دار و طراز دار .
تبسر
(
tabassor
) م . ع . تفحص كردن .
و تبسر الحاجة : پيش از وقت خواست حاجت خود را . و تبسرت رجله : خفت پاى او . و تبسر النهار : خنك گرديد روز . و تبسر الثور : چريد گاو ريشههاى گياه خشك را .
تبسط
(
tabassot
) م . ع . گستردن و پهناور گرديدن . و تبسط فى البلاد :
رفت در شهرها بهر سوى آنها .
تبسق
(
tabassoq
) م . ع . بلند و دراز شدن .
تبسل
(
tabassol
) م . ع . ترشروى گرديدن از خشم و يا از شجاعت . و يا ناخوش داشته شدن ديدار و ترك كرده شدن ملاقات شخص .
تبسم
(
tabassom
) م . ع . دندان سپيد كردن . و تبسم البرق : درخشيد برق .
تبسم
(
tabassom
) ا . پ - مأخوذ از تازى - خندهء بىصدا به نحوى كه دندانهاى پيشين نمايان گردد .
تبسيدن
(
tabsidan
) ف ل . پ . تفسيدن و داراى لبهاى تركيده شدن از شدت گرما .
و يا ناتوان و بىآرام گشتن از گرمى هوا .
تبسيده
(
tabside
) ص . پ . تركيده لب از گرما .
تبسيط
(
tabsit
) م . ع . گستردن .
تبسيق
(
tabsiq
) م . ع . منت نهادن يق لا تبسق علينا .
تبسيل
(
tabsil
) م . ع . مكروه و ناخوش داشتن .
تبش
(
tabec
) ا . پ . تابش . و گرما و گرمى . و فروع و پرتو . و آتش .
تبشبش
(
tabacboc
) م . ع . شادمان و تازهروى شدن يق تبشبس به : و تبشبش از خداى تعالى بمعنى رضا و اكرام است .
تبشر
(
toboccer
) ا . ع . مرغ صفاريه .
تبشرة
(
toboccerat
) ا . ع . واحد تبشر .
تبشش
(
tabaccoc
) م . ع . شادمان و گشادهروى شدن .
تبشى
(
tabci
) ا . پ . طبقى باشد لب گردان كه از مس و يا نقره و يا از طلا سازند .
تبشير
(
tabcir
) ا . پ . گل گازران .
و گچ .
تبشير
(
tabcir
) م . ع . مژده دادن و بشرنى بوجه حسن : ملاقات كرد مرا به گشادهروئى .
تبشير
(
tabcir
) ا . ع . مفرد تباشير .
مر . تباشير .
تبشيط
(
tabcit
) م . ع . شتابى كردن و شتابانيدن .
تبصبص
(
tabasbos
) م . ع . تبصبص - الكلب : دم جنبانيد سگ و چاپلوسى كرد .
تبصر
(
tabassor
) م . ع . شناسا شدن .
و نيك نگريستن . و تأمل كردن يق تبصر الهلال اى طلب ان يراه .
تبصرة
(
tabserat
) م . ع . بصره تبصيرا و تبصرة . مر . تبصر .
تبصره
(
tabsere
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نيك نگريستن . و تأمل . و ايضاح .
تبصص
(
tabassos
) م . ع . درخشيدن .
تبصع
(
tabasso '
) م . ع . تبصع العرق من الجسد : اندك اندك خوى بر آمد از بنهاى موى .
تبصل
(
tabassol
) م . ع . پوست باز كردن و تبصلوه : بسيار سؤال كردند از وى تا سپرى شد آنچه نزد او بود .
تبصية
(
tabseyat
) م . ع . خصى گردانيدن .
تبصير
(
tabsir
) م . ع . بصره تبصيرا و تبصرة : شناسا و بينا كرد او را . و بصر : ببصره در آمد و نيز تبصير : تعريف و ايضاح كردن . و پريدن گوشت از هر بند و جدا كردن آن . و چشم باز كردن سك بچه .
و بريدن . و بريدن سر .
تبصيص
(
tabsis
) م . ع . بصصت الارض تبصيصا : بر آورد زمين آنچه كه اول بر مىآورد . و بصص الجرو :
چشم باز كرد سگ بچهء نوزاد .
تبصيل
(
tabsil
) م . ع . پوست باز كردن .
تبضبض
(
tabazboz
) م . ع . بناز و نعمت زيستن .
تبضض
(
tabazzoz
) م . ع . تبضضته :
براى او گرفتم همه چيز را . و تبضضت حقى منه : اندك اندك حق خود را از وى تمام گرفتم .
تبضع
(
tabazzo '
) م . ع . شكافته شدن جلد . و تبضع العرق : روان شد خوى اندك اندك از بن مويها . و تبضعت جبهته :
عرق كرد پيشانى او .
تبضيض
(
tabziz
) م . ع . بناز و نعمت زيستن .
تبضيع
(
tabzi '
) م . ع . بريدن .
تبطح
(
tabattoh
) م . ع . تبطح السيل :
بسيار شد سيل در بطحاء
تبطرق
(
tabatroq
) ا . ع . رفتار اسب جواد و زن پارسا .
تبطش
(
tabattoc
) م . ع . تبطشت الركاب باحمالها : مانده گرديدند شتر سواران تا اينكه جنبيدن نتوانستند .
تبطل
(
tabattol
) م . ع . شجاع و دلير گرديدن . و بطالت دوست شدن و تبطلوا بينهم اى تداولو الباطل : گرفتند باطل را نوبت بنوبت .