منجمان ايران همان ستارهء جدى را گويند يسمونه على لفظ التصغير فرقا بينه و بين البرج . و جدى بن بختر ا خ : شاعرى .

جدى

(
jaddi
) ص . پ . منسوب به جد .

جدى

(
joddiy
) ا . ع . مرد بخت مند .

جدى

(
jeddi
) ص . و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - ضد شوخى و از روى حقيقت و راستى و جدا .

جديات

(
jaday t
) ع . ج . جدية .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1074 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )